+s(144)+f(png)+f(asis)/image.png)
Langgestraft: nieuwe serie over leven achter tralies
do 10 feb 2011 - 4 reacties
In de nieuwe VPRO serie Langgestraft werpen twee strafrechtadvocaten van naam, Willem Anker en John Peters, met vijf langgestraften licht op het leven voor en na veroordeling. Het advocatenduo laat de mens achter de misdadiger zien. Wie is die TBS-er die al twintig jaar vast zit? Of die moordenaar die nooit meer vrij komt?
Gevangenissen zijn net driesterren hotels. Straffen zijn te licht. Proefverlof voor TBS-ers moet verboden worden. Pedofielen mogen niet terug naar hun oude woonplaats. Aan meningen over criminelen geen gebrek. Hiertussen horen we echter nooit het geluid van hen over wie het gaat: de veroordeelden zelf. De zesdelige serie Langgestraft geeft hun een stem en biedt de kijker inzicht in de wereld achter tralies.
Het advocatenduo Anker en Peters achterhalen hoe iemand met levenslang oordeelt over zichzelf en zijn omgeving. Of het nu gaat om moordenaars, verkrachters, geweldplegers, zij zijn meer dan alleen het delict waarvoor zij zijn veroordeeld. Hoe is het om jaren gevangen te zitten? Of hoe is het om te worden vrijgesproken maar door je omgeving blijvend als misdadiger te worden gezien? Hoe kijk je tegen de samenleving aan die je heeft uitgesloten? Hoe zie je de toekomst? En vooral: welk beeld heb je van jezelf in deze situatie?
De zesde en tevens laatste aflevering is een debat over onder meer TBS-behandeling, het risico van verlof, zedendelicten, ouderen en vrouwen in detentie, terugkeer in de maatschappij. Met onder anderen Fred Teeven, staatssecretaris voor Veiligheid en Justitie, mensen uit het gevangeniswezen, de psychiatrie en Anker en Peters.
Uitzending: vanaf donderdag 10 maart, ca. 21.20 Nederland 2.
Themaweek Knap Crimineel
De zesde en tevens laatste aflevering van Langgestraft valt in de themaweek Knap crimineel, waarbij verschillende VPRO programma’s ingaan op de motieven, gedachten en ervaringen van daders. Zo zal Labyrint (VPRO/NTR) bijvoorbeeld het brein van de psychopathische crimineel proberen te doorgronden en worden in VPRO Thema ex-gedetineerden geportretteerd.
In aanloop naar, tijdens en na deze week programmeert Holland Doc documentaires die met dit thema gerelateerd zijn: In Levenslang - 10 jaar later (NTR, 3 maart) keert regisseur Jonathan Stack na tien jaar terug naar door hem eerder gefilmde levenslang veroordeelden in Angola Prison. In Scena del crimine (VPRO, 10 maart) geeft Walter Stokman een beeld van Napels en het geweld van de Camorra. Verdacht en voorlopig vast (NTR, 7 april) volgt verdachten die worden voorgeleid aan de rechter commissaris. Het oordeel (VPRO, 14 april) gaat in op de vraag hoe rechters tot hun oordeel komen. Ars observandi (HUMAN, 21 april) biedt een kijkje achter de schermen van het Pieter Baan centrum.
Het digitale themakanaal Holland Doc 24 voegt aan de programmering van de themaweek een aantal documentaires toe over foute vrienden, criminelen met psychopathische trekjes en TBS’ers: de van oorsprong Israëlische zakenman Sam Vaknin beweert over zichzelf dat hij leidt aan narcisme en daarmee psychopathisch is. In I, Psychopath gaat documentairemaker Ian Walker met Vaknin en diens vrouw Lidija op zoek naar een diagnose. Tijdens het filmen raakt Walker steeds verder verstrikt in Vaknins psychologische tentakels. Voor Foute vrienden (NTR, 2010) volgde regisseur Roy Dames sinds begin jaren negentig Verbrande Herman, Rooie Jos, Dikke Bobbie en Jantje van Amsterdam. Dood spoor (KRO, 2006), een aflevering van documentairerubriek Profiel, is een portret van leraar en voetbaltrainer Joop L., die een moordenaar en kinderverkrachter bleek te zijn. Ter beschikking gesteld: Michel S. (KRO, 2005) is het verhaal over TBS’er Michel S, die ontsnapte, een dertienjarig meisje ontvoerde en verkrachtte. De documentaire schetst een onthutsend beeld van Michel S., maar ook van de TBS.
15 maart 2011 om 17:20
Geachte geintresseerde,
Zelf ben ik TBS gesteld met voorwaarden. Inmiddels 2 jaar in therapie en ondertussen dusdanig gevormd door cursussen en vrijwilligerswerk voor o.a Clientenraden dat ik mezelf ervaringsdeskundige mag noemen. Dit terwijl ik, tijdens de behandeling, opnieuw teruggeplaatst ben in de P.I. wegens een uitglijder in middelen, waar omzetting werd gevraagd van voorwaarden naar dwang. Oefenen en proberen van aangeleerde vaardigheden is zonder ruimte immers, als je een foutje maakt dan zijn de consequenties niet te overzien. En dan heb ik het niet over de enkeling die opnieuw in de fout en waar de gevolgen voor de maatschappij niet te accepteren is. Wat ik probeer te zeggen is dit : iedere man of vrouw alszijnde “normaal”partisipant in de maatsachappij, beseft niet dat het lijntje naar gedwongen opname heel heel dun is. En daar ben ik als eens normale huisvader het voorbeeld van. Na een verkeerd geconditioneerde kinderbrein (omdat mijn ouders me niet leuk vonden) blijven zitten met persoonlijkheids problematiek die op latere leeftijd uitmonde in een wanhoops daad. Toen ik van mijn 13e tot mijn 36e mezelf kon verdoven met middelen (alcohol) ging het nog prima. Maar als dat niet meer goed gaat wat dan? En hoeveel potentieele Henry’s lopen er rond?
Met vriendelijke groeten,
Henry Steenvoorden
8 april 2011 om 08:59
Olaf H. mocht zich donderdag 7 april in Langstraften presenteren als een treurig geval van een levenslang gestrafte. Het was een boeiend kijkje in het eentonige en uitzichtloze bestaan van een levenslang veroordeelde. Olaf ontkent nog steeds dat hij op 12 juli 2003 het echtpaar Zwakhalen in Sittard dood schoot en hun 9-jarige kleindochter Audrey levensgevaarlijk verwondde, waardoor zij hersenletsel opliep. Het meisje heeft daardoor net als Olaf levenslang.
‘Gruwelijk’, noemde hij deze daad op een vraag van advocaat Peters.. Daar had hij helemaal gelijk in.
Wat ontbrak in de uitzending was de motivatie van rechtbank en gerechtshof om hem tot twee keer toe tot levenslang te veroordelen. Het advocatenduo Peters - Anker had deze feiten, die tot het vernietigende vonnis leidden, ook moeten melden. Dat had een eerlijker beeld gegeven over Olaf, die nu vol zelfbeklag zielig zat te doen over zijn trieste lot.
Ooggetuigen zagen hem indertijd het huis uitrennen en er vandoor gaan. De onbekende man, die volgens Olaf de moorden pleegde, terwijl hij even naar het toilet was, kwam niet naar buiten en was ook niet in de woning aanwezig.
Dit feit hoorde absoluut in de uitzending thuis. Dat had een zuiverder beeld gegeven voor de kijkers, die nu gemakkelijk tot de conclusie konden komen dat H. slachtoffer is van een gerechtelijke dwaling.
11 april 2011 om 09:20
“Ooggetuigen zagen hem indertijd het huis uitrennen en er vandoor gaan.”
Tsja, wat zou jij zelf doen als er mensen in een huis worden neergeschoten. Ik weet zeker dat ik als de sodemieter maakte dat ik het huis uit kwam. Ga toch zeker niet wachten, totdat ik het volgende slachtoffer ben….
Ik heb de zaak van Olaf H. goed gevolgd en allerhande publicaties gelezen. Met deze zaak is allesbehalve zorgvuldig omgegaan. Aangezien Olaf H. het huis uit vluchtte en er geen andere dader is gezien, werd hij maar meteen als schuldige bestempeld zonder nog een uitgebreid onderzoek te doen.
Bloedsporen op de schutting aan de achterzijde van de tuin zijn nooit onderzocht. Goh, zou het niet kunnen dat er toch een tot nu toe onbekend persoon in het huis is geweest en wellicht over de schutting is gevlucht? Welnee, laten we dat a.u.b. niet onderzoeken. We hebben immers al een verdacht iemand gevonden, Olaf H. Zaak gesloten, iedereen tevreden.
Een getuigenverklaring van de kleindochter is doorslaggevend. Door de verwondingen die het meisje +tragisch genoeg heeft opgelopen, is haar geheugen medisch gezien weg. Daarbij kan een kind op die jonge leeftijd in volle overtuiging iets vertellen wat haar later ingefluisterd is en door haar eigen fantasie is uitgegroeid tot iets heel anders.
De autohandelaar was al meerdere malen met de dood bedreigd voordat Olaf H in beeld kwam om de auto te kopen. Is het ook niet vreemd dat deze autohandelaar 4 vuurwapens in het bezit had?!
Het feit dat Olaf na al die jaren nog steeds ontkent is toch wel opmerkelijk te noemen. Ook gezien de vele reacties van mensen op internet die Olaf persoonlijk kenden en vertellen dat hij een persoon is met een zachtaardig karakter en nooit tot het plegen van een moord in staat zou worden geacht. Zegt natuurlijk niks, maar Olaf is zelf vader van een kind en het is ongeloofwaardig dat zo iemand dan een kind zal vermoorden.
Daarbij ontbreken er de nodige technische bewijzen. Er zijn helemaal geen kruitsporen ontdekt op de handen en kleding van Olaf en het moordwapen was ook niet in zijn bezit.
Ik heb nog héél veel vraagtekens bij de veroordeling van Olaf H. Er zijn teveel onduidelijkheden in deze zaak. Wellicht een zaak die door Peter R. de Vries eens onderzocht kan worden. Wie weet is Olaf H. daadwerkelijk onschuldig opgesloten.
24 mei 2011 om 11:55
Logisch dat deze man ontkent. Tegenover de buitenwereld, maar wellicht in de eerste plaats tegenover zichzelf. Wie zou immers kunnen leven met de wetenschap dat hij een beest is.