India

Aflevering 15: Mr. Li is watching you

13 mei 2008 door Redactie Mr. li

ipod.jpgIndia en China zijn buren, handelspartners én concurrenten. En al doen beide landen nog zo hun best, conflicten liggen permanent op de loer: over Tibet, Pakistan of computer spionage. Hoe houdt India de relaties met China warm? Dat is de vraag die Djoeke Veeninga zich stelt in deze aflevering van Looking for Mr. Li in India.

Ook reist ze af naar een gigantische economische zone (10.000 ha.) die onder de rook van Delhi verrijst. Het grootste Indiase privaat bedrijf Reliance koopt daar (landbouw)grond op om huizen, winkels en bedrijven te ontwikkelen. Een “feodale, neokoloniale uitwas van neoliberalisme”of een kans op voorspoed en ontwikkeling voor de arme plattelandsbevolking?

Uitzending: dinsdag om 11:00 uur op Radio 1 (Bureau Buitenland van De Ochtenden) en om 18:35 op de Wereldomroep (de Vrije Wereld). Alle uitzending zijn naderhand terug te luisteren als mp3.

http://download.omroep.nl/vpro/39580221.mp3

RSS Podcast (RSS-feed) van Looking for Mr. Li.

Beroemd in Jhajhar

12 mei 2008 door Djoeke Veeninga

werkplaats.jpg

Op mijn speurtocht naar wat globalisering voor India betekent zijn we in Jhajhar terecht gekomen. Het is een district in de deelstaat Haryana.

Vertrokken vanuit Gurgaon, de voorstad van Delhi met z’n kantoren en shopping malls. Dan door het oude Gurgaon, een groot dorp waar op het eerste oog heel weinig veranderd is. Kleine winkeltjes, geen verbetering aan straten, laat staan stoepen. En er is blijkbaar ook geen normale watervoorziening, want ergens zien we een waterleiding waar een gat in is gemaakt die staat te spuiten en die als openbare douche wordt gebruikt.

douche.jpg

We rijden verder, moeten erg vaak de weg vragen, want nergens staat een richtingaanwijzer. Er wordt vaak gebeld met de plaatselijke journalist van de Haryana krant die onze gids zal zijn in het Jhajhar district. Het land wordt leger, het land wordt stoffiger en droger. Overal staan steenfabriekjes. We zijn nog geen veertig kilometer van Gurgaon vandaan naar het noordwesten gereden.

paardenwagen.jpg

schoorsteen.jpg

Dan bereiken we het dorp waar we naartoe op weg zijn. Nemana. We zijn aan de rand van het gebied dat het bedrijf Reliance aangekocht heeft. 25.ooo acre land hebben ze gekocht. Een enorm gebied waar ze een SEZ ontwikkelen. Een Speciale Economische Zone. Een gebied dat ze zullen ontwikkelen tot een nieuw Gurgaon, is de bedoeling: IT bedrijven, fabrieken, kantoren, appartementen, een krachtcentrale. Iedereen die zich er vestigt kan zijn bedrijf voorlopig belastingvrij ontwikkelen.

kalender.jpg

In het dorpshuis hangt een kalender die Reliance heeft verspreid. Twee foto’s naast elkaar. De eerste zoals het nu is: een niet ontwikkeld dorpsbeeld. De tweede een computer bewerkt toekomstbeeld van een keurig geplaveid straatje. Zoals je die overigens nergens ziet in realiteit. Ook niet in Gurgaon. Reliance is in handen van de broers Ambani, die respectievelijk op de vierde en vijfde plaats van de Forbes lijst van rijksten op aarde staan. Samen goed voor een vermogen van 85 miljard dollar. Samen de rijkste van de hele wereld.

fiets.jpg

In het dorp zijn veel nieuwe huizen. De stenen van de nabijgelegen fabriekjes komen tegenwoordig ook hier terecht. Dat komt omdat 75% van de boeren hun land verkocht heeft aan Reliance. Ze kregen 35.000 euro per acre, 4050 vierkante meter is dat. Ze vinden nu dat ze met terugwerkende kracht meer zouden moeten krijgen omdat het land nu al veel meer waard is.

mannenopmuur.jpg

Deze man in het midden op de foto en de mensen achter hem zijn de werkelijke slachtoffers van deze ontwikkeling. De Dalits van het dorp, de lagere kaste, die geen land bezitten en als landarbeiders voor de landlords werkte, zoals hij de boeren noemt. Die hebben hun land verkocht, hebben van het geld huizen en auto’s gekocht en hebben een heel eind verder, over de grens van de deelstaat Rajastan, nieuw, goedkoper, land gekocht, dat ze in pacht aan anderen geven. Hij is werkloos. En heeft van niemand iets gekregen. Geen deel van de landlords, geen compensatie van de overheid.

vrouw.jpg

De internationaal befaamde milieu activiste Vandana Shiva, die een organisatie voor kleine boeren en ecologische landbouw heeft opgezet, vindt wat er hier in Nemana gebeurt het voorbeeld van de gruwel van globalisering. Een systeem dat mensen als de Ambani broers zo onbevattelijk rijk maakt en kleine boeren berooft van het dierbaarste dat ze hebben: hun land. Haar organisatie is een van de motoren achter de protesten tegen de landroof door bedrijven. Zij vindt dat er maar een antwoord is: terug naar kleinschaligheid, terug naar ecologisch verbouwen.

krantenartikel.jpg

De plaatselijke journalist van de Haryana krant die ons begeleidt heeft van ons bezoek meteen een nieuwsartikel gemaakt. Als ik later een plaatselijke Belangrijke Man interview (zakenman, politicus, een bekende combi hier), komen er ook nog twee lokale tv journalisten mij weer filmen als ik Belangrijke Man interview. Zo houdt iedereen elkaar bezig.

mannen.jpg

Winnaars prijsvraag 13 mei 2008

12 mei 2008 door Redactie Mr. li

tshirt.jpgMarieke Verhoog, Albert Reijntjes en Albert-Jan Shi zijn deze week de winnaars van een uniek Mr Li-t-shirt. De goede antwoorden op de vragen van vorige week zijn:

1) De Chinese werknemers van het telecombedrijf in Gurgaon ontbijten, lunchen en dineren nooit buiten de deur, omdat ze het eten van de Indiërs niet lekker vinden. Bovendien zitten ze het liefst al om zes uur achter hun bord. De Indiërs eten pas rond 9 uur ’s avonds.

2) Met uitzondering van handgeweven en geborduurde stoffen, verdringt de Chinese import de Indiase textielindustrie. Dat komt ondermeer doordat de stoffen van betere kwaliteit zijn in China, de Chinese overheid alles en iedereen subsidieert en in India de electriciteit vaak uitvalt.

‘Ze hebben kleine ogen, maar kijken ver vooruit’

7 mei 2008 door redactie Mr. Li

depers.jpgVerslaggever Djoeke Veeninga schrijft wekelijks een bijdrage voor dagblad De Pers.

India en China hebben elkaar nodig. De wederzijdse handel groeit jaarlijks met meer dan 30 procent. Maar de Chinezen dreigen de Indiërs wel uit de markt te drukken.

Shri Prakash Agarwal zit breeduit in een fauteuil achter zijn salontafel met zilveren poten. Hij woont in een pittoresk straatje in het marktgebied van oud Delhi. In zijn huis is alles India-made, zegt hij. Waarom buiten de deur shoppen als je in zo’n rijk land woont waar de mooiste materialen zijn en de prachtigste designs? De reden dat heel veel mensen tegenwoordig hun huis vol China-made spullen hebben is eenvoudig: ze zijn goed, goedkoop en overal te krijgen.

Lees verder….

Win een Mr Li t-shirt of een I-pod

7 mei 2008 door Redactie Mr. li

t-shirt.jpgElke week stellen we drie vragen aan de luisteraars van ‘Looking for Mr. Li’. Daar kun je bijzondere prijzen mee winnen: we loven wekelijks drie unieke Mr. Li t-shirts uit. En we geven één iPod aan de winnaar van de maand.

1) De Chinese werknemers van het telecombedrijf in Gurgaon ontbijten, lunchen en dineren nooit buiten de deur. Waarom niet?

2) Met uitzondering van handgeweven en geborduurde stoffen, verdringt de Chinese import de Indiase textielindustrie. Geef ten minste twee redenen voor het Chinese succes.

3) Volgens de Chinese werknemers van het telecombedrijf staan Indiërs meer open voor spiritualiteit. Wat spreekt jou meer aan: het godloze China of de honderden goden in India? Licht je antwoord in maximaal 200 woorden toe.

Stuur je reactie vóór maandag 12 mei a.s. naar misterli@vpro.nl en win een origineel t-shirt of iPod. Vermeld duidelijk “prijsvraag 6 mei” , je naam, adres en telefoonnummer en je t-shirt-maat. De goede antwoorden op vraag 1 en 2 staan vanaf volgende week dinsdag op de website.

Oorlog op het internet

6 mei 2008 door Djoeke Veeninga

Of het waar is of niet, geen idee, maar de Times of India schrijft dat China bezig is oorlog te voeren tegen India - niet met wapens, zoals dat voor het laatst gebeurde in 1962, maar op het internet.

‘There is a method behind the madness’, zoals de krant het in dat elegante Indiase Engels zegt. Volgens aangehaalde anonieme ’senior government officials’ zijn de Chinezen de afgelopen anderhalf jaar continu overheids- en private netwerken aan het scannen en mappen. Niet alleen om de inhoud te weten te komen, ook om te weten hoe ze deze netwerken moeten platleggen als er een conflict tussen de landen zou uitbreken. Officieel is het Indiase standpunt dat ‘hacking’ overal gebeurt, vanuit de hele wereld, maar officieus schijnen die officials te zeggen dat het wel opvallend systematisch vanuit China gebeurt.

Volgens aangehaalde anonieme ’senior government officials’ zijn de Chinezen de afgelopen anderhalf jaar continue overheids- en private netwerken aan het scannen en mappen.

‘Dedicated teams of officials - all underpaid of course - are involved in a daily deflection of attacks’, vervolgt de krant, om te concluderen dat een echt goede verdedigingslinie is er nog niet. Wat vreemd is voor een land dat bekend staat als een IT-gigant, voegen ze er nog fijntjes aan toe. In een achtergrondartikel is zelfs sprake van 50.000 BOTS in India - een soort zombie-computers die door de Chinezen ingezet kunnen worden om zo de Indiase netwerken te besturen. Wie weet leest een Chinees nu mee als ik dit vanuit mijn Delhische kamer stuur. Mr Li? Can you hear me, mister Li?

En dat terwijl het officieel goed gaat tussen de rising (China) en de emerging (India) grootmachten van Azie, dat wil zeggen: gebalanceerd goed. Sinds 1980 is het beleid: we onderhandelen over onze geschillen, en ondertussen werken we aan een betere relatie. Die was tot die tijd ijskoud.

In 1962 werden de zwakke en niet voorbereide Indiase troepen die de grens met Tibet/China bewaakten overvallen door een echte militaire Chinese aanval, nou ja aanvalletje, in het noordoosten van India. De Chinezen trokken zich daar in Aranuchal Pradesh meteen terug, maar hadden ondertussen wel wat ze wilden hebben: een stuk land in het noorden in Ladakh, dat een Chinese uitgang naar Pakistan biedt. De betwiste gebieden in het grensgebied zijn nog altijd niet uit-onderhandeld.

India geeft onderdak aan meer dan 200.000 Tibetaanse vluchtelingen en aan de Dalai Lama, en erkent het recht van de Tibetanen op een autonoom bestaan in hun land, met een eigen culturele identiteit.

De Chinese ambassadeur in Delhi heeft onlangs laten weten dat China nog steeds recht meent te hebben op Aranuchal Pradesh, dat India als een eigen deelstaat beschouwt. Bovendien is er de kwestie Tibet. India geeft onderdak aan meer dan 200.000 Tibetaanse vluchtelingen en aan de Dalai Lama, en erkent het recht van de Tibetanen op een autonoom bestaan in hun land, met een eigen culturele identiteit - maar heeft inmiddels in 2003 Tibet wel als een onderdeel van China erkend.

Dan is er nog China’s steun aan Pakistan, in nucleaire kennis en in geld: een onverteerbaar punt voor India. Dus terwijl al die heikele punten er zijn, en India oplettend toekijkt hoe China zijn Volksleger moderniseert en uitbreidt, wordt er gelijktijdig gewerkt aan een hartelijke uitwisseling. Vanwege de handelsbelangen, vanwege het nationale belang. Dan komt zo’n bericht over een ‘ threat of cyber warfare’ wellicht wat ongelegen.

Aflevering 14: Remote control people

6 mei 2008 door Redactie Mr. li

ipod.jpgThe remote control people noemt een Indiase handelaar de Chinezen afgunstig: ze breiden hun invloed van een afstandje gestaag uit. De Indiase textielindustrie heeft de slag al grotendeels verloren. Op dat gebied heeft de Chinese draak de Indiase olifant verslagen. Al moeten de Chinese medewerkers van een telecombedrijf in Gurgaon toegeven dat ze ook veel van de Indiërs kunnen leren: ze leven langzamer en genieten meer.

http://download.omroep.nl/vpro/39554282.mp3

Uitzending: dinsdag om 11:00 uur op Radio 1 (Bureau Buitenland van De Ochtenden) en om 18:35 op de Wereldomroep (de Vrije Wereld). Alle uitzending zijn naderhand terug te luisteren als mp3.

RSS Podcast (RSS-feed) van Looking for Mr. Li.

Winnaars prijsvraag dinsdag 6 mei 2008

6 mei 2008 door Redactie Mr. li

tshirt.jpgFer Ledelay, Leonie Mijnlieff en Rob van Duin zijn deze week de winnaars van een uniek Mr Li-t-shirt. De goede antwoorden op de vragen van vorige week zijn:

1) De spijkerbroek kost 200 euro.

2) Slechts een kleine bovenlaag van de bevolking kan zich dure merkkleding veroorloven.

Die slimme Chinezen

1 mei 2008 door Djoeke Veeninga

Als tijdelijke bewoner van Delhi was ik gisteren Koninginnedag vieren bij de ambassadeur thuis. Hij heeft een heel fijn huis, al heb ik alleen de tuin gezien en de toiletten. Ik sprak een jongeman die als ingenieur bij een Nederlands bedrijf werkt en zei dat hij na een jaar India wild van verlangen wordt bij het zien van een bitterbal.

Er was ook haring, kaas, en saté die door de collega’s van de Indonesische ambassade was gemaakt. Er waren veel Nederlanders van Hindoestaans-Surinaamse komaf, die werken regelmatig in India.

Het Wilhelmus werd gezongen, de ambassadeur (een aardige man, hij is er nog maar een paar maanden en ik had hem ooit ontmoet toen hij nog woordvoerder van de minister van Buza was) meende dat ik hem daarbij had uitgelachen, maar ik word meer in het algemeen altijd een beetje lacherig van het in een groep het Wilhelmus zingen, waar ik de tekst ook maar nooit van leer. Zal wel iets met m’n opvoeding te maken hebben.

Vorige week zat ik ergens te eten in een relatief chic restaurant. Live muziek, twee muzikanten en een zangeres, die tot twee keer toe die avond haar klassieke repertoire afwisselde met een Indiase versie van happy birthday, waarbij een jongetje van een jaar of tien werd toegezongen, omringd door een stralende familie. Een man aan de tafel naast ons vroeg waar ik vandaan kwam. Nederland! Daar had hij nog een zakenpartner, en voor ik het wist duwde hij z’n mobiel aan mijn oor, waarmee ik met een Surinaams-Hindoestaanse vrouw in Almere sprak. Globalisering, ik bedoel maar. Ze zei dat die man een beetje gek, maar wel erg aardig was.

aggarwal.jpg

Verder een theevisite gebracht aan Shri Prakash Aggarwal. In een straatje achter de drukke markt van oud Delhi.

Mr Aggarwal is de voorzitter van de vereniging van exporteurs in India. Hij ziet toe hoe de 115.00 bedrijven die zijn aangesloten lijden onder de concurrentie van China. Die slimme Chinezen! Petje af voor hun marktgevoel.

De Indiërs kijken toe, hebben last van hun overheid in plaats van dat ze er steun van krijgen, worden gek van de bureaucratie, de controles, het gebrek aan elektriciteit. Die Chinezen, ze hebben ‘ small eyes, big view’. Hij vertelde het verhaal van de Amerikanen die na de aanval op de Twin Towers 2 miljoen t-shirts wilden hebben met de tekst We love America. En binnen twee weken. De ondernemers in India zeiden dat het zeker een paar maanden zou kosten. De Chinezen deden het. Hoe?

Ze scheepten zichzelf in met het ruwe materiaal en alle machinerie, en terwijl ze naar de VS voeren maakten ze die 2 miljoen t-shirts. Wat een marktinzicht! Maar ze spelen geen eerlijk spel. Nu de landen lid zijn van de WTO is er geen limiet meer aan de hoeveelheid goederen die geïmporteerd worden uit China. Regel daarbij is dat er geen oneerlijke subsidiëring wordt toegepast. Maar de Chinese overheid subsidieert al hun ondernemers en exporteurs. Een niet te winnen slag voor India.

Aflevering 13: India en China - De dans van de Olifant en de Draak

29 april 2008 door Redactie Mr. li

ipod.jpgIn De dans van de Olifant en de Draak beschrijft verslaggever Djoeke Veeninga de ongelofelijke economische groei die India nog steeds doormaakt. Net als in China veranderen kleine plattelandsdorpjes in hypermoderne metropolen. Neem Gurgaon: 15 jaar geleden nog een onbetekenend dorpje onder de rook van Delhi, nu met zijn shopping malls, wolkenkrabbers en jachtige levensstijl hét symbool van het nieuwe India. De Indiase middenklasse geniet met volle teugen, al is het soms balanceren tussen traditie en vooruitgang.

http://download.omroep.nl/vpro/39537890.mp3
RSS Podcast (RSS-feed) van Looking for Mr. Li.