Villa VPRO op donderdag 15 januari 2009
14.30 uur De Verenigde Naties zijn woedend over een beschieting van een van hun kantoren in Gaza met Fosforgranaten, vanochtend. Maar er wordt in de strijd in Gaza allerlei wapentuig ingezet, deels afkomstig uit Nederland. Draagt Nederland bij aan oorlogsgeweld in Israël? is De Hamvraag aan Wendela de Vries van de Campagne tegen Wapenhandel.
14.45 uur In Wereldnet bellen we met Gerlof de Korte in Georgië en Pieter Waterdrinker in Rusland. In Waar u zich druk om maakt hoort u Tim Mooij. Deze drummer speelde met zijn band in het leegstaande Vredenburg. Nu dreigt een rechtzaak en wellicht zelfs zes maanden cel.
15.00 uur Johan Goossens bouwde een schooltje in Ghana, studeerde Nederlands en won vorig jaar het Groninger Cabaret Festival. Vanavond is de premiere van zijn eerste avondvullende show ‘A-Boom’. Hoe gaan idealisme en humor samen?
15.20 uur Hoe werkt ons handigste keukenhelpje eigenlijk precies? Uitgekookt! trotseert vandaag het stralingsgevaar en duikt in het diepe binnenste van de magnetron.
Om 15.30 uur hoort u een lang interview met Wiel Janssen. Na een dienstverband van 10 jaar stapte Janssen afgelopen zomer op als directeur van de Amsterdamse jeugdzorg. Voorafgaand aan zijn ontslag verschenen er vernietigende rapporten van de Amsterdamse rekenkamer en de Inspectie Jeugdzorg. Ook Janssens eigen personeel uitte stevige kritiek in de media. Nu, een half jaar later, praat hij voor het eerst over de gebeurtenissen.
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Podcast: Speel af in een nieuw venster | Download (83.3MB)
Het gesprek met Wiel Jansen heeft me erg aangesproken. Ik heb zelf 29 jaar gewerkt in de jeugdbescherming als gezinsvoogd en voogdijwerker. Ook ken ik de heer Jansen enigszins vanuit de jeugdhulpverlening in Brabant, waar hij vroeger werkte. Hij wist toen in elk geval heel goed waar het werk over gaat. Natuurlijk kan ik de klachten van medewerkers niet beoordelen. Wel ben ik het hartgrondig eens met hem over de onmogelijke vragen die vanuit de maatschappij aan de jeugdzorg en jeugdbescherming worden gesteld. Ik heb zelf enorm geworsteld met mijn werk, wat ik eigenlijk met hart en ziel deed. In die bijna 30 jaar heb ik enerzijds de jeugdzorg zien professionaliseren, maar ook zien verbureaucratiseren. En altijd die wachtlijsten….!! Voor diagnostiek, voor behandelvoorzieningen, zowel intra- als extramuraal, voor crisisopvang enzovoort. En binnen de organisatie was er altijd te weinig tijd, te weinig ondersteuning, te weinig faciliteiten.
Onlangs vernam ik de verwijten die via internet de ronde doen over de kinderbescherming, dat men vanwege financieel gewin kinderen onterecht uit huis zou plaatsen…
Ik had nachtmerries en buikpijn over de tekorten in plaatsingsmogelijkheden, zeker bij crisis. Besluiten tot uithuisplaatsing was toch al een van de zwaarste taken binnen het werk. Ik kan me niet voorstellen dat het te lichtvaardig gebeurt. Behalve dat medewerkers en teams natuurlijk kunnen falen, zoals overal waar wordt gewerkt.
Ik wens de heer Jansen succes bij het vinden van een nieuwe baan. Hopelijk binnen de jeugdhulpverlening!
Anneke
Alweer wordt gekeken naar Israel. Komt er ook een spoedige uitzending waar de wapens van Hamas, Hezbollah, Iran vandaan komen? Ik verwacht dat eigenlijk niet. De VPRO doet al jaren z’n best om dat land in een kwaad daglicht te zetten.
K. den Blijker
Redaktie,
Luisterend naar het vraaggesprek met Wendel de Vries. betreffende de wapenhandel uit of via Nederland het volgende.
Nederland stelt zich op het (regerings)standpunt geen komplete wapens(ystemen) te exporteren of door te voeren.
Dit zelfde beleid wordt, in mijn optiek, door Nederland met voeten getreden.
Als Nederland (overtollige of uitgefaseerde) wapens verkoopt haalt men er meestal wel iets specifieks vanaf. Nederland is wel een groot toeleverings- annex exportland betreffende o.a. (elektronise) onderdelen zoals b.v. door Thales, het oude Hollandsche Signaal Apparaten (HSA) waar ondergetekende ooit een periode werkzaam was als ‘quality controller’ voor de marine, worden geleverd en nu in handen is van het Franse concern Tomson. In feite is Thomson een zusterbedrijf van het Amerikaanse General Electric.
Wij hebben schepen verkocht o.a. de Van Speijk-klasse fregatten (wie weet dat nog?) aan Indonesië welke daar op zich een heel aparte klasse, de Kri-klasse zijn, waar essentiële wapens werden afgehaald -geen export vergunning- maar wel op Nederlandse kosten een komplete “folding hangar” een hangar die zich rond de helikopter vormt na de landing. Ook aan Peru zijn er een groot aantal schepen verkocht w.o. de twee kruisers De Zeven Provinciën (in Peru de ‘Almirante Grau’ geheten) en de De Ruyter ( ‘Aguirre’ in Peru) en kreeg men het hele schip overgedragen inklusief de komplete bewaping van het 15cm geschut.
Van de Zeven Provinciën werd alleen de lanceerinstallatie van de Terrier geleide raketten afgehaald omdat de Amerikanen -het was een Amerikaanse proefopstelling in feite- er geen toestemming voor gaven. Ook het merendeel van onze torpedobootjagers van het type A & B werd zonder enige restrikties aan de Peruanen overgedragen.
Aan export binnen de EU worden, voor zover ik weet, geen restrikties gesteld en zijn er diverse S(tandaard) fregatten zonder meer overgedragen aan Griekenland maar ook België heeft twee M(ultipurpoese) fregatten overgenomen van Nederland.
Resumerend: het Nederlandse wapenexport beleid bestaat alleen op papier. Indien men overtollige of uitgefaseerde militaire uitrusting heeft wordt het zonder verdere plichtplegingen aan de hoogste bieder verkocht. Dat gaat goed tot dat er eens een flinke misser is en de zaak in het nieuws komt en de verantwoordelijke minister(s) zich in allerlei onmogelijke bochten moet wringen om de Kamer tevreden te stellen. Helaas gebeurd dit slechts incidenteel. Wij zijn een kei in de marine scheepsbouw en dat is worldwide bekend.
Helaas laat de prijs nog wel eens te wensen over en gaat het veel te goedkoop over de toonbank. O.a. de marinefregatten gingen voor een minder dan vriendenprijsje in andere handen over. Ik heb mij daar wel eens meer over verbaasd tijdens mijn operationele karriere omdat je dan, als opvarende, grosso modo weet welk bedrag je daarvoor, als je je er een beetje in verdiept, in principe voor zou kunnen vragen zonder te overvragen.
A Woudstra
oud militair