We ontvangen geregeld mooie verhalen van In Europa-kijkers, die u allemaal kunt terugvinden op de In Europa Atlas.
Heeft u zelf ook zulke verhalen die u met ons wilt delen? Mail ze dan naar ineuropa@vpro.nl, zodat wij uw verhalen op de In Europa Atlas kunnen plaatsen.
Hieronder enkele voorbeelden van eerdere verhalen op de In Europa Atlas.
Nav. de uitzending over Tsjernobyl ontvingen we dit verhaal van een ontwapeningsonderhandelaar:
“Toen in 1986 de meltdown van Tsjernobyl bekend was geworden, gebeurde er op die vrijdagochtend iets zeer ongebruikelijks: wij, de Westelijke delegatieleden, werden demonstratief en uiterst hoffelijk als eersten begroet door de leden van de ‘Satellieten’, en met name de hartelijkheid van de zijde van de DDR, Polen en (vooral) Tsjechoslowakije was opvallend. De Sovjet-delegatie werd min of meer genegeerd en de Sovjet-Militaire Adviseur hield zich op de achtergrond. Mijn Poolse militaire collega vertrouwde mij zelfs toe dat ‘ze in Warschau extremely angry‘ waren. Met deze demonstratie van body language zag ik de eerste breuken in het Warschaupact van de tachtiger jaren komen.” (Lees het volledige verhaal hier of bekijk de In Europa Atlas: 1986)
Ook kregen we dit verhaal van de laatste uren van communistisch Praag:
“Onderweg op een plek waar een televisie hing hielden we stil. Mijn mond viel open van verbazing. Het Wenceslasplein in Praag, tjokvol mensen, slingerend met sleutelbossen. De fluwelen revolutie voltrok zich daar enkele uren na ons vertrek! Onaangekondigd voor de buitenwereld, zonder één enkel schot, zonder ophef, elke Tsjechoslowaak wist het kennelijk vantevoren, dat moet wel, een geruisloze voorgekookte revolutie. We voelden ons allemaal op dat moment getuige en onderdeel van een gemeenschappelijke geschiedenis, wij hadden de laatste uren van communistisch Tsjechoslowakije meegemaakt, het vertrek van de Russische soldaten ’s nachts op het station kreeg zo ineens een unieke lading.” (Lees het volledige verhaal hier of bekijk de In Europa Atlas: 1989)
Een derde verhaal gaat over de onafhankelijkheid van Litouwen:
“De aankondiging van de aflevering van zondag 28 december 2008, die in feite gaat over de westwaartse uitbreiding van de Russische invloed na 1945, brengt mij in gedachten terug naar augustus 1991 (in de periode van de Moskouse coup), toen ik met een kennis per trein reisde vanuit Eindhoven naar Vilnius in de toenmalige Sovjet-republiek Litouwen. Doel van de reis was een bruiloft in Kaunas, de tweede stad van het land (…) Bij aankomst bleken we beland te zijn in een land in bezetting. Monumenten bewaakt door Russische detachementen, overal heerste angst, er werd zacht gesproken, naast de roebel werd de litas gebruikt als een soort coupon, wie een paar litas op de toonbank legde, werd bediend (voor hem was de winkel niet uitverkocht), er werd scherp onderscheid gemaakt tussen “echte vaderlanders” en “Russen”, onze Litouwse vrienden bleken meesters te zijn in het spelen met het systeem, stadsbussen bleken plotseling privé-ritten te maken, ik kon het spergebied aan de Oostzee bezoeken op “vervalste” Litouwse papieren, dat wil zeggen gemaakt zonder medeweten van de (Russische) vreemdelingenpolitie door een Litouwse politieman in Juadkrante. Ik was “architect” en verbleef in Smelte, het huis van de architectenbond. Terug naar de bruiloft: mijn toespraak besloot ik met een toast op het bruidspaar met de wens dat hun eventuele kinderen zouden opgroeien in een vrij en onafhankelijk Litouwen. De algemene verwachting van de feestgangers was dat ze dan nog maar een jaar of 10 zouden moeten wachten met het krijgen van kinderen. Voorspellen is moeilijk.” (Lees het volledige verhaal hier of bekijk de In Europa Atlas: 1991)
Mail uw eigen verhaal naar ineuropa@vpro.nl!
Heeft u zelf ook zulke verhalen die u met ons wilt delen? Mail ze dan naar ineuropa@vpro.nl, zodat wij uw verhalen op de In Europa Atlas kunnen plaatsen.
