De playlist van week 41

Geplaatst op 10 oktober 2008 door Maarten Slagboom onder Muziek

Welke muziek klonk deze week in Villa VPRO?

The pilgriming vine - Basia Bulat
 
Eén van de mooiste debuten van vorig jaar kwam van de Canadese zangeres Basia Bulat (foto). Pastorale folk vol zwierige walsjes, maar zo fris gezongen en gespeeld dat je bijna geneigd was te denken dat het hier een nieuw genre betrof. In afwachting van de opvolger van Oh my darling verschijnt nu het nummer The pilgriming vine op single, met deze begeleidende videoclip.

Distant dreams - Nitin Sawhney
 
De klassiek geschoolde Nitin Sawhney, jarenlang een van de boegbeelden van de Asian Underground van Engelse tweede generatie-migranten uit India en Pakistan, is terug. Volgende week verschijnt zijn nieuwe cd London Undersound, voor een belangrijk deel geïnspireerd op het Londen van na de aanslagen van 7 juli 2005. De jazzy single Distant dreams, met gastvocaliste Roxanne Tataei, snelt de plaat vast vooruit. Nitin Sawhney.
  
Hora Rudarenilor - Marcel Budala
 
Als je bedenkt dat hij al in de jaren ‘50 met de beste roma-muzikanten uit Roemenië door het land toerde, en de decennia daarna de meest voorkomende naam was in verzoekplatenprogramma’s op de staatsradio, is het niet verwonderlijk dat er een plekje is gereserveerd door accordeonist Marcel Budala op de nieuwe Rough Guide to Romanian GypsiesHora Rudarenilor.

Deeper shade of soul - Urban Dance Squad
 
In het kader van 50 jaar Nederpop. Onder leiding van Eric Corton trokken donderdagavond op Nederland 3 in de 50 jaar Nederpop-quiz van de VPRO drie teams uit drie generaties popmuzikanten tegen elkaar ten strijde. Met als inzet: de grootste kennis over vijftig jaar popmuziek van eigen bodem. Eén van de teamleden van de middelste generatie was Rudeboy, de voormalige rapper van de Urban Dance Squad. Hij maakt nog steeds muziek, maar, zo laat hij de VPRO Gids deze week weten, hij zit intussen ook ‘in de kleding’ en wil nog wel steward worden in een vliegtuig, of hoofdconducteur op een internationale trein. Zolang ik maar weg ben’. De debuutplaat van Urban Dance Squad, Mental floss for the globe uit 1989, mag met recht een klassieke Nederpopplaat worden genoemd. Van die cd is Deeper shade of soul een van de nummers die indertijd - bijna twintig jaar geleden dus alweer - een bescheiden hit werden.
 
Beguine- De Kift
 
Meer Nederpop, van het uit de krakers- en punkscene ontsproten collectief De Kift uit Oost-Knollendam, dat het 20-jarig bestaan viert met de cd Hoofdkaas. Opnieuw wisselen op muziek gezette poezie van oud-Hollandse dichters en instrumentaaltjes met veel koperwerk elkaar af. De cd is verkrijgbaar in een losse, in rood velours gestoken editie, maar ook met een echt kookboek erbij. Van die nieuwe plaat van De Kift het nummer Beguine

Mexico city - Jolie Holland
 
‘Zwoel en zoet, wanhopig en eenzaam’, zo omschreef onlangs de Newyorkse krant Village Voice het typische stemgeluid van de Texaanse zangeres Jolie Holland.  De 32-jarige Holland, die ooit figureerde in de groep The Be Good Tanya’s en die Tom Waits tot haar fans mag rekenen, brengt deze week haar vierde cd uit. Folk, jazz, blues, country - Jolie Holland does it all. Van de cd The living and the dead is dit Mexico city.
 
Summer grof - Spinto Band
 
Summer grof, de eerste single van de cd Moonwink van de Spinto Band uit Delaware. Het is de zesde plaat in tien jaar tijd van dit zestal, opnieuw vol pretentieloze popliedjes.
 
The point of it all - Amanda Palmer
 
Geïnspireerd door David Lynch’ televisieserie Twin Peaks, waarin de vraag centraal stond wie Laura Palmer had vermoord, heeft Amanda Palmer haar solo-debuut Who killed Amanda Palmer? gedoopt. De zangeres vormde tot voor kort de helft van het Bostonse punk-cabaret-duo de Dresden Dolls. Ook solo getuigt ze van een grote hang naar theater: er verschijnt een boek over de fictieve moord en een toneelgroep reist straks met haar mee op toernee om de liedteksten uit te beelden. Van de cd draaien we haar ballad over een drugsverslaafde vriend, The point of it all, die Dresden Dolls-fans al moeten kennen van live-optredens.

 
Mamas don’t let your babies grow up to be cowboys - Lucinda Williams
 
Imus in the morning heet het programma waarmee radiomaker Don Imus in vrijwel de gehele VS te horen is. Imus, die als DJ een grote voorliefde voor country aan de dag legt, wist zijn favoriete artiesten zo ver te krijgen covers op te nemen voor een speciale benefiet-cd, waarvan de opbrengsten ten goede komen aan zijn ranch in New Mexico waar kinderen met kanker en bloedziekten werkervaring op kunnen doen, The Imus Ranch. Hij wist bijvoorbeeld Willie Nelson te strikken om een nummer van Dinah Washington te zingen, en Lucinda Williams op haar beurt vertolkt de country-klassieker die onder meer beroemd werd in de versie van Willie Nelson: Mamas don’t let your babies grow up to be cowboys. Zie ook de site.
 
Hang on to that last ray of hope - Big Low
 
De Nederlandse groep Big Low bestaat uit drie groepsleden die ook de kern vormen van de balkan-zigeunergroep Parne Gadje. Dat ze niet voor één gat te vangen zijn laat de muziek van Big Low goed horen. De muziek doet in de verste verste niet aan de balkan denken, eerder aan de Americana van Giant Sand of Calexico. Zij het dat Big Low haar muziek graag opsiert met in het genre ongebruikelijke instrumenten als de velofoon, de zingende zaag en de Arabische bendir. Van de nieuwe cd The junction of the two rivers het nummer Hang on to that last ray of hope.

Laat een reactie achter