Ze lieten me niet binnen.
Of ik nu aanvoerde dat ik in mijn functie van Nationale Mental Coach naar alle waarschijnlijkheid voor een snelle oplossing van de gerezen problemen kon zorgdragen - in het landsbelang! - het maakte geen enkele indruk.
‘Nee, dank u, we hebben al mastodonten en olifanten genoeg!’, werd mij toegevoegd door een fractie-assistent, die de stellige indruk wekte geen flauw idee te hebben van het verschil tussen een mastodont en een olifant.
Nederland had allang een regering kunnen hebben. En een stabiele! (Wat een veelvuldig misplaatst gebruik van het begrip stabiel! Je moet uiteraard juist uitgaan van de instabiliteit… maar dit terzijde.)
Ok, DAN NIET!
En daarom hebben we ons teruggetrokken voor een Basiscursus Mental Survival. Dan voorlopig maar geen nieuwe regering. Ik kijk liever naar mijn eigen zelfgewassen ondergoed dan naar een dichte deur.
Drie onderbroeken, twee hemden, drie paar sokken - modderen jullie maar door in Den Haag, ik kan weer voort.
En ik heb ook schone handen.







