+s(144)+f(png)+f(asis)/image.png)
Anil Ramdas overleden
vr 17 feb 2012 - 89 reacties
Schrijver, journalist en programmamaker Anil Ramdas is overleden. De VPRO en MTNL, waarmee Ramdas sinds 2010 het opinieprogramma Z.O.Z maakte, zijn geschokt door zijn plotselinge overlijden. Ramdas was een scherp observeerder met oog voor de politieke en maatschappelijke ontwikkelingen in Nederland en leverde voor de VPRO belangrijke bijdragen op radio en televisie.
In 1992 was Anil Ramdas te gast in het VPRO-televisieprogramma Zomergasten. Sinds de jaren negentig maakte hij voor de VPRO verschillende programma’s. Hij presenteerde In Mijn Vaders Huis, een serie interviews met westerse en niet- westerse denkers over de botsing van culturen en de rol van de wetenschap en de media daarin. Op radio volgde Zilte Stranden, waarin Ramdas een uur lang wereldreizigers interviewde. Halverwege de jaren negentig maakte hij samen met Fred van Dijk Wel de snack maar niet de saus, een vierdelige documentaire over Suriname. Hierop volgde, ook met Fred van Dijk, een driedelige documentaire over de ‘ontdekking’ van Afrika, Vraag het aan de maan.
Met Stephan Sanders presenteerde hij het media-programma Het Blauwe Licht. In 2005 maakte hij samen met Peter van Ingen de VPRO de thema-avond De grote avond van de beschaving.
Voor Anil Ramdas was diversiteit geen keuze, geen optie, maar een feit. Voor hem speelde alleen de vraag hoe die wordt vormgegeven, op weg naar een beschaafde samenleving. Als voorvechter van de multiculturele samenleving zocht hij naar de antwoorden in zijn het opinieprogramma Z.O.Z, dat hij sinds september 2010 presenteerde.
Op verzoek van de familie wordt zaterdagmiddag de aflevering uitgezonden die Ramdas afgelopen woensdag heeft opgenomen. Naar eigen zeggen was hij bijzonder trots op deze aflevering.
17 februari 2012 om 13:49
Vind het echt jammer. Ik vond het een mooi en respect volle man. Het leuks vond ik zijn interviews waarin hij in zijn ene hand een pen had en in de ander een shagie. Altijd spannend wat hij in zijn mond stak. Maar het ging altijd goed.
17 februari 2012 om 14:48
Ik ben geschokt!!! Anil was mijn buurjongen in Suriname. Wij hebben heel veel tijd doorgebracht in zijn kamer, spelend op de gitaar en filosoferend over de toekomst!!
Mijn oprechte condoleances aan zijn familie!!
17 februari 2012 om 14:48
Ik ben geschokt, hij was zo’n talentvol en prettig mens, maar ik respecteer zijn gekozen einde.
Heel moedig.
17 februari 2012 om 14:58
Het blauwe licht schijnt vanaf nu minder fel…
17 februari 2012 om 15:05
Erg jammer. Ramdas kon evengoed prikkelen als irriteren, een eigenzinnige cultuur relativerende dwarsdenker die gemist zal worden. Mijn condoleance gaat uit naar zijn familie, vrienden en collega’s.
17 februari 2012 om 15:30
Een journalist en programmamaker van grote klasse! Een enorm gemis voor een evenwichtige samenleving. Ik wens alle familieleden heel veel sterkte toe!
17 februari 2012 om 15:45
Ramdas overleden. Verdrietig. Heeft mij als lezer enorm geïnspireerd met zijn boeken. Bijgedragen aan mijn hartstocht voor de multiculturele samenleving. Sad. Sad. Sad.
17 februari 2012 om 15:50
Jammer van een veelzijdig man als deze. Ik schrok dan ook toen ik het vanmiddag in de Volkskrant las. Hopelijk heeft de VPRO de mogelijkheid om een hommage uit te zenden.
17 februari 2012 om 16:29
Ik heb Anil Ramdas een keer ontmoet, wilde hem portretteren voor mijn studie aan de KABK. Een erg prettige ontmoeting, mooi portret gemaakt ook trouwens.
Genoten van zijn programma’s, boeken en columns. Een beschaafde en aardige kerel is heen, ik zal zijn bijdrages aan het debat in Nederland missen.
17 februari 2012 om 16:37
Wat een schok, het overlijden van Anil Ramdas.Hij inspireerde mij tot verder denken over de multi culturele samenleving in Nederland.Dit had ik nodig tijdens discussies met mijn Brits west-indische partner.
Ik vind het een groot verlies voor de Nederlandse samenleving en voor mijzelf.
17 februari 2012 om 16:50
Ik vind het heel erg jammer, dat GOD nu de keuze heeft gemaakt om hem naar zich toe te halen.
Voor mij was hij een voorbeeld figuur, mijn idool wat filosofie betreft.
Vroeger heb ik altijd met aandacht naar zijn programma in ons vaders huis gevolgd en het programma Het blauwe licht vond ik heel erg leerzaam.
Gecondoleerd, familie.
17 februari 2012 om 17:27
Zijn oprechte bezorgheid over de recente ontwikkelingen m.b.t.
die tegenwoordig typisch Nederlandse (politieke) vreemdelingenhaat zullen we gaan missen.
Zelfs met de dood is hij zijn tijd vooruit met veel dank voor al zijn energie en sterkte voor zijn dierbaren.
17 februari 2012 om 17:32
Wat een groot verlies, ben wel heel erg geschokt, zo jong talentvol iemand waar je toch heel veel van kon leren. Een beschaafde en aardige man
Mijn oprechte condoleances aan zijn familie!!
17 februari 2012 om 17:33
Wat erg!Wat naar voor de familie! Ik wens de familie heel veel sterkte.Vrijdood.naar ik vernam.Veel lef nodig om het te doen.Maar heel moeilijk en pijnlijk voor de achterblevenen.
Anil…..Ik was zo blij dat er mensen zoals hem op de wereld waren.Met een eigen geluid en een verfijnde geest.Weer een goed mens uit de wereld .
Moge de engelen je begeleiden naar het hemels paradijs.
17 februari 2012 om 18:15
Gouwe gozer het gaat je goed ergens anders!
Sterkte allemaal…..
17 februari 2012 om 18:20
Als hij bijzonder trots was op die aflevering, dan werpt het zeker een ander licht op de zelfdoding van een dag later. Heeft Anil Ramdas misschien bij zichzelf gedacht dat zijn taak volbracht was ? Ik ga zeker kijken morgen….Rust in Vrede Anil.
17 februari 2012 om 19:21
Inderdaad een groot verlies. Veel van hem geleerd, was/is heel inspirerend in zijn artikelen, boeken en televisieprogramma’s. Wat jammer, wat verdrietig dat hij er nu al niet meer is.
17 februari 2012 om 19:36
Diep geschokt, een fijn en verfijnd mens met de nodige parate kennis en scherpzinnigheid, openheid en oprechtheid, waar ik van genoot en een leuk mens de eerste keer dat ik hem tegenkwam hij stapte in mijn taxi, hij was bezig met zijn rijbewijs en we hadden een vrolijk gesprek, Daarna ben ik hem nog vele malen tegengekomen en altijd was het fijn en leuk om hem weer te zien en/of te spreken.
Hij is een van de dierbare mensen die niet zullen verdwijnen.
17 februari 2012 om 19:40
Wat tragisch. Hij wist op confronterende en prachtige wijze de ‘migrantenervaring’ onder woorden te brengen o.m. In zijn fraaie essay ‘Heimwee’ waar hij de verbinding legt met andere verhalen over dit thema en nostalgie van ‘migranten’ schrijvers als Rushdie, Naipaul,maar ook met werk van Hofer(1688) . In dat essay staat een mooi opdracht die hij ten volle heeft vervuld: ‘Schrijvers moeten voor ons het verleden terugvinden waarmee wij aan ons heden zin kunnen geven.Migranten moeten hun verleden verzinnen, niet door erover te liegen, of het te verheerlijken en te romantiseren. Maar door het literair te verwerken en op die manier dat verloren verleden zinvol te maken’ Gran Tangi Anil.
17 februari 2012 om 19:49
Was er stil van, kon het niet geloven dat hij nu reeds is heengegaan. Zijn programma’s hadden altijd mijn belangstelling. Vond het een byzondere persoonlijkheid, waardeerde zijn eigenzinnige en scherpe kijk op de samenleving. Wens zijn familie, vrienden en collega’s heel veel sterkte.
17 februari 2012 om 20:24
Hij inspireerde mij met zijn originele en afwijkende kijk op veel zaken. Zette me vaak aan het (door)denken. Wat een gemis!
17 februari 2012 om 20:57
Anil, beste Anil,
Met jou was Nederland niet een kleur, een intellectueel, maar een wereld rijker. Vriend, je hebt de deur van die wereld achter je dichtgetrokken. Wij staan nu in de Hollandse regen, kou en mist.
Ik had je een paar dagen geleden een uitnodiging gestuurd om vaker je gezicht te zien. Ik had liever je antwoord ontvangen, in plaats van dit zwarte overlijdensbericht.
Anil, wij zullen je altijd missen. Vooral je moed, je vastberadenheid, je verlichte geest en die ontwapenende glimlach. Vriend, ik weet dat je in de sterren ook een discussie zal starten, in welke termen je ook spreekt, engelen zullen wel aandachtig naar je luisteren.
Tuncay Cinibulak
Tulpia magazine
17 februari 2012 om 20:57
Wat moet hij alleen geweest zijn. Wanhopig. Uitzichtsloos. terwijl Anil Ramdas zoveel mensen verbond met zijn milde scheprheid en alertheid. Wat heeft heij innerlijk geleden, Wat moeten missen. Laat mij goede gedachten naar hem opzenden en hem het licht geven, dat ieder zoekt.
17 februari 2012 om 21:00
Was zal ik ik je missen jongen,Ik vond het zo aangenaam naar jou uitzendingen te kijken wat heb je onze mooie Suriname altijd mooi in beeld gebracht, Jammer dat jij niet meer bij ons wilde blijven.
17 februari 2012 om 21:27
Hij die mij verrijkt heeft, hij die mijn intelect gevoed heeft, hij die mij moed gaf, hij die mij gerust stelde, hij die mij boeide, hij die mij mee liet voeren door zijn penne streek, hij die ik zeer bewonderde, hij die mij beroerde, hij die voor mij het woord deed, hij die in stilte leed,hij die niet meer is, hij. Wat een spijt wat een verlies Anil ik zal je missen, al kende jij mij niet maar ik las bijna alles wat jij schreef, ik zal je missen mijn vriend, ik mis je. jij hebt zo veel voor mij betekent zonder dat jij het weet. Vooral toen ik mijn identiteit kreeg in dit land was jij mijn licht.Wat jammer voor ons. Ik wens iedereen sterkte. Anil kerel toch…………
17 februari 2012 om 22:03
Wat verdrietig, erg jammer Anil Ramdas (54) R.I.P. Het is een groot verlies.
17 februari 2012 om 22:37
Ik was totaal in shock toen ik het nieuws hoorde en begreep niet precies waarom. De man was een vreemde voor mij, een vreemde die ik wel eens in de wandelgangen tegen kwam. Hij leek altijd een tevreden glimlach op zijn gezicht te hebben, als ik er aan terugdenk was het misschien eerder een mysterieuze glimlach. Waar dacht hij aan? Welk raadsel probeerde hij op te lossen? Misschien net op die momenten dat ik hem in de wandelgangen tegenkwam, dacht hij of wist hij zelfs dat het onmogelijk was een oplossing te vinden voor de mysteries van het leven. Misschien net op die momenten tijdens dat besef liet hij het gaan, liet hij het los en ontstond er een geluksmomentje. En dat kleine beetje geluk deelde hij met mij een vreemde die langs liep, misschien is dat wat mij zo verdrietig maakt wetende dat er geen man meer door de wandelgangen loopt die zijn kleine geluk deelt met mij, een vrouw die met hem haar klanken deelden.
17 februari 2012 om 22:47
Geschokt toen dit bericht mij bereikte. Anil Ramdas was voor mij een bijzonder mens, een persoonlijkheid. Vol bewondering keek ik naar zijn programma;s en luisterde naar de gesprekken die hij zo goed wist te sturen. Een groot verlies. Ik wens familie en vrienden veel kracht toe.
17 februari 2012 om 22:49
Erg spijtig om te horen. Ik was geschokt toen ik het vernam.
Niet omdat ik hem persoonlijke ken, maar wel vanwege zijn beschaafde manier van debatteren. Iets wat met de dag zeldzamer wordt.
Ik zal zijn inbreng in het publieke debat missen.
Rust in vrede.
17 februari 2012 om 22:58
Geschokt door dit grote verlies. Wens familie, vrienden en collega’s veel sterkte.
17 februari 2012 om 23:05
Sympathieke en uitzonderlijk intelligente kerel. Mocht ‘m graag horen praten of z’n columns lezen.
Erg.
17 februari 2012 om 23:17
Ik ben geschokt. Zijn programma’s keek ik vaak omdat zij me altijd aan het denken brachten. Zo iemand als hij kunnen we eigenlijk niet missen in onze samenleving. We hebben nog zoveel te leren samen over elkaar en over hoe we goed samen kunnen leven. En hij droeg daar enorm aan bij. Ik herinner me hem ook nog als vader van een klasgenootje van mijn dochter. Ik wens de familie heel veel sterkte en kracht toe. Ik ben echt geschokt, dit is zo hard voor jullie.
17 februari 2012 om 23:50
groot verlies van een man die een verbinding legde tussen verschillend denkende.
laat menig een een voorbeeld nemen aan zijn denkwijze.
18 februari 2012 om 00:09
Een bijzonder mens heeft ons verlaten. Hij kon scherpe analyses maken, steeds met betrokkenheid en een open mind. Hij behoort tot het soort mensen dat we hard nodig hebben.
Regelmatig denk ik bij heikele kwesties ‘wat zou Anil Ramdas hiervan denken’.
Ik zal het nog vaak denken.
Dank je, Anil
18 februari 2012 om 03:41
Anil, wij zullen je altijd missen. Vooral je moed, je vastberadenheid, je verlichte geest en die ontwapenende glimlach.
Rust zacht, Moge de engelen je begeleiden naar het hemelse paradijs.
Fam. Ramdjan wens zijn familie, vrienden en collega’s heel veel sterkte.
Ram Ram, As salaam wa laikoem
Roy Ramdjan
18 februari 2012 om 09:19
Een scherp denker en bijzonder mens heeft ervoor gekozen dit leven te verlaten.
Bedankt Anil voor wat je hebt betekent voor zeer vele kijkers, luisteraars en lezers.
18 februari 2012 om 09:24
Anil,
Ben er stil van….
Stenen in mijn maag.
Waarom in Vredesnaam..?
Ik was het vaak, heel vaak niet met je eens.
Vandaag nog reageerde ik bij Z.O.Z. niet wetende dat…
Bij Z.O.Z . zal ik je missen, heel erg missen…!
Foxje
18 februari 2012 om 10:25
Lieve Anil,
Ik kende je niet persoonlijk, maar met jou is een scherpzinnig journalist en schrijver heen gegaan. Waarom?! De maatschappij zal een groot denker zeker missen in het huidige koude klimaat. Er was nog zoveel te doen. Ik zal je zeker missen.
18 februari 2012 om 11:43
Ga je goed Anil,
ik sta niet achter de keus die je hebt gemaakt ! Toch ben ik je dankbaar voor de passie en hartstocht die je getoond hebt in je werk. Dat je voor velen een ware inspiratie was. Ook voor politici en beleidsmakers, ondanks dat je dit niet wist !
Ga je goed, en heel veel sterkte aan de familie, vrienden en kenissen.
Je bent nu ook bij je Vader
rust zacht !!
18 februari 2012 om 12:31
heel jammer
vond zijn programma’s goed, zeer sympathiek persoon
18 februari 2012 om 12:42
Wat een prachtige afelvering van ZOZ!
Stonden er tranen in Anil’s ogen bij het uuitspreken van de openingszinnen, of waren het de mijne?
Ik zal zijn elegante stijl, zijn herdere kijk en lieve stem erg missen.
18 februari 2012 om 13:06
Lieve Anil. Wat een verdriet heb je veroorzaakt, maar ik ben van overtuigd dat je de Goden zult behagen. Vaarwel en tot ziens
18 februari 2012 om 13:13
…. Nee, nee,nee….dit kan niet waar zijn ..toen ik het bericht op teletekst las…
..nee…doe ons dit niet aan Anil…..aubbbbbb….
maar de waarheid is hard..en ik .,wat zeg ik,…Wij.. hadden je nodig om de waarheid in deze europese samenleving een plaats te geven…en nu…
..Rust zacht…AR
18 februari 2012 om 13:47
Voel sinds ik het bericht hoorde een steen in mijn maag: zo’n mooi respectvol mens. Prachtige, originele stukken heb ik van hem gelezen in NRC. Prettig leesbaar, maar heel erg tot nadenken stemmend. Hij bracht vele culturen dichterbij.
Rust en vrede voor zijn familie.
18 februari 2012 om 14:27
Nooit gedacht dat ik zo geraakt zou worden door de dood van iemand die ik alleen vanuit de media ken. Ik had hetzelfde als jij JanD. Zijn charisma voelde je door de beeldbuis heen. Anils heengaan is een groot verlies. Zegt hij nog: ‘Tot volgende week!” En hij wist natuurlijk al. Dit is sterven in het harnas. Wat een kracht.
18 februari 2012 om 14:54
Ramdas blijft in mijn hart, want hij was een perfect journalist en wetenschapsman. Waar anderen zwijgen, heeft hij excellent sociologisch gesproken. Velen heb ik geattendeerd op zijn werk. Het sociologisch en naar waarheid scherp spreken wordt in Nederland helaas minder gewaardeerd, dus Anil is mogelijk ook enorm ondergewaardeerd. Zijn werk straalt “broederschap en begrip” uit en zo’n fijne menselijke samenwerking is juist nu hard nodig in de verkokerde wereld met uitbuiting. fictieve verschillen, vervreemding enz.
18 februari 2012 om 15:07
Arme Anil, de balans tussen draaglast (alles waartoe men hem in staat achtte) en draagkracht (zijn netto vermogen) ontglipte hem steeds. Retorisch begaafd wist hij ons het tegendeel te doen geloven. Van zichzelf vervreemd koos hij voor het ultieme afscheid. Uiteindelijk gesloopt door opgekropte spanningen.
Met een variant op een passage uit een roman van David Grossman, is er veel te zeggen voor de observatie, dat schrijven Anil een plek bood waar hij met het leven kon doden. De boeken die ik van hem gelezen heb vind ik pure zonneschijn. Het uithangbord van de Nederlandse multiculturele literatuur is nu schrijver naast God.
18 februari 2012 om 15:11
Wat moet hij zich eenzaam hebben gevoeld! Hoop dat wij iets van zijn vuur kunnen behouden en doorgeven om met elkaar een betere wereld te creëren waar plaats is voor iedereen, waar iedereen zich gezien en gehoord voelt, ongeacht huidskleur, afkomst of achtergrond. Dank, Anil, voor jouw bijdrage hieraan…. Hoop dat jij nu in elk geval daar bent ‘waar het droog is en warm’…
18 februari 2012 om 15:32
Anil,
Free at last.
Als je sterft, is dat niet omdat je ziek werd,maar omdat je leefde!
Ik heb respect voor je keuze.
Voor de nabestaanden: “Huil niet: word niet verontwaardigd. Begrijp”.
18 februari 2012 om 15:44
Wat een gemis. Gelukkig heb ik zijn boek en de indringende serie “Wel de snack maar niet de saus” nog.
18 februari 2012 om 16:19
Het bericht heeft me diep geraakt. Ik ben nu 32 en sinds mijn 15e lees/kijk ik alles wat ik tegen kom van Anil aandachtig…….altijd interessant en leerzaam!! Juist nu heeft de samenleving dringend behoefte aan mensen zoals hij, maar ik respecteer wel zijn (doordachte) besluit!!……….R.I.P, Bro!!
18 februari 2012 om 17:40
Ik heb ook alles van Anil altijd gevolgd, en gelezen, ik ben echt diep bedroefd nu hij er niet meer is. Als je iemand bewondert, volgt, lijkt hij bijna familie. Hij was echt een voorbeeld figuur voor “de Surinaamse Hindoestaan”, heeft zoveel bereikt en te weeg gebracht, erg dat hij geen rust kende.
R.I.P
18 februari 2012 om 17:55
In Mijn Vaders Huis
van Anil Ramdas , met plezier en verbazing, schreef ik bij wijze van hommage in 1994 [het boekje was een cadeau van mijn zoon] nadat ik het had gelezen:
” the steps that lead to the source of life”
Een licht dooft dat niet van mij is.
Rouw!
18 februari 2012 om 18:59
Zeer bedroefd over het heengaan van bijzonder begaafde man. Laten we zijn ideeën en wensen uitdragen. Wat een gemis voor heel Nederland. Moge de engelen met je zijn Anil.
18 februari 2012 om 20:06
Wat verdrietig en wat een verlies. Heb rust Anil in je zelfverkozen vrijheid.
18 februari 2012 om 21:57
De Heer Ramdas zag geen perspectieven meer om diverse factoren, neem ik aan. De Heer Ramdas is overgegaan naar wat een mysterie voor levenden is, maar met vertrouwen en vanuit innerlijk besef van allen met een vrije geest, dat de heer Ramdas een onderdeel van het Grote Geheel was, is en blijft. Familie en vrienden veel sterkte toegewenst met dit verlies.
In het laatste vandaag uitgezonden programma zei een Belgische gaste dat zij met haar optreden onmachtigen wilde bereiken. Dat was zichtbaar een verrassende invalshoek voor de interviewer. Daarmee bedoelde zij oude Nederlanders. Maar onmachtigen zijn ook nieuwe Nederlanders. Dat geldt beslist niet voor deze Belgische gaste. Zij stelde zichzelf voor in de andere positie. Daar moet het mee beginnen! Mentaal was kennelijk de heer Ramdas daar nog niet aan toe en was tot op zekere hoogte blijkbaar ook nog een onmachtige.
Hij had juist met zijn programma nog veel kunnen bijdragen ten goede aan dat wat hem sterk bezighield. Als je (op basis wat ik lees en voor zover dat klopt) een gevoelige structuur hebt, een denker, piekeraar, creatieveling, gevoelig voor verslavingen, gevoelig mogelijk voor depressies bent, zal het extra moeilijk zijn om de huidige processen in Nederland als onlosmakelijk te zien van ontwikkelingen in Nederland na de jaren 60.
Indien hij daarbij een minder dan gemiddeld energie niveau ook had en door isolement (is dit een oorzaak of gevolg?) teveel aan zijn hoofd, doen zaken die ik lees mij denken aan iemand met ADD. Op momenten dat het moet kan men de nodige energie en concentratie opbrengen. Naar gelang dit binnen interesse sfeer valt even heel sterk, maar dan is het ook even op daarna.
Je zag en hoorde aan zijn reacties en vragen dat hij het populisme niet goed kon verwerken.
Volgens de partij ideoloog van Labour en lid van het Hogerhuis Maurice Glasman, geen negatieve term. Deze herhaalt in Engeland nu eigenlijk Fortuyn. Onlangs te horen in Gesprek op 2.
Veel verbanden verdwenen na de jaren 60, of werden losser. Eigen identiteit werd teveel als irrelevant beleefd (mede door groeiende welvaart), ook door politiek. Tegelijkertijd massa immigratie, die eigen identiteit des te meer na vertrek uit eigen land relevant vindt. Nu worstelt een gefragmenteerde samenleving met ieders eigen dentiteit. Met name de tweede en opvolgende generaties. De nieuwe Nederlanders hebben daarbij wel een land van herkomst, die niet aan deze enorme omwentelingen onderhevig zijn zoals hier en daar door moderne techniek sterk mee verbonden blijven. Oude Nederlanders daarnaast hier leven, die zichzelf nu geemigreerd voelen in hun vertrouwde omgeving en waar men generaties woonde en dit een onomkeerbaar proces geworden is.
De calvinistische mentaliteit van de eigen broek ophouden wordt eveneens gemist en waardoor ook het platteland, waar dat nog opgeld doet, solidariteit met de stedelijke gebieden verliest. Men verbaast zich waarom de PVV daar ook populair is, terwijl er weinig nieuwe Nederlanders wonen. Dat laat een gebrek aan inzicht zien wat er in een land gaande is en teveel aan kokervisie aantoont, incl. de politiek.
Elke samenleving heeft een absorberingsgrens, hoe hoog die lat ook moge liggen. Elke cultuur hecht aan eigen identiteit. Indien vele culturen en massaal in een klein dichtbevolkt land vestigen kun je psychologische dynamieken verwachten. Dan heb je heel veel mensen nodig als de Belgische gaste in zijn llaatste programma, vandaag uitgezonden en ook haar 2 medegasten. Je ziet en voelt dat zij de nodige balans hebben gevonden, zonder hun wortels te verloochenen. Naar mijn overtuiging zal de doorsnee Nederlander hier Nederlanders zien en horen.
Ik woon in een multiculturele wijk. Je ziet dat mensen in hun privédomein hoofdzakelijk met cultuurgenoten omgaan en cohesie onder druk staat.
Wanneer je een homogene saus wil maken, moet je vloeistof langzaam toevoegen. Teveel ineens maakt de boel brokkelig. Daar zitten we nu in en hoe kom je daar uit? Niet door politiek in elk geval, of door fanatiekelingen.
In de laatste uitzending van vandaag werd opgemerkt dat zwart een negatieve lading heeft en wit een positieve. Zwart-wit, dag-nacht zijn tegenstellingen in het taalgebruik, die al bestonden voordat men hier ter plekke ooit donkere mensen in levende lijve gezien had.
Anders dan gemiddeld…..,wordt daar binnen de eigen gemeenschap zoveel beter mee omgegaan? Een stadsmens die in een klein dorpje komt wonen zal verschillen ook ondervinden, ook al valt men qua huidskleur of haar niet op.
Wie een einde aan zijn leven maakt mag je niet veroordelen. Die was onmachtig, zoals ook nabije omgeving en verder weg.
Hopelijk kunnen de geweldige gasten in het laatste programma hier als drieluik iets mee als eerbetoon aan de heer Ramdas en als aanzet alle onmachtigen te bereiken, ongeacht welke komaf. Verplaats je in de andere positie en zoek niet alleen letterlijke gezamenlijke grond, maar ook moreel. Zonder dat laatste wordt het niets. Je kunt verschillende huizen bouwen, maar het fundament zal hetzelfde moeten zijn en dat zijn toch de door historie (door schade en schande) ontstane normen en waarden (universeel aan te merken) in wetten verankerd. Waarom komt men vanuit alle hoeken in de wereld hiernaar toe? Omdat die wetten zo inhumaan zijn? Indien het alleen gaat om economische redenen en/of sociale vangnetten roept het de vraag op hoe je cohesie moet krijgen op die gronden.
Het zou heel triest zijn als deze onontkoombare periode van onmachtigen bijgedragen heeft aan zijn besluit. Hij had nog zoveel ten goede kunnen bijdragen aan cohesie.
18 februari 2012 om 22:23
Zonde.
In de laatste uitzending van Z.O.Z. had Anil Ramdas het over “vreemdelingenhaat die tegenwoordig zo gewoon lijkt te zijn”. Misschien is deze zelfgekozen uitweg een statement. Hoe dan ook, een groot intellectueel is heengegaan.
19 februari 2012 om 03:02
Ik zoek in zijn woorden, luister in de laatste uitzending naar een antwoord, een verklaring. Het was woensdag, wat ging er door zijn hoofd. Zo zinvol als zijn werk juist was voor onze samenleving, hij zag die zin voor zichzelf blijkbaar niet meer. Oh onmacht die hij gevoeld moet hebben, Oh eenzaamheid daarbinnen, waar was zijn hoop gebleven…ik ben diep getroffen door zijn wanhoop.Voel het als een fiasco van onszelf in Nederland . Wij hebben hem niet bij ons kunnen houden. Wij hebben het laten liggen blijkbaar. In zijn 1 na laatste uitzending refereert hij ook boos aan hen die de multiculturele samenleving als mislukt hebben verklaard en door die verklaring het infeite hebben bewerkstelligd, aldus Anil.Ik heb het idee dat hij niet alleen teleurgesteld moet zijn geweest. wellicht zich verraden hebben gevoeld. een moedeloosheid bij al zijn pogingen tot communicatie, tot bruggenslaan. We mogen ons zijn dood bijzonder aantrekken, ben ik bang.
19 februari 2012 om 03:32
Wat een schok! Zo’n bijzonder mens, zo welbespraakt, zo’n mooie stem en zo scherp. Je was maar 2 weken ouder dan ik. Ik heb je vele jaren gevolgd en nog niet zo lang geleden genoten van je boek over Paramaribo. Zo herkenbaar! Zo schokkend dat je angst je tot deze daad heeft gebracht. Dag lieve man…RIP
19 februari 2012 om 08:49
Het idee dat ik nooit meer een uitzending van jou kan zien maakt me heel verdrietig.
Je was een opmerkelijk journalist en schrijver. Bedankt voor al je haarscherpe analyses.
Rust zacht, en veel sterkte gewenst voor iedereen die je dierbaar was.
Ik ga je missen
19 februari 2012 om 10:25
ik vind het een groot verlies voor een onderlegd tegengas gever op de ned tv en de samneleving. ik denk dat we dat moeten respecteren dat anil zo heeft gekozen voor zijn zielerust. ik mis hem en vooral zijn uitzendingen ik moet steeds aan ramses shaffy denken leef vecht etc was anil juist het tegenovergestelde blijft gissen he
sterkte allen
19 februari 2012 om 11:46
Anil Ramdas was al een engeltje tussen alle pratende ego’s op de Nederlandse tv. Een verademing; hij dacht en luisterde. Met echte aandacht voor de ander, zichzelf vergetend. Waren er maar meer zoals hij.
19 februari 2012 om 11:51
Ramdas was een van de weinigen die dingen van meer kanten kunnen zien, en dat maakt het leven niet makkelijker. Op zulke mensen moeten we zuinig zijn.
19 februari 2012 om 12:22
Lieve Anil,
Heb altijd met grote fascinatie naar je gekeken, geluisterd en las met bewondering wat je schreef. Een zeer opmerkelijk persoon met een mooie geest.
Je lach vond ik erg mooi, en deed mij dan ook lachen.
Vreselijk dat je er niet meer bent, maar wat een ongeloofelijke moed.
Ik denk dat ik je begrijp.
Heel veel sterkte en liefs voor je familie en vooral voor je kinderen die hun lieve vader moeten missen. Ik weet hoe het voelt. Heb mijn bijzondere en zeer lieve vader twee en halve maand geleden verloren.
Voor jou Anil hier mijn lievelings gedicht van Arthur Rimbaud.
In het bos is er een vogel, als hij zingt sta je stil en bloost
Er is een klok die niet slaat.
Er is een kuil met een nest vol witte dieren.
Er is een kathedraal die daalt en een meer dat stijgt.
Er is een wagentje dat in het struikgewas is achtergelaten of met
linten versierd de weg af snelt.
Er is een troep verklede toneelspelertjes die je door de boszoom
heen op de weg ziet lopen.
Er is tenslotte, als je honger en dorst hebt iemand die je wegjaagt.
19 februari 2012 om 13:56
Ik kon het niet geloven. Vond hem krachtg en heel belangrijk voor onze cultuur, zeker in deze tijd waar cultuurbarbaren aan het langste eind lijken te trekken. Jammer, heel jammer, maar ik kende hem uiteraard niet. Ik begrijp nu dat hij ernstige redenen had om niet verder te willen…
19 februari 2012 om 14:24
Ook ik was geschokt, zo’n bijzondere man. Met een briljante originele geest en ook gewoon erg aardig. Hij was een belangrijke intellectueel en moeilijk te geloven, dat hij op zo’n jonge leeftijd zelf gekozen heeft te stoppen met leven.
19 februari 2012 om 19:48
Ik ben erg betroefd over de wijze waarop Anil uit dit leven is gestapt. Ik heb een aantal mooie jaren beleefd met hem in Nederland. Ook in zijn jaartje in Paramaribo hebben we elkaar vaker gezien. Onze lange gesprekken, wat een scherpte in zijn debatten, en vooral bijzondere tegendraadse inzichten/visie op mens en samenleving.
Ik ga hem erg missen, een journalist met een aparte missie en programmamaker met een bijzondere gave. Maar ook multicultureel Nederland zal je missen, want je zocht altijd het afwijkend debat op en de onderwerpen waren uniek.
Henry Ori, Paramaribo
19 februari 2012 om 20:46
Bedroefd door deze gebeurtenis. Ik heb Anil leren kennen toen ik bij Cosmic werkte en later met hem mogen samenwerken bij De grote avond van de beschaving. Wat een geweldige man en wat een verlies.
19 februari 2012 om 20:57
Ik ben stuk, verbijsterd en verslagen. Anil!! Bedankt !!! Ik zal je eruditie en persoonlijke stijl missen !! Wat moet het multiculturele debat in Nederland zonder jou!????????vertel me!
19 februari 2012 om 21:27
was er niet aangekondigd dat zondagavond 18/2 meteen na van kooten en de bie aandacht zou worden besteed aan anil ramdas of had ik dat verkeerd begrepen?
gebeurt het nog? zo ja, waar en wanneer?
19 februari 2012 om 22:29
Wat een schok toen ik de overlijdensadvertentie las van Anil. Ik volg hem al jaren. Zijn rubriek in het NRC las ik als eerste. Het was zo herkenbaar en menselijk. Wat is er in zijn binnenste in godsnaam gebeurd ? Het is heel jammer voor journalistiek Nederland, want zijn bijdrage was groot. Sterkte voor zijn familie en vrienden.
20 februari 2012 om 03:17
Wat een schok! Ik heb zoveel mogelijk van Anil’s schrijven en uitzendingen geabsorbeerd als een spons. Heb veel van hem geleerd. Triest dat hij er niet meer is. Wat een verlies voor ons multi-cultureel land. Er zijn zoveel instellingen, die mensen op allerlei gebieden kunnen helpen. Kon hij maar door één ervan of iemand gered worden? Anil, hopelijk heb je de rust gevonden. Wat een moed heb je gehad. Heel veel sterkte aan jouw familie, vrienden en collega’s. Wat een gemis!
20 februari 2012 om 09:53
” het is hier koud en stil
een engel op aard is heengegaan”…
Ik ben dankbaar en trots dat ik je persoonlijk heb gekend.
Rust zacht lieve Anil…en tot ziens!
20 februari 2012 om 11:13
Wat erg. Anil Ramdas heeft mij vaak geinspireerd en geprikkeld met zijn debat en stijl (ja inderdaad beschaafd). Een groot gemis voor onze huidige maatschappij. Ik hoop dat zijn vuur voor een multi-culturele samenleving doorgaat via zijn gezin, familie, vrienden en anderen. Heel veel sterkte voor zijn familie en iedereen die hem dierbaar is. Rust zacht.
20 februari 2012 om 16:21
Jammer wat een triest eind.
Ik heb het allang voorspeld.
Zijn genadeloze opmerkingen en ideeien over het geloof van zijn voorouders waren beledigend voor het grootste deel van zijn rasgenoten.
Zijn verblijf in India heeft het verergerd.Hij was niet te corrigeren.
Maar ik vind zijn dood wel jammer.
Shar.
20 februari 2012 om 20:16
Nicht in aller Ewigkeit geht was Sie getan hatt zu Grunde. Alles reifft zu seiner Zeit und trqgt Frucht zu seiner Stunde.
Bedankt, Anil
20 februari 2012 om 20:17
Wij verliezen een bevlogen en getalenteerd auteur.
Niet beroerd desnoods alleen de confrontatie aan te gaan tegen onrecht in onze samenleving.
Zo onopgemerkt uit ons midden weggeglipt. Onbegrijpelijk voor al zijn fans.
Anil je hebt het woord respect veelvuldig gebruikt in jou leven. Het doet ons ongelofelijk veel pijn te accepteren dat je er niet meer bent, maar zullen je stap respecteren.
Hoop op dat zijn fans op een waardige wijze afscheid van hem kunnen nemen. Heb helaas nog geen bericht gelezen of er een herdenkingsbijeenkomst wordt gehouden.
20 februari 2012 om 21:32
Dag mooie man, rust zacht………….
20 februari 2012 om 22:33
Ik heb een niet zolang geleden nog in een programma op tv gezien, en hij leek me niet iemand die het niet meer zag zitten. Ik hoop dat hij nu de rust heeft gevonden die hij zocht.
21 februari 2012 om 17:05
Wat fijn om te lezen dat er zoveel mensen zijn die Anil Ramdas zo waardeerden. Ik ben al dagen van de kaart en op zoek naar geestverwanten die de ernst van dit verlies voor zijn dierbaren en ons land ook voelen…
Het is vreselijk als de negatieve sfeer in ons land heeft bijgedragen aan zijn daad. Door zijn overlijden lijkt het alsof het pleidooi voor een menselijke en multiculturele samenleving het heeft verloren van de xenofobe kortzichtigheid. Zijn scherpe geest en mening zal gemist worden. Juist nu.
Anil Ramdas, dank dat je je mening en ideeen bleef uitdragen. Ik, die met stomheid geslagen het debat volgde, voelde me door jou vertegenwoordigd en gesteund. Het spijt me dat ik je nooit bij leven persoonlijk heb laten weten hoeveel ik je geluid waardeerde in het debat. Bij deze… Heel veel sterkte en medeleven voor zijn nabestaanden en dierbaren.
@VPRO Zouden jullie zoals Hans de Jong voorstelt een herdenkingsbijeenkomst kunnen organiseren?
22 februari 2012 om 12:12
Ik kende Anil Ramdas niet zo goed, maar als ik hem tegenkwam op televisie bleef ik altijd geboeid kijken. Toen ik zijn overlijdensbericht las op nu.nl, kreeg ik tranen in mijn ogen. Ik wist niet dat hij me zo dierbaar was. Zijn gedrevenheid, scherpzinnigheid, eruditie, zijn betrokkenheid bij alle mensen en hun etnische achtergrond en natuurlijk zijn persoon moeten dit veroorzaakt hebben. Ik kijk uit naar een programma over zijn leven en een samenvatting van zijn werk. Ik hoop echt dat VPRO en MTNL dat gaan maken.
23 februari 2012 om 00:30
Gewaardeerde Anil,
Jammer dat ik je niet van dichtbij heb gekend. Ik heb over je gelezen en wel eens een programma van je gezien. Een felle criticus was je….. Prat gaand op het verkondigen van de waarheid. Weliswaar werd jouw pen gevreesd, doch jij bleek onbevreesd. Van waar dan je vrees voor het leven, Anil. Waarom zo’n eind ervan?
Had ik je maar persoonlijk gekend. Had ik maar met je gepraat en achterhaald wat jou zo dwars zat. Wie weet……..was ik bij machte geweest je tot andere gedachten te brengen……..wie weet…… Ik hoop dat je nu de rust vindt waar je naar op zoek zult zijn geweest. Rust zacht…..Anil…….
23 februari 2012 om 13:38
Vpro, graag een herdenking organiseren. Ik ben er kapot van dat hij er niet meer is. Veel verdriet en leed na overlijden van Ramdas. We moeten samen zijn en kunnen huilen, afscheid nemen is zwaar, alleen is dat ondragelijk. Dit is mijn nood roep. Laten we samen komen en onze mooie Anil met z’n allen groeten…………..
23 februari 2012 om 15:03
Ik dacht aan deze dichtregels van Lucebert:
Alles van waarde is weerloos
Toen ik het gedicht opzocht vond ik het volgende gedicht van Lucebert:
Het einde
Oud de tijd en vele vogels sneeuwen
In de leegte in de verte
Wordt men moe en de stemmen
Staan stijf om zelfs de zuiverste lippen
Ruw en laag wandelt de regen
Waarheen zijn de lichte dagen gegaan
Waar zijn de wolken gebleven
Alles is stom en van steen
Alleen die in zijn engte de elementen telde
Buigend en bevend als geselslagen
Geeft het laatste geluid: het lied
Heeft het eeuwige leven
Lucebert (1924-1994)
Anil Ramdas,
Jouw lied heeft het eeuwige leven.
Rust zacht…
23 februari 2012 om 18:27
Ook ik ben geschokt. Wil het eigenlijk niet geloven. Mooie man. Mooi mens. Tintelend. Sprankelend. Ik zag zijn programma’s graag en ik las hem graag.
Wat een schok.
23 februari 2012 om 19:37
Alles is gezegd, door iedereen, maar niet door jou. Ik kan het niet verdragen dit alles is wat is gezegd door jou, ik had hoop op zoveel meer. Mijn voorbeeld van een pracht man is weg. Mi e sari,ma mi e opoe, dati joe ati no e ati moro. boeng no abi tangi.
26 februari 2012 om 09:24
@ Suzanne Loen,
Over ‘Tijd’ en ‘het eeuwige Leven’ gesproken;
Wil ik van de sterren leren
waar gij, Tijd, gebleven zijt,
blijkt dat gij met hen verglijdt
zonder met hen terug te keren.
Hoe kan ik Uw loop traceren,
niemand houdt u immers bij?
Maar ach, wat verbeeld ik mij
dat gij telkens zijt vervlogen;
gij blijft, Tijd, steeds onbewogen
en slechts ik, ik ga voorbij.
Spaans Dichter:
“Louis de Góngora y Argote”
Een zondagse groet, Foxje
6 maart 2012 om 16:34
Heb altijd genoten van Z.O.Z. dank je wel daarvoor je was een groot verteller en luisteraar,Heb respect voor je keuze maar zal je missen,het ga je waar je ook bent goed!
29 maart 2012 om 12:35
Beste Anil,
De laatste groet aan jou is al weer van drie weken terug. Zo wordt een mens, hoe bekend ook..!, de geschiedenis ingewerkt en mogelijk al vergeten.
Zo snel kan dat gaan.
Zo nu en dan kijk nog wel eens of er een reactie bij is gekomen.
Nee dus…. Je verdient meer…!
Ik mis het echt; de pennenstrijd met jou Anil.
Groet je Foxje.