Contact

Geplaatst op 5 maart 2008 door Redactie

VPRO Radio
t.a.v. Bureau Buitenland
Postbus 6
1200 AA Hilversum
Tel. 035-6712911
buitenland@vpro.nl

4 Reacties op “Contact”

  1. Jan van Westerveld zegt:

    Geachte heer/mevrouw,

    Ik heb 17 dagen in het ziekenhuis gelegen, met een klaplong. Ik heb nare ervaringen in het ziekenhuis en hoop dat de media mijn verhaal oppakt en iedereen wakker wordt.

    Ik hoop dat ik een kans maak in een programma,

    Met groet ,

    Jan van Westerveld
    06-42403984

    Op zondagavond 11 december 2011 om omstreeks 22.30 uur werd ik onwel en kreeg ik enorme pijn op de borst, ik begon te zweten en kreeg het enorm benauwd.
    Naarmate de tijd verstreek werd het steeds erger en ik begon er bij te hoesten. Ik probeerde samen met marianne naar de auto te komen om naar het ziekenhuis te gaan maar dat mislukte. Ik kwam niet tot de parkeerplaats en we hebben 112 gebeld.
    Ik werd overgebracht naar het ziekenhuis in Hoogeveen waar door de eerste hulparts werd geconstateerd na een foto gemaakt te hebben, dat ik een klaplong had.
    Ik kreeg een verdoving en de drain werd geplaatst, waarna ik werd opgenomen. Op dinsdag 13 december omstreeks 12.30 uur werd ik overgeplaatst naar het Gelre ziekenhuis in Apeldoorn. Daar aangekomen werd ik opgenomen op de longafdeling B5.

    Op zondagavond kreeg ik enorme kramp in mijn buik en bleef maar op de bel drukken voor de verpleegster. Doch de kramp werd steeds heviger en de verpleegster kwam niet opdraven. Ik bedacht me op dat ogenblik dat ik nog een zak in mijn nachtkastje had en die heb ik gepakt. Ben naast het bed gehurkt gaan zitten en de ontlasting spoot naast de zak een halve meter naast me neer. Opeens kwam daar de verpleegster en ze dacht dat ik uit bed gevallen was. Ik zeg kom maar kijken maar ik heb al heel lang gebeld, maar u kwam maar niet.
    Ze zei: ik zal even wat spullen pakken ben zo terug.
    Terwijl ze weg was begon het naast mijn drain enorm hard te bloedden en wel zo hard dat ik er helemaal onder zat.
    Ze kwam terug en ging eerst op haar gemakje de vloer schoonmaken en ik heb daar minstens een kwartier op de grond gezeten.
    Toen ze de vloer aan het schoonmaken was vroegen verpleegsters in de gang of ze konden helpen, maar ze zei dat ze het wel alleen kon. Nou daar zit je dan in de kou op de grond in je eigen stront en bloed, in volle afwachting hoe snel de verpleegster de rommel opruimt. Na ruim een kwartier lag ik in bed met veel pijn en was enorm benauwd, maar mag dat ook als je zo behandeld bent.
    Op maandag 19 december werd ik bezocht door de chirurg die mij vertelde dat ik op 20 december geopereerd moest worden aan mijn long, en dat hij mij er met spoed tussen zou plaatsen.
    Ik werd op de bovengenoemde dag geopereerd om half 3 s,middags en was s,avonds zo rond half 10 weer op zaal. De hele nacht wakker gelegen want het was best ingrijpend. De volgende dag ( woendag 21 december ) voelde ik mij s,middags niet al te best. Ik had het enorm benauwd en tevens heel veel pijn. Mijn saturatie was inmiddels onder de 70 en men bracht mij naar beneden naast de OK.
    Daar aangekomen kreeg ik een injectie in mijn infuus en na een tijdje kreeg ik wat minder pijn en meer lucht. Ik werd naar boven gebracht doch er werd mij vertelt dat ik nog een foto moest laten maken. Ik werd met 15 liter zuurstof door 2 mensen van de afdeling naar beneden gebracht……………………….. en daar overkwam me het ergste wat een mens kan overkomen.
    Na 10 minuten gelegen te hebben , kwam er een mevrouw met een broeder in een bed naast me staan. Ik was immers niet meer alleen.
    Mijn zuurstoffles gaf een alarm af volgens de broeder maar geen paniek , hij zou iemand voor mij bellen om het in orde te maken. Even later gingen de broeder en de mevrouw in het bed naar de röntgenafdeling en lag ik alleen. Na een paar minuten begaf mijn zuurstof het en zat als een goudvis te snakken naar lucht. Ik werd onrustig en enorm kwaad. Nadat een vrouw die daar rondliep voor mij de verpleging zou roepen, kwam er niemand opdraven en ik werd benauwder en benauwder. Daar kwam het bed met de mevrouw en de broeder en ze verdwenen uit zicht. Ik werd opgehaald door lachende zusters die kennelijk het enorm naar hun zin hadden en werd naar de rontgen gebracht. Ik kon niks meer van benauwdheid uitbrengen en men kwam er eindelijk achter dat ik zuurstof nodig had.
    We trekken wel wat uit de muur meneer, u krijgt zo weer wat lucht was het antwoord. Alsof ik de staatsloterij had gewonnen want zowaar kreeg ik weer iets lucht. Later werd ik naar de afdeling gebracht waar ik weer meer zuurstof kreeg.
    Intens verdrietig en na even bijgekomen te zijn spatte ik uiteen van woede en wilde binnen de kortstmogelijke tijd, de directeur, de chirurg en mijn longarts spreken daar ik anders uit bed zou springen.
    Ik was des duivels en als ik niet aan die slangen en rommel had gelegen, dan had ik de complete afdeling verbouwd, zo wit heet was ik. De tranen liepen me over de wangen en ik wenste snel duidelijkheid en wel heel snel.
    Dit is mijn verhaal waarbij ik wil aangeven dat je slachtoffer bent van menselijk falen, van mensen die geen goed kontakt hebben, en van mensen die enorme blunders maken.

    De grote vraag die mij overkomt is………………….. hoe laat je in godsnaam een mens met 15 liter zuurstof naar beneden gaan voor een foto.
    Het zal wel normaal zijn .
    Dit zijn maar een paar dingen die mij overkomen zijn doch er is veel meer gebeurd.

  2. niels bosman zegt:

    Geachte redactie,

    Dit is HET argument voor nivelleren. Ik laat het gewoon maar in beeld zien.

    http://www.welingelichtekringen.nl/politiek/83757/heeft-pvda-gelijk-in-veel-landen-wordt-veel-harder-genivelleerd.html

    Twee lijstjes. Meest genivelleerde landen en meest gelukkige landen. I rest my case.

    Mvg,

    Niels Bosman

  3. niels bosman zegt:

    Ik ben benieuwd als je een reactie stuurt of dat daar dan ook iets mee gebeurd. Dat heb ik bij villa vpro nog nooit mee gemaakt, dus wat is het nut van het sturen van een reactie dan. Is wel de oproep aan het begin van het programma nl.

    Mvg,

    Niels Bosman

  4. niels bosman zegt:

    geachte redactie,

    Waarin verschilt de christendemocratische politiek eigenlijk met humanisme. Het verschil is alleen dat er een groep is die in god geloofd en een groep die dat niet doet en dan zeker niet in een christelijke god. Maar ik hoor Ab Klink nu juist zegt dat dat verschil er niet toe doet.

    Mvg,

    Niels Bosman

Laat een reactie achter