VPRO_Kenniscentrum

SXSW pagina: How many clicks to the center of…?

Conleth O’Connell (Vignette Corporation)
Mike Svatek (Baynote Inc)
Len Hause (Internetologist)
Rebecca Fox (mediabistro.com)

Het is niet druk bij How Many Clicks To The Center Of…? Iemand deelt lollies uit. Zodra het licht uit gaat blijkt waarom: de presentatie begint met een sixties Tootsie Pop commercial: How many licks to the center of…?

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/K2xMGI-QpZw" width="425" height="350" wmode="transparent" /]

Rebecca Fox legt uit: De hoofdpersoon is op zoek naar iets, and so are we. Op mobiele apparatuur ben je vaak veel clicks verder voordat je gevonden hebt wat je zoekt. Dat heeft te maken met de gebruikte text-based zoekmethodes, en de schermen van huidige generatie mobieltjes.

O’Connell: “Vroeger, als ik op reis ging met de auto, verzamelde ik vooraf een hoeveelheid muziek om me gedurende de reis bezig te houden. Maar het was moeilijk om van te voren te bepalen welke muziek ik in de auto zou willen horen. Het wordt tijd om de interface om te draaien, en niet op zoek te hoeven gaan naar content, maar om content intelligent aan te bieden, gerelateerd aan het moment of de context.”
“Mobiele interfaces zouden moeten leren om te gaan met de moods of the moment, om te reageren op de impuls.”

Hause: “Wat interessant is is dat digitale data meer en meer een persoonlijke zaak wordt. Mijn moeder heeft met alle memorabilia, foto’s en video’s die ze in de loop der tijd heeft weten te verzamelen waarschijnlijk meer bytes in haar digitale archief dan het gemiddelde bedrijf. En bij persoonlijke data hoort een andere manier van ordenen en ontsluiten dan bij bedrijfsdata.”
”Er is een hele reeks data beschikbaar waarmee mobiele apparatuur zou kunnen reageren op omstandigheden. Denk aan GPS, GSM triangulation, hartslagmeters, RFID, allerlei indicatoren die context verschaffen waarop een interface zou kunnen reageren.”

Svatek: “Rigide informatiestructuren kunnen functioneel zijn in bepaalde situaties, maar data wants to be free”. Als je algorithmes kunt filteren uit gedrag van mobiele gebruikers kun je voorspellen aan welke data en applicaties een persoon op een gegeven moment behoefte heeft. Zo’n algorithme kan ook gebruik maken van prior knowledge van andere gebruikers op vergelijkbare apparaten die in de zelfde context verkeerd hebben.”

Hause: “Vanuit technologie-oogpunt denk ik dat we groeiende capaciteit gaan zien in het in kaart brengen van data in de data zelf, niet per sé door middel van tagging of categorisering. Denk aan gezichtsherkenning op foto’s in Flickr. Het is mogelijk om op basis van alleen afbeeldingen te weten dat een bepaalde persoon op een bepaalde plek is geweest. Dat hoeft niet vastgelegd te worden in een tekstdocument. De foto zegt het al. Het zelfde geldt voor muziek, de melodie is de data.” Sony-Ericsson mobieltjes zijn nu al uitgerust met MusicID, waarmee je muziek kunt opnemen en online laten analyseren, om zo achter titel en uitvoerende te komen, een kwestie van minder dan een minuut.

Fox vraagt het panel wat de gevolgen hiervan zijn voor privacy? Zijn gebruikers klaar om om te gaan met de privacy issues die hieruit volgen?

O’Connell: “Tien jaar geleden maakten we ons zorgen over cookies, tegenwoordig hoor ik daar niemand meer over. Er is behoefte aan een bepaalde kernidentiteit, a shell of invulnerability, waarover we volledige controle hebben, die de grens bepaalt tot waar anderen mogen weten wie je bent.”

Hause: “Privacy en Technologie staan al decennia met elkaar op gespannen voet. Mijn grootvader had grote bezwaren tegen de intrede van de telefoon in zijn huis, tegen het idee dat zomaar iemand in zijn huiskamer aan de bel kan trekken.” “Nieuwe generaties hebben andere concepten van privacy, mensen groeien op in een technologische context, en leren daarmee om gaan.”

Als de presentatie al lang afgelopen is ben ik ineens aangekomen bij ‘the center of my Tootsie Pop’. Op Twitter:

• hé? Er zit chocola in het midden van m’n lollie. How many licks to the center of…? Ik ben de tel kwijt.

 
Presentatie – het panel bestaat uit leden die hun verhaal duidelijk brengen, met veel voorbeelden. Dat het onderwerp leeft blijkt uit de tweets vanuit het panel Life After The iPhone waarin vergelijkbare onderwerpen worden besproken.

Publiek – luistert dan ook geboeid, en heeft na afloop veel vragen. Of zou dat komen omdat elke vragensteller nog een Tootsie Pop krijgt?