Villa VPRO op donderdag 22 januari 2009
14.30 uur Een derde van het binnenlandse nieuws in de Nederlandse kranten is niet van eigen makelij. Dat blijkt uit een onderzoek van de Radboud Universiteit Nijmegen. Met onderzoeker Kees Buijs en Kees Pijnappels, hoofdredacteur van de Gelderlander discussiëren we over de vraag Is de krant een doorgeefluik geworden?
14.45 uur In Wereldnet bellen we vandaag met Egypte en Ecuador.
15.00 uur Chizki Loonstein is ambulancebroeder bij de Rode David Ster, een zusterorganisatie van het Rode Kruis. De Nederlander vervoerde afgelopen weken gewonden uit de Gazastrook over de grens en vertelt daarover in De Ervaring van. 15.15 uur Jolanda de Heus maakt zich druk over een hek dat al vijf jaar op zich laat wachten, voor het hofje in Den Haag waaraan haar huis ligt.
15.20 uur Van de straling van de magnetron zou je allerlei nare ziektes krijgen. Hebben we het paard van Troje in onze keuken gehaald en eten we ons onbewust naar onze ondergang? Uitgekookt! scheidt het kaf van het koren.
15.30 uur Musicalartiest of popmuzikant worden is de droom van menig scholier. Steeds meer MBO’s bieden een speciale opleiding aan. Zoals in Arnhem, waar een groep scholieren zijn eerste jaar ‘urban dance’ volgt. U hoort een reportage van verslaggever Jan Paul de Bondt.
Audio (beschikbaar vanaf een uur na uitzending):
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Podcast: Speel af in een nieuw venster | Download (83.3MB)
Ik hoor met genoegen het item over het klakkeloos overnemen van berichten.
> Ik werk bij Nieuwsbank dat persberichten distribueert en archiveert. Bij ons komen de redacties die de persberichten met contactgegevens en al van de bron willen hebben als basis voor een groter verhaal. Zij worden hierdoor sneller geinspireerd om zelf te bellen en de feiten na te trekken.
>
> Ik wil dan ook een warm pleidooi houden voor het meer zelf onderzoeken inplaats van nieuws inkopen.
>
> Dat vereist natuurlijk wel dat de dames en heren aan de top hoge prioriteit verlenen aan het aantrekken van journalisten die goed zijn in onderzoeken, uitzoeken en napluizen van vermeldde feiten.
>
> Er is structureel veel te weinig geld voor het zelf onderzoeken. Als je dat oplost, los je ook een groot deel van de kopieerdrift op!
>
> Groeten,
> Lisa Mooijman
Met belangstelling heb ik geluisterd naar Chizki Loonstein en mij zeer opgewonden.
Ik ben helaas maar twee weken op de West Bank geweest maar hoop deze zomer terug te gaan.
Ik heb met Palestijnse organisaties kennis gemaakt en bij Palestijnse Christenen 10 dagen gelogeerd.
In die tijd heb ik veel Israëlische soldaten gezien die de Palestijnen als vee behandelden.
Ik heb verhalen gehoord hoe mensen werden geweigerd om naar een ziekenhuis te gaan. Dat een van de ouders maar bij een zieke baby in het ziekenhuis mocht blijven ( moeder moest thuis blijven) Hoe boeren van hun land werden verdreven en hun olijfbomen niet mochten onderhouden of de olijven niet mochten plukken.
Ik heb naast een doofstomme man gestaan die de takken aan de olijfbomen wilde afzagen en een wapen op zijn hoofd kreeg en gedwongen op te stoppen .
Dat kolonisten die illegaal een huis op Palestijns land gebouwd,met wapens de dorpsbewoners van hun eigen land verdreven. Zij kregen hierbij hulp van 30 militairen en politie zag ik in busjes aankomen om te helpen de dorpsbewoners weg te jagen.
De sjeik van het dorp rende rond en joeg iedereen weg omdat hij bang was dat de militairen met traangas en kogels zouden schieten.
De Christelijke en Islamitische Palestijnen leven in vrede met en naast elkaar en zien steeds meer land verdwijnen door de bouw van de muur en de nederzettingen.
Ik heb geen oproepen tot aanslagen gehoord of kinderen die haat onderwezen kregen op school.
Ik kan natuurlijk niet voor alle Palestijnen spreken net zoals de Israëlische Chizki dat kan. Hij heeft alles van verhalen en niet zelf meegemaakt.
Vele Palestijnen mogen niet door de muur naar Israëlische ziekenhuizen en regelmatig sterven er Palestijnen door te kort aan zorg.
In Ramallah was men absoluut niet blij met het rode kruis daar zij jaren geleden tijdens de belegering door militairen vele doden in huizen en moskeeën lagen,geen hulp kregen. Dit is wat ik van Palestijnse ambulance broeders heb gehoord.
Er was te kort aan bloed en plasma,aan alles en er kwam geen hulp.
De bezetting van Palestina is een misdaad tegen de menselijkheid en een reden tot verzet van de Palestijnen.
Dit gebeurt zeer regelmatig,vertegenwoordigers van vele geloven die demonstreren tegen de muur en daarbij worden beschoten door militairen.
Geluidsbombardementen,traangas en (rubber)kogels worden ingezet tegen vreedzame demonstranten.
Tijdens mijn verblijf werd het water afgesloten,niet voor de nederzettingen maar wel voor de Palestijnse dorpen.
Ik heb stinkend afvalwater gezien en geroken wat de Israeliers op Palestijns gebied dumpen en ga maar zo door.
De Palestijnse kinderen kwamen altijd naar ons toe gerend en wilde praten en kennismaken. Palestijnen die zeiden “Shalom”of hello in tegen stelling tot de orthodoxe Joodse bevolking en kinderen,zei wilde geen contact en bekeken ons in het geheel niet. Er zijn zoveel voorvallen te vertellen waarbij Palestijnse kinderen niet naar school kunnen omdat zij lastig gevallen worden door kolonisten. Zelfs Amerikaanse Christelijke organisaties mochten deze kinderen niet begeleiden naar school.
Zoveel te vertellen over de stress en de angst van kinderen in Hebron en andere delen van Palestina . In Hebron worden de Palestijnen bekogeld met stenen,heet water en zelfs urine . Boven de winkeltjes in de oude straten zijn ijzeren hekken geplaatst zodat vuilniszakken en stenen niet op de winkelende Palestijnen terecht kunnen komen. Helaas gaat daar wel vloeistof door heen. Niemand kan deze Palestijnen beschermen daar het leger de kolonisten beschermd . Op de daken van Palestijnse huizen zie je uitkijkposten van het Israëlische leger die op die manier het gebied in de gaten houdt.
Wegen die alleen toegankelijk zijn voor de Joodse bevolking en de stad in tweeën deelt en men wil een nieuwe weg bouwen die de stad in vieren deelt en daardoor niet meer toegankelijk voor Palestijnen ,behalve in het deel waar zij zelf wonen.
Dit heb ik gezien en meegemaakt en kan er uren over vertellen en schrijven.
Ik heb op de muur geschreven “ik wil geen haat voelen”
Met dank voor uw aandacht.
Jose van Leeuwen
Wat opvalt is aan het interview met Chizki Loonstein is dat met een beetje zielige intonatie de Palestijnen verketterd worden. In de sfeer van ‘ze leren alleen op school dat een goede Jood een dode Jood is en ze willen allemaal martelaar worden’ Dus nee, vrede willen ze niet en daar zijn wij, zielige goedwillende Israeli, het slachtoffer van. Door hier niet inhoudelijk op te reageren wordt sterk de indruk gewekt dat de interviewer (en dus de redactie van het programma..) met dit beeld instemt.
Kennelijk een bewuste keuze en zeker een opvallend geluid van de kant van de Vpro.