+f(png)/image.png)
Het pedofielendebat bij de VPRO-radio
Op dinsdag 3 november 2009 besteedde Netwerk aandacht aan Sytze van der Velde, de Eindhovense pedofiel waarover veel onrust is onstaan omdat hem geen gebiedsverbod mag worden opgelegd. In deze reportage van de EO waren fragmenten te horen uit een interview met van der Velde dat de VPRO uitzond in 1982. Dat was in Expres VPRO, naar aanleiding van zijn boek ‘Wat doe jij met mijn kind?, een dagboek van een pedofiel over zijn ervaringen met kinderen, de rechterlijke macht en de maatschappij’.
Beluister deze hele uitzending van 16 april 1982:
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Net als nu in 2009 is ook in die tijd pedofilie een gevoelig onderwerp. Voor de VPRO -die altijd de controverse opzocht- is dat in die jaren aanleiding om eens goed uit te pakken over dit heikele onderwerp.
Eveneens in Expres-VPRO worden in 1981 twee uitzendingen gewijd aan pedofilie in relatie tot justitie.
In de eerste aflevering:
Interviews met ouders, kinderen en pedofielen, over seksuele gevoelens en seksualiteit van kinderen, naar aanleiding van de uitgangspunten in het eindrapport van de Commissie Zedelijkheidswetgeving, die seksuele relaties met kinderen van onder de 12 jaar als pedofiel kenmerkt, en een onlangs verschenen rapport van sociaal-psycholoog Theo Sandfort, waaruit blijkt dat seksuele relaties met kinderen van onder de 12 jaar ook positief kunnen zijn.
Beluister deze eerste aflevering van dit tweeluik, uitgezonden op 10 april 1981:
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
In de tweede aflevering achtereenvolgens:
-interview met de heer Nieuwenborn [spelling onzeker], hoofd justitiële dienst in IJmuiden, over hoe de opsporing van pedofielen in zijn werk gaat.
-relaas van pedofiel Jos over zijn relatie met Peter en wat er gebeurde toen de ouders erachter waren gekomen dat hij bevriend was met hun zoon Peter. Ook over het verhoor van Peter door de politie en de gevolgen van hoe de verhoren zijn gegaan. Over de ingewikkelde situatie waar ze nu in zitten dat hij geen omgang meer kan hebben met dat jongetje terwijl ze zo veel van elkaar houden.
-Peter over het gebeurde, en over hoe Jos nu met hem omgaat. Vroeger was het gezelliger, maar nu voelen ze zich opgejaagd. Over hoe de politie ermee is omgegaan, hem van school heeft gehaald en hoe dat alles de omgang van zijn ouders met hem en Jos heeft beïnvloed.
-interview met mevrouw Coolen [spelling onzeker], van de Zedenpolitie in Den Bosch, over hoe ze pedofielen op het spoor komt en vervolgens hoe het onderzoek verloopt;
-interview met pedofiel Theo Gerritsen uit den Bosch over hoe de Zedenpolitie zegt om te gaan met pedofielen, en over wat zijn ervaringen zijn met de Zedenpolitie. De Zedenpolitie haalt wél kinderen van school, zonder dat de ouders daarvan op de hoogte zijn, er wordt wel degelijk heel erg doorgedramd in de vragen aan de kinderen over wat er precies is gebeurd en hoe alles eraan toe ging, er wordt wél gedreigd met internaten en van school afhalen;
-voorlezing van dagvaarding van Theo Gerritsen en vervolg interview over zijn ervaringen met Justitie;
-interview met Peter (een andere Peter), vier jaar geleden veroordeeld voor pedofilie, over zijn relatie met Bart en John, en over zijn ervaringen met justitie en zijn vervolging, en over zijn contact met de moeder van de jongetjes. Vervolgens over de gevolgen van zijn veroordeling voor zijn privé-leven;
-interview met Bart, die nu 18 is en bevriend met Peter, over hoe vier jaar geleden de vervolging van Peter is verlopen en hoe hij op zijn relatie met Peter terugkijkt.
Beluister deze tweede aflevering van dit tweeluik, uitgezonden op 8 mei 1981:
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
[...] Deze hele uitzending van 16 april 1982 is bij de volgende link te beluisteren maar eer u hierheen gaat om dit te willen gaan doen attenderen wij u er met klem op dat er zeer schokkende fragmenten in voor komen welke zouden kunnen triggeren voor vooral slachtoffers van misbruik zelf , weeg dus voor uzelf af of u bestand bent hiertegen eer u de uitzending wilt gaan aanhoren: Het pedofielendebat bij de VPRO-radio [...]
[...] Wij zijn in het bezit van dat interview waarschuwing, het interview kan triggers veroorzaken. luister hier Yvonne krijgt deze week het boek wat Sytze geschreven heeft, we komen daarop terug. Tevens bedanken [...]
Er is nog een site die dit stuk heeft staan met het bericht dat dit interview in hun bezit is?
Vreemd dat er geen trackback naar hun website staat dan?
Ik denk zelf als we zo door gaan als nu, dat de media steeds meer een piramide systeem word, waardoor het meer en meer macht na zich toe trekt, en daardoor mensen steeds meer geconditioneerd worden, zou pedofilie nog meer in het verdom hoekje komen. Dan krijgen we Amerikaanse of Britse toestanden, waar zelf de ouders toestemming moeten vragen, hoe ze met hun kind om moeten gaan.
Maar als we na een kant op gaan met meer vrijheden. Het nieuws is versnipperd in duizenden ondernemingen, en is niet meer een piramide systeem als nu, en mensen kunnen weer schrijven en zeggen wat ze willen, zoals de pvro in de jaren 70 toen dat nog wel kon. Dan leren mensen weer zelfstandig denken, of durven weer voor hun mening uit te komen.
Pedofilie is zo’n breed begrip, maar er word alleen maar van uit een kant geroepen. Daardoor raken kinderen getraumatiseerd voordat er al iets gebeurd is. Zou jij met een persoon om durven gaan als kind, als de maatschappij er een groot drama spel en stres van maakt, wat er allemaal later mis kan gaan? Dat maakt een kind alleen al getraumatiseerd, die stres en dat drama van de maatschappij. En heeft later een makkelijk zondebok waar je al je teleurstellingen op af kan schuiven. De maatschappij geloofd het wel. Daarom zijn de meeste onderzoeken naar schade van pedofilie op het kind niet zo objectief, omdat kinderen al zo gehersenspoeld zijn dat seks per definitie trauma’s opleveren, dat seks ook niet anders dan getraumatiseerd kan zijn.
Laten we hopen dat we na een vrije en objectieve maatschappij gaan.
Ikzelf ben nu 58 jaar (al 37 jaar getrouwd en 1 kind), en heb op jonge leeftijd regelmatig onbewust contact gehad met een pedofiel, ik zal mijn “ervaring” eens beknopt vertellen, voorop gesteld ik heb helemaal geen last of psychiatrische toestanden of hulp nodig gehad, de enige manier om daar mee om te gaan is alles niet al te “zwaar” opnemen en er zelf een mening over hebben zonder je door anderen een mening wordt opgedrongen, eigenlijk simpel gezegd =lichtzinnig denken, wat zijn er toch veel verschillende soorten mensen op de wereld, en er de “voordelen” van die contacten van nemen in mijn verdere leven, maar last of slapeloze nachten of anderzijds helemaal niet.
Ik zat in de 5e klas van de lagere school in een dorp in Brabant en was 10 jaar, ik had een vriendje die was 11 jaar en wij gingen bijna dagelijks bij een alleenstaande boer in het dorp “spelen/werken”, wij kregen daar koek en snoep, wij mochten met de paarden die hij had rijden, ook met paard en boerenkar rijden, wij mochten met die paarden het land omploegen, wij mochten bij het kalveren dat is de geboorte van een koe aanwezig zijn om daarna dat kalfje de fles te geven,wij gaven de varkens eten en maakten de kooien schoon en bij dat schoonmaken van die varkenskooien kwam die boer dan kijken of wij het goed deden, dan ging hij tussen ons in staan en begon dan met zijn lichaam tegen ons op te “rijden”, en vroeg dan: moet je eens voelen aan de voorkant van mijn broek, nou wij vonden dat heel interessant want dat kende wij niet, vaak haalde hij zijn lulletje uit zijn broek en liet hem aan ons zien en vroeg dan of we er aan wilde trekken, wat wij dan ook niets vermoedend deden, aangezien onze handen toch al vol stront zaten was dat beetje nat wat uit zijn lulletje kwam geen probleem, bij het voeren van een kalfje kwam hij er ook altijd bij staan, dan maakte hij zijn gulp open om zijn lulletje in de mond van het kalfje te stoppen en dan gierde wij van het lachen, tranen met tuiten hebben wij gelachen van de manier waarop hij reageerde, zijn ogen draaide weg en riep kreten van oeh,ah enz. wisten wij veel waarom hij dat deed en dat duurde dan vaak maar 5 of 10 minuten, daarna gingen wij naar binnen en kregen dan limonade met koek waste onze handen en gingen weer naar huis, dit gebeurde zover ik mijzelf nu kan herinneren zo`n 3 à 4 x per week, tijdens school vakanties ging dit gewoon door, we kregen ook wel eens 1 gulden van hem, nou dat vonden wij geweldig konden we snoep van kopen.
Waarom wij in de vakanties er ook maar 3 à 4 x per week kwamen ligt eraan dat mijn vader mij verboden had om naar die boer te gaan omdat die in de oorlog met de Duitsers iets had gedaan, het was wel zo dat wanneer ik na het bezoeken van die boer thuis kwam ik het tegen mijn moeder zij dat ik bij die boer was geweest, mijn moeder heeft er nooit iets van gezegd dat ik daar niet naar toe mocht, wat ze wel tegen mij zei was dat ze het niet tegen mijn vader zou zeggen, (mijn ouders zijn uiteindelijk meer als 50 jaar getrouwd geweest voordat de dood hen scheiden)
Achteraf 30 jaar later hebben mijn vriend en ik er nog wel eens over nagepraat en hebben ons toen al wel eens verwonderd waarom er zo weinig dorpelingen hem “links” lieten liggen, maar wij vonden dat allemaal een beetje overdreven, tegen ons was hij gewoon vriendelijk en heeft ons ook nooit maar, maar dan ook nooit gedwongen iets te doen wat we niet wilde.
Mijn vriendje heeft nooit te horen gekregen van zijn ouders of hij daar wel of niet mocht komen, de reden daarvoor was dat hij uit een gezin kwam met 14 kinderen, en dan heb je als ouders wel andere dingen aan je hoofd dan jezelf af te vragen waar je kinderen speelden, als ze maar thuis kwamen was dat devies, en verder beslist niet thuis met vriendjes komen spelen.
Mijn visie op pedo`s in zijn algemeenheid is dat de politiek de verantwoordelijkheid jegens moeilijke zaken zoals pedofilie een maatschappelijk vraagstuk wordt genoemd, en zaken bv militairen naar Afghanistan sturen, zij een beslissing nemen.
Er dient in dit land aan zaken die de maatschappij aangaan een soort van volksdebat te komen met daaraan gekoppeld hoe om te gaan met maatschappelijke problemen, ook of er militairen naar “brandhaarden” in de wereld gestuurd gaan worden, maar zeker de manier waarop er met criminelen en misdadigers moet worden omgegaan en niet zoals nu dat de politiek zich bij een grove fout van justitie door vrijlating of door wat er nu met S.v.d.V aan de hand is zich weer te beroepen op, dat Nederland een rechtssysteem heeft en dat het de bevoegdheid van de rechters zijn, omdat Nederland een democratisch land is waar een geheel (on)duidelijk rechts(krom)systeem is.
Dat komt omdat de politiek moeilijke materie uit de weg gaat en er ook geen inzet en overtuigingskracht is om daar verandering in aan te brengen, de laatste 30 jaar is er geen enkel kabinet geweest die hun verantwoording hebben gedragen jegens hun burgers inzake maatschappelijke veranderingen m.b.t.misdaad, met als resultaat een verdeelde maatschappij die door uitspraken van de woordvoerders van rechters, politici en zogenaamde specialisten de zaak nog complexer maken en onbewust hun onwetendheid en ongeschiktheid en radeloosheid alleen maar vergroot bij de gewone burger, en eigenlijk toegeven dat ze er ook geen oplossing voor weten te vinden en er maar wat wordt aangerommeld tot de volgende blunder weer naar buiten komt.
Maar de burger ziet wel, dat misdaad loont!
[...] Zie: http://weblogs.vpro.nl/…; [...]
Een indrukwekkende docu van 16 april ‘82. Ik heb mijn dochter ook altijd gewaarschuwd om niet met vreemde mannen mee te gaan. Natuurlijk doelde ik hierbij op mensen als Jan D., die in ‘98 een meisje in Assen ombracht.
Ik kan ook prima met kinderen opschieten, kinderen voelen zich, denk ik, ook veilig bij me. Ook ik onderschrijf de ervaringen van Sytse over eerlijkheid, ongeremdheid en spontaniteit van kinderen. Ik heb echter totaal niet de behoefte om sex met kinderen te hebben.
Moreel gezien hangt de meerderheid van de Nederlanders het gedachtengoed aan dat sex tussen kinderen en volwassenen niet goed is.
Tegenover moraal probeer ik erg kritisch te blijven. Ik kan echter nog geen goede invalshoek vinden om creatief te denken over pedofilie.
Dat ik na 45 jaar dé Theofilus Gerardus Martinus Gerritsen, geboren te Rotterdam 7 juli 1949, nog eens op de radio hoor, bezorgt me wederom die angsten die heb moeten ondergaan toen ik zo’n 4 jaar oud was. Ik krijg op dit moment ontzettende hyperventilatieklachten en ik voel me weer dat kleine meisje van toen dat zoveel pijn en angsten heeft moeten doorstaan. Hij heeft me met een kachelpook op mijn hoofd geslagen en ik ben waarschijnlijk buiten bewustzijn geraakt. Theo Gerritsen was toentertijd 14 jaar. Vanaf die tijden heb ik zware hoofdpijnen gehad, ik heb 10 jaar lang medicijnen moeten slikken omdat ik zware toevallen kreeg. Mijn hele leven is daardoor op zijn kop gezet. Toen hij dit mij heeft aangedaan, was ik aan het logeren bij mijn tante (zijn stiefmoeder) omdat mijn moeder in het ziekenhuis was voor een operatie. Het hele gebeuren is in de doofpot gestopt en is nooit uitgesproken. Ik heb er een posttraumatisch stresssyndroom van overgehouden. Graag zou ik Theo nog eens willen spreken waarom hij dit mijn heeft aangedaan. Want dat mijn angststoornissen op die leeftijd zijn ontstaan, is buiten kijf.
[...] – Reclassering Nederland heeft binnenkort een gesprek met de gemeente Eindhoven over de veroordeelde pedoseksueel Sytze van der V. Wat de intentie van het gesprek [...]