Wat vindt u van ‘1968 - Amsterdam/Parijs/Berlijn’?

50 reacties

• Mak als voice-over en als inleider, prima, maar in godsnaam niet voortdurend in beeld! Er is zat materiaal, waarom dan telkens Mak op een bankje, in een straat, lezend in zijn laptop (!) etc. etc. Dat is echt uitermate irritant en stomvervelend!

  Philip Polderman 01-02-2009

• In 1968 was ik 18 jaar. Leefde in het katholiek zuiden en trouwde in dat jaar. Het leven kon niet stuk en de toekomst lachte ons tegemoet.
  Het deel 1968 is voor mij heel herkenbaar, alleen in het zuiden waren we meer bezig met uitgaan, stijldansen, naar de film gaan, werken en leren, en niet te vergeten de popmuziek. Van Joden wist ik niets, behalve dan uit het bijbelverhaal. Van mijn ouders hoorde ik niets, mijn vader was in Indië geweest, had last van een kampsyndroom vanwege het werken als krijgsgevangene aan de de Birmaspoorlijn. Mijn ouders probeerden hun jeugd in te halen en gingen ook op dansles. Adamo was favoriet bij de meisjes en bij beide geslachten waren dat de Beatles, Rolling Stones, Roy Orbison, Cliff Richard, de Shadows enz. Er was een strijd tussen de Rolling Stones en the Beatles fans. Je was of voor de een of voor de ander. Ik was gek op de Beatles. Mijn oudste broer was gek van the Shadows. En de smaak van mijn jongere broers en zus kende ik niet. Interesseerde me ook niets. Ik haakte en naaide jurkjes voor mijn jongste zusje, die 11 jaar jonger was dan ik en ik maakte ruzie met mijn broers. Ik puberde verschrikkelijk en ging met ruzie het huis uit. Ook in de RK kerk kwam de popmuziek in zwang en b.v. ook de paukenmesse van Haydn en het Halleluia van Händel. Ik heb laatst een CD gekregen met de muziek van 1968: music of the year 1968. Alsof ik weer jong was. Dat is ook geschiedenis en dat mis ik een beetje in de serie van Geert Mak. Het is allemaal zo treurig en calvinistisch. Maar wel een heel waardevolle geschiedenisdocumentaire. Ik heb de eerst seriebox gekocht en koester die. De klassiek muziek erbij, schitterend. Ik hoop dat van de tweede serie van na de tweede wereld oorlog weer zo’n mooie box komt.

  Mieke Rijnaarts 01-02-2009

• @Mieke: Een dvd-box van de tweede serie van In Europa komt er zeker! Binnenkort meer hierover op http://weblogs.vpro.nl/ineuropa/.

  Joop Hopster 02-02-2009

• Ik heb al eerder gezegd dat Mak te veel in beeld komt. Deze laatste keer was het erg verschrikkelijk. Ben het eens met Polderman. Ik zit niet op zijn gezicht te wachten.

  Emmy Jacobs 02-02-2009

• Ik was enige dagen in Parijs tijdens de crisis. Allereerst kreeg ik het verzoek om alle bankbiljette in Franse Franken in Amsterdm op te kopen en mee te brengenmnaar Parijs. Het werd een jute zak vol biljetten (om de salarissen toch te kunnen betalen, want de banken waren gesloten) Gelukkig bij de fr.grans vroeg de douane of een mijnheer mocht meerijden (het was een politiecommissaris in burger)Er volgde daarom geen inspectie van mijn auto en wij kwamen zonder problemen in Parijs. Ik heb de studentenoptochten van bij gezien. De optoht werd op meerdere plaatsen onderbroken door medische studenten in witte jassen nen brancards, maar er gebeurde niets. Het ging er nogal vrolijk aan toe. Van politi

  e op de Champs elysee heb ik niets gemerkt, alles verliep volgens de plannen

  Willem werner amsterdam 02-02-2009

• Prima uitzending! Er zijn altijd wel kijkers, die iets op- of aan te merken hebben.

  Dick Gorter 02-02-2009

• Wat een onzin. Ik vind het helemaal niet erg als meneer Mak in beeld verschijnt.
  Ik vind de serie heel erg goed. En kon me weer helemaal inleven in die tijd.
  Ben nu 61 jaar en denk met weemoed aan die tijd terug.

  Marineke 02-02-2009

• Helemaal mee eens! Dit zijn unieke uitzendingen en Geert doet het uitstekend. Ga zo door!

  Syl de Boer Baggers 02-02-2009

• Laat ik zeggen dat ik én het boek én de uitzendingen zeer op prijs stel.
  Voice over lijkt mij meer toepassing dan een presentator die eigenlijk van zijn onderwerpen dusdanig onder de indruk lijkt zodat een fascinerend of meeslepend verslag onderdrukt lijkt.
  Zelf vingen wij Portugezen op die gevlucht waren voor het regime. Ik met met pakketjes met cadeautjes naar de ouders in Portugal van deze vluchtingen. Ik nam communistische boekjes en andere rommel mee waarvan ik niet eens kon vermoeden hoe gevaarlijk dat was. Tja Parijs zelfde verhaal natuurlijk, maar ook enkele jaren later was het Franse regime nog steeds regide op elke hoek van de straat stonden bussen ME, werden hoeren van hun plek geslagen bij de Hallen, van die fragile vrouwtjes door van die onbeholpen bullebakken met lange latten. Wat een beetje ondersneeuwde ook in het programma was dat de militaire politie ook niet mis was met het uitdelen van genadeloze klappen, sommige zelfs met zwaard…
  Enfin hoewel het een leuke tijd moest zijn geweest ik heb dat zo niet ervaren, het was gewoon hard.

  Dirk van de Molen 02-02-2009

• Herstel. Helemaal met Dick Gorter eens.

  Syl de Boer Baggers 02-02-2009

• Een beetje veel van deeigen ervaringen van Geert Mak, waardoor veel andere dingen wegvielen. De studenten/ jongeren/politieke activisten die in deze jaren actief waren hadden gemeenschappelijke opvattingen en sentimenten. Er waren echter ook bijzonder grote verschillen in de maatschappelijke analyse en in de daaruit voorkomende activiteiten. Dat bleef in deze aflevering geheel buiten beschouwing en daarmee oversteeg het niet het niveau van een politiek prentenboek. Voor calvinistische jongetjes die voor het eerst in de grote stad kwamen waren de verschillen waarschijnlijk niet zo helder. Maar die waren er wel degelijk. Er waren fundamenteel verschillende visies . Een orientatie op China, een Trotzkistische visie, radikaal socialisme, al dan niet met een pacifistisch jasje, een orientatie op dissidenten binnen de communistische partijen in Oosteuropa, een orientatie op Tito of op Moskou. Er bloeiden vele bloemen. De opmerkingen over de gerichtheid van deze bewegingen op China en Pol Pot raken wat dat betreft kant nog wal. Wel bleken calvinistische en RK jongetjes vaak veel vatbaarder voor de aantrekelijke kanten van het rode boekje: niet zelf denken, maar slaafs navolgen.
  Wat wel duideljk naar voren werd gebracht was het optreden van de politie in Frankrijk en Berlijn. Maar de rol van de Springen bladen in dit geheel kwam niet naar voren.

  Gerard de Jager

  Gerard de Jager 02-02-2009

• Ik vond het gisteravond te veel Geert Mak.Prima programma,goed gepresenteerd enzovoort maar de aflevering van gisteravond ging mij te veel over Mak’s eigen ervaringen.
  Natuurlijk is het altijd leuk om eigen ervaringen te horen en zien maar als presentator en maker van een programma moet je m.i. meer aan de zijkant blijven staan dan Mak in deze aflevering deed.

  Marian 02-02-2009

• Ik geniet enorm van deze serie.
  Natuurlijk moet er voor de korte tijd van een aflevering altijd enorm gekozen en geschrapt worden. Waardoor er altijd niet meer dan een schets gepresenteerd kan worden. Bepalend voor de serie is wat mij betreft vooral of de essentiële tijdsgewrichten uit de hele vorige eeuw duidelijk aan de orde komen. Voor zover ik - als geïnteresseerde leek - kan beoordelen, is dat wel zo.
  Bovendien slagen de makers er desondanks wat mij betreft elke keer weer in om nieuwe gezichtpunten te presenteren. Volledigheid of presenteren alle standpunten over ieder tijdsgewricht is onmogelijk. Over elke aflevering kan even goed weer een serie van 24 delen gemaakt worden. En dan nog ben je niet volledig…
  Dàt is wat mij betreft ook de fascinatie van geschiedenis / de maatschappij, dat de waarheid niet bestaat en je er elke keer weer op andere manieren naar kan kijken.
  En om nou te klagen dat Geert Mak teveel in beeld is, als hij zelf begint met te vertellen dat het tegen zijn zin is… Dat lijkt erg op zeuren. Nou ja, ieder z’n meug.
  Wat mij betreft: Ga zo door. En jammer dat het binnenkort alweer afgelopen is…

  Michel Coenen 02-02-2009

• Geert was opvallend in beeld maar storend werd het niet. Het was wel een boeiende maar moeilijke aflevering om te begrijpen. Als iemand van 1963 kende ik de visies van die Duitse schrijver eigenlijk niet. Hoewel er ook een andere was met dit tegendraadse geluid. Sebastian Haffner schreef erover in zijn essays in Konkret en in zijn rubriek in Stern.

  Voor de redactie een tip om Bart Tromp bijzonder hoogleraar in de theorie en geschiedenis van de internationale betrekkingen eens te consulteren over dit onderwerp voor het verdere verloop van uw tweede reeks.

  Dick van der Zee 02-02-2009

• Zoals altijd met plezier gekeken. Ik miste wel iets over opstandigheid aan de andere kant van het Ijzeren Gordijn , De Praagse Lente en het neerslaan van die beweging was toch ook in 1968?

  Willem Ankersmit 02-02-2009

• @Dick van der Zee: Dank voor uw tip, maar Bart Tromp is helaas in 2007 al overleden. En Sebastian Haffner - een schrijver van wie iedereen het nodige zopu moeten lezen - al jaren daarvoor.

  Joop Hopster 02-02-2009

• In Europa vind ik fantastisch en ik ben een grote fan van Geert Mak. Als je ‘m ziet lijkt hij misschien sloom, maar deze man is in werkelijkheid bevlogen engroot. Je kan dus niet afgaan op iemands uiterlijk, al laat ik me wel eens verblinden door een mooie vrouw, die in werkelijkheid een feeks kan zijn. Dit terzijde, want ik dwaal af. Mak is mijn held met zijn “Eeuw van mijn vader”, “Hoe God verdween uit Jorwerd” en helemaal met zijn prachtige boek IE, óók jandorie nog als boeiende TV-serie! Het oeuvre van Mak voldoet aan een grote behoefte aan historische kennis, ook voor volgende generaties. Ik zie en hoor hem graag.

  Peter Leeuwenberg 02-02-2009

• Amsterdam/Parijs/Berlijn? De titel had beter Parijs/Berlijn kunnen zijn. Amsterdam werd wel genoemd, maar er was bijna niets van Amsterdam in de uitzending te zien. Ruigoord ja, een randverschijnsel, en bovendien niet bepaald historische opnamen. En sorry, ik vind de privé-ervaringen van Geert Mak toch te mager om een groot deel van de uitzending te kunnen dragen.

  Siard Dwarshuis 02-02-2009

• Veel te veel Mak. Ik krijg de kriebels van die man. Is hij wel echt?

  Hans van Os 02-02-2009

• Jullie moeten een keer een uitzending maken over de Nederlanders die altijd maar zeuren.. Ongelofelijk!
  Ik vond het een erg interessante uitzending en leuk dat Geert Mak ditmaal de hoofdrol opeiste. Erg goed gedaan!

  Pim Douw 02-02-2009

• Prettig juist om Geert Mak eindelijk eens zelf in de hoofdrol te zien.

  Diana Esmeralda 02-02-2009

• Zelf heb ik bij deze aflevering niet zoveel moeite met Geert mak in de hoofdrol. Voor Nederland was 1966 (huwelijk Beatrix, het unieke Provo, de eerste grotere onlusten op straat) wellicht een beter ijkpunt geweest en muzikaal/cultureel was 1967 waarschijnlijk een beter ijkpunt geweest (summer of love, snelle en radicale vernieuwingen in de nog jonge pop- en rockmuziek), maar dat zijn details. De toon en sfeer van die dagen werden (ook door Geert Mak) in dit altijd te korte bestek mi. weer goed getroffen.

  Ricardo 02-02-2009

• De aflevering ging voorbij aan het levensgrote onderscheid in 1968 tussen de studenten en de arbeiders. Dat is niet ongebruikelijk, integendeel, het is gewoonte. De “revolutie” van 1968 is het eigendom geworden van studenten, kunstenaars en intellectuelen of zij die daarvoor door gaan. De rol van de rest van de bevolking wordt niet belicht (nooit eigenlijk) en dus nu ook weer niet.
  De enige man die de zaken nuchter bekeek was de Billancourt-arbeider. “We hebben toen verloren, maar twee jaar later hebben we gewonnen.”
  Toen waren de 70-er jaren al begonnen, vervloekt door enekelen maar geprezen door velen, want in die jaren is de feitelijke omwenteling pas begonnen. Erst kamm das Fressen und dann die Moral, dat was bij 90% van de bevolking zo, al doet de uitzending anders vermoeden.
  Ik kan mij tenminste niet voorstellen dat het gedrag van types als Grootveld hebben bijgedragen aan de verheffing van de massa. Die had het nog druk met sparen voor later.
  De incidenten van 1968 hebben geen invloed gehad op het merendeel vand e Europese bevolking. Okay, er was een nieuw soort muziek, lange haren en andere verworvenheden, maar het is zinloos dat jaar te idealiseren zoals inzenders doen. Het was gewoon hard werken en proberen wat materiele welstand te verwerven. Ik ben 1944 en stond in 1968 als jong politieagentje midden ind e samenleving. Menig gearresteerde deminstrant was dom, dronken of stoned en gespeend van enige ideologie.
  De uitzending liet inderdaad veel Mak zien. Dat is niet erg, maar in een dergelijk programma moet je dan ook de wereld buiten je eigen horizon voor het voetlicht brengen. De wereld was ook toen meer dan Amsterdam en de vreemde romantiek die ‘68 oproept bestond slechts voor een enkeling. Ook voor Mak dus. Maar de werkelijkheid was anders voor menig Nederlands gezin. Werken, werken, werken. De verlossing kwam niet in 1968 maar in de jaren ‘70, waarna de erfgenamen van ‘68 teleurgesteld over zo veel lethargie vluchtten in geweldpleging en moord. Wat dat bedtreft was 1968 maar een voorbijgaand gebeuren met negatieve gevolgen. Dat had ook wel een beetje belicht mogen worden.

  Ton 02-02-2009

• Geert teveel in beeld?? Blödsinn , de man maakt goed werk met veel inzicht en onderzoek. Ik vind dat hij goed werk aflevert waar ik graag naar kijk.Liever de kop van Geert Mak in beeld dan al die halvegare provo,s en salonrevolutionairen op hun witte fietsen . Het heeft allemaal niets opgelevert dan wat baantjes voor de kabouterpartij.Van wie ook weer??O ja, Roel v Duyn was het vergeten , zo belangrijk was die beweging. Nee, geef mij maar Geert Mak die weet waar ie over spreekt en dan mag zijn kop ook gerust in beeld. DOORGAAN GEERT!!!!

  Hilbert 02-02-2009

• Uitstekende aflevering. Boeiend was de aanwezigheid van Mak, vooral vanwege de splitsing die hij van zichzelf maakte door de “Mak van toen” te bekijken door de “Mak van nu”.

  Alice 02-02-2009

• Prima vent die Geert, Het is nooit goed. Stop a.u.b. met zeuren.

  Tjeerd 02-02-2009

• Goede aflevering, vooral omdat Mak zichzelf relativeert. Een geluid dat door vertegenwoordigers van de “68-generatie” nog steeds te weinig wordt gehoord. Deze uitzending was aanzienlijk evenwichtiger samengesteld dan die over de Berlijnse muur en het toenmalige leven in de DDR. De vrij naadloze overgang van de anti-democratische mentaliteit van het Nazi-regime in de “volksdemocratische” DDR, de DDR als een echt Duits product (in tegenstelling tot de andere oostblokstaten) had als verklaringsraam voor de uiteindelijk bouw van de Muur zeker behandeld moeten worden. Of speelt in een donkere hoek van Maks brein nog steeds de neiging om het creëren van de nieuwe socialistische mens toch nog ergens het voordeel van de twijfel te geven? Hoe dan ook, heb met grote belangstelling de aanzienlijk evenwichtiger aflevering van 1 februari bekeken. Hoop voorts dat het kolonelsregime in Griekenland, de verdere uitbreiding van de EEG (met Groot-Brittannië en de rol van Frankrijk/De Gaulle hierbij) en Tito’s later rol op het Europese (en buiten-Europese) toneel in het verloop van de uitzendingen aan bod zullen komen. Wacht dus gespannen af!

  Steven Moors 02-02-2009

• Deze hoofdrol voor Geert Mak was zeer goed en bracht mij veel herinneringen boven toen kwamen de studenten en arbeiders nog in opstand! Als Stones fan van die tijd doet het mij denken aan het nummer “Street Fighting Man”….

  Nick Ketel 02-02-2009

• Ik ben het eens met Willem Ankersmit
  Het jaar 1968 is best nog een aflevering waard.
  Met name nog iets meer Frankrijk en Praagse Lente.
  Gótz Aly was interessant. De Renault-werknemer ook.
  En…vooruit Geert ook wel

  André Tanis 02-02-2009

• Wat zijn wij toch een zeikerig volk. Altijd en overal iets te mekkeren. Geert Mak doe vooral zo voort

  paul 02-02-2009

• Niets mis met je persoonlijke noot in het deel over 1968 Geert!
  Het gaf een heel goed tijdsbeeld!
  Zeer interessante aflevering!

  William Daalderop 02-02-2009

• Ook de politie in Amsterdam kon er wat van en trad op met veel buitensporig geweld.Denk maar ens aan die motoragenten die met motor met zijspan op de betogers inreden en dan rammen maar.

  Paul Rouwhof 02-02-2009

• In Europa (het boek, de serie) is toch een geesteskind van Geert Mak? Mag-ie dan alsjeblieft in beeld? Wat een gedoe om niets.

  Edde 02-02-2009

• Als geschiedenis docent die deze periode niet mee heeft gemaakt vond ik het een super aflevering. Niet herkenbaar natuurlijk, maar het geeft wel een goed beeld van 1968. Fijn dat iemand het uit eigen ervaring vertelt.

  Naomi Haveman 02-02-2009

• Ik was in Parijs van 1964-1968 en heb de demonstraties, bouwen van barricades, luisteren in Sorbonne-auditorium, vluchten voor CRS en verblind zijn door traangas persoonlijk meegemaakt. Geweldige ervaring. Thuis en tijdens mijn studietijd moest je bijna altijd zwijgen, nu konden we het eindelijk uitschreeuwen. Ik heb het ervaren als één groot protest tegen de gevestigde orde en een pleidooi voor nieuwe, betere wereld. Om 21.05 uur zat ik daarom op het puntje van mijn stoel. Het werd een notalgische terugblik van ervaringsdeskundige Geert Mak zelf. Geen Daniël Cohn-Bendit c.s. aan het woord maar een globale zoektocht naar perspectief. Zo werd Geert’s vinger op een zere plek gelegd: de Renault-arbeiders zaten niet op de studenten en hun revolutie te wachten. Zij vochten voor eerlijke werkomstandigheden en meer loon. Zelf ben ik gearresteerd op weg naar Flins (Renaultfabriek) en vervolgens uitgewezen. De Sorbonne zat vol met “stillen” en men wist dus al lang welke plannen de studenten hadden. De Gaulle luisterde mee en trok aan het langste eind! We waren grenzeloos enthousiast en naïef. Maar voor mij is Parijs 1968 en vervolgens de hippietijd (Marrakesj) een onuitwisbaar hoofdstuk uit mijn levensgeschiedenis.

  Wijda Hilbrands 02-02-2009

• Goede uitzending, kon het als 63 jarige heel goed terug.
  Als je Geert niet leuk vind, zap je toch, mischien is Paul (de Leeuw) een optie!!

  Kees 02-02-2009

• Hier zitten we toch op te wachten?Iemand die WEL iets te zeggen heeft.Een beetje veel was het wel ,eerst Brandt Corstius met een verhaal dat gezien moet worden en dan Europa!De link met calvinist zie ik niet,daar versta ik iets anders onder.Ja van gereformeerde huize.Moet dat een link naar het drammerige calvinisme met zich brengen?
  Succes Geert,allemaal kinnesinne!

  Carel 02-02-2009

• Afgezet toen Mak voor de tweede keer “gereformeerd” zei. En wat lijkt die man op Paul Verhoeven.

  Balko 02-02-2009

• Een prachtige serie, die weliswaar sterk beinvloed wordt door de stellingname van Geert Mak. Vooral de laatste aflevering had uiteraard veel herkenbare elementen. Vooral herkenbaar doordat ikzelf als 26-jarige in 1968 in Parijs was op weg naar mijn vakantiebestemming aan de Bretonse kust. Ik kwam toen tot mijn schrik middenin de rellen terecht en mocht bijna aan de lijve ondervinden dat er met de Franse politie niet te spotten viel. Wat konden die gasten ongenadig tekeer gaan. Daar waren de Amsterdamse agenten “Lievertjes”bij.

  Theo 02-02-2009

• Iedere reactie is wel een beetje waar. Je kunt 1968 niet geheel vangen in een uitzending van nog geen uur. Ik ben van 1944 en was in 1968 derde jaars student aan de TH in Delft. Bij Werktuigbouwkunde liepen in mijn jaar slechts een paar studenten met lang haar en in een trui. Die mochten bij een aantal hoogleraren niet afstuderen! Zij hadden kamers in het “Duivelsgat”, een groep barakken, waar in mijn ogen wanorde heerste. Er woonden daar studenten, die nog nooit een college of instructie hadden bezocht. Delft was erg conservatief en en van enige opstandigheid was niet veel te merken.

  Martin 03-02-2009

• Wekelijks genieten wij van de serie. Het zijn zeer persoonlijke herinneringen en daarom zo boeiend. Nu kruipt de maker steeds dichter naar de tegenwoordige tijd en dreigt kokerkijken.
  In de jaren ‘60 woonde ik in Amsterdam Buitenveldert en later in Bankras Kostverloren. Van alles wat op een steenworp afstand in de stad gebeurde, is geheel langs ons heen gegaan en hadden wij geen weet. Ik werkte 80 á 90 uur per week in het nieuwe Academisch Ziekenhuis van de Vrije Universteit waar ik, na gedurende een driejarige periode als arts te hebben gewerkt onder de meest primitieve omstandigheden in voormalig Nederlands Nieuw Guinea, in opleiding was tot chirurg. In de geneeskunde en in de biowetenschappen was in die jaren een wereldwijde revolutie gaande (ontdekking van de structuur van het DNA molecuul, de opkomst van intensive care, reanimatie, euthanasie en prenatale diagnostiek en abortus). Leven en dood stonden hier op een heel andere manier op spel dan Geer Mak meemaakte. Zaken die Geert Mak kennelijk ontgaan zijn. Hij beperkt zich tot het noemen van de pil en de ’sexuele revolutie”. Maar misschien komt de rest nog. Mocht er behoefte zijn aan meer informatie dan verwijs ik graag naar bundel van het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde “De derde 50 jaar. NTvG 1957 - 2006 en naar een meer persoonlijk boek dat ik na mijn emeritaat geschreven heb over die periode onder de titel ‘De goede Dokter. Ideaalbeeld of vrome wens?”
  Met vriendelijke groeten,
  Jan C Molenaar(emeritus hoogleraar Erasmus Universiteit Rotterdam)

  Jan C. Molenaar 03-02-2009

• Ik heb geboeid geluisterd en gekeken, ook tijdens deze uitzending!
  Ben 60 jaar en al deed ik niet/nauwelijks mee, dacht wel te weten wat er toen speelde, maar dat bleek slechts gedeeltelijk waar. Dus ook nu weer veel geleerd van Geert Mak en van het productieteam van “In Europa”.
  Mijn dank.

  Ingeborg Breuers 03-02-2009

• Uitzendingen interessant. Presentatie; erg saai. Een schrijver is ten enenmale
  nog geen presentator en geschikt als voice-over ook niet.
  Er zijn zoveel mooie stemmen, ik ken er een paar.
  Laat Geert zijn boeken schrijven, minder in beeld komen en zéker niet presenteren.
  Verder geniet ik wél van de geschiedenis en de onderwerpen die niet in het geheugen zijn gebleven van de geschiedenislessen en evt. boeken.
  Dank daarvoor.
  Deze kritiek is “positief”bedoeld. Kan alleen maar de uitzendingen nog veel boeiender maken door een andere stem. Wilt u advies en namen? Gaarne bereid.

  Willemine Horst, Ugchelen/Apeldoorn 03-02-2009

• Eerlijk gezegd, heb ik die bewuste uitzending niet gezien. Met opzet niet, want het stoort me meestal als iemand zijn mond open doet over die periode. Maar goed, ik heb alles om me heen ter dege meegemaakt en verschillende keren daarin een rol gespeeld. Na de Leidse Provo’s (ik had er een kunstgalerie en was leraar) vertrok ik in 67 naar Amsterdam, studeren aan de GU. Al snel werd ik aktief binnen Crea en organiseerde met enkele Provo’s w.o. Rob Stolk de Strafkolonie Terschelling. Het was een uitdaging aan de wat makkelijke bezetting van het Maagdenhuis: de natuur in. We kregen daarna een locatie aangeboden in de Huidenstraat maar mijn rol verviel wegens werk. Roel van Duijn vestigde zijn Oranje Vrijstaat op die plek.
  Er waren meerdere bezettingen: het Rijksmuseum, de Rijksacademie en telkens was ik er bij. Wat vergeten wordt was de opkomst van communes, de hang naar de natuur, de emigratie naar Australië.
  Een paar van mijn verhalen zijn te vinden op http://www.geschiedenis.nl

  Bud Oostrom 04-02-2009

• Er was nog iets buitengewoon bijzonders in die tijd, dat nooit wordt genoemd. Het gaat om kunst. Eerst was er Cobra met kleurrijk werk, waar je vrij in kon rondwandelen, verzuipen ahw. Dat stond model voor de toenemende en ons nagenoeg opgedrongen consumptiedrift. Dat hierdoor minder en minder ambitie en ontwikkeling van onze cultuur plaats vond, is pas achteraf duidelijk geworden. De aanzetten om meer ecologische en op de natuur afgestemde leefwijzen te onderzoeken stokten; ze werden ondergesneeuwd in de nieuwe decennia, de jaren 70 en 80.
  B.Newman voorzag die ontwikkeling en leverde zijn Who’d Afraid of Red, Yellow and Blue af, dat door ons land werd aangekocht. Staand voor dit enorme doek verbleekte de fraaie rode tint en keek je in een grijze leegte. Die ommezwaai zou zeker worden vervloekt, net als ik destijds voorspelde. Die leegte staat symbool voor ons huidige tijdperk; de tijd staat stil en er is geen echte vernieuwing. We leven in een carroussel van consumptie, vreten de aarde kaal en zijn afhankelijker dan ooit van zoiets als economie. Waar blijven de impulsen, die ons leven terug brengen naar aards niveau?

  Bud Oostrom 04-02-2009

• De mei ‘68-’idealisten’ houden met hun cultuurmarxisme en hun anarchie-leer nog steeds - en met evenveel fanatisme als de RAF-leden die hun uitwassen vormden - de Europese landen en de Europese schoolsystemen in hun greep. Mei 1968 was een ramp, waarvan Europa helaas nog niet hersteld is. Thans zitten de mei ‘68ers immers in media en op bestuurlijke topfuncties. En met wat meer egoïstisch opportunisme voor de eigen portemonnee, maar met hetzelfde fanatisme, drijven zij hun opvattingen erdoor. De Volkskrant-redactie, maar ook sommige lieden bij de VARA, zijn in Nederland voorbeelden van deze wancultuur. Helaas.

  M. Tenhumberg 05-02-2009

• Kijk, hier zien we een mooi praktijkvoorbeeld van een van die corporatistische roomse rechtsradicalen die erin slaagden qua sleutelposities een heel instituut over te nemen en in nieuwe middeleeuwse duisternis te hullen. Gelukkig trekken velen hier schouderophalend aan voorbij, afgelopen week nog ontmaskerden zij zichzelf op potsierlijke wijze. De paus zou niets weten van het gedachtengoed van die gerestaureerde Britse bisschop, dat zei men in de oorlog ook vaak over Hitler (waarmee ik de paus niet gelijkstel aan Hitler, het gaat om het mechanisme). Ik zie juist een opvallende gelijkenis met de ‘cultuurmarxisten’ van weleer, typeringen die in de kringen vam Tenhumberg 20 jaar na de val van de muur blijkbaar nog steeds fanatiek bestreden moeten worden. Het blijven pathetische zwartrokken..

  Ricardo 07-02-2009

• jongens jullie lijken zelf gereformeerde speculaasjes; niks mis mee dat Mak zélf zijn verhaal doet en ach wat een gedoe, wat zijn eibenlijk jullie diepere drijfveren om zo te zeiken?

  marius 07-02-2009

• Ik zat in 1961 en 62 in a.dam op school aan de wibouthstraat,moest derhalve iedere dag met lijn 5 van centraal door de stad naar school. die ging over de dam en door de protestdemonstraties.Kan me herinneren dat we lijn 5 wilden omgooien,wat me 3 dagen warmoesstr. opleverde.M,n vader moest me ophalen daar,maar liet me gewoon 3 dagen zitten.Een mooie maar gekke tijd,spijkerbroek,lang haar,stones,tentenkamp in het vondelpark,meiden met doorkijkbloesjes en buitenlanders maar fotos maken,ik moet onder dehand wel wereld beroemd zijn .MAAR de veranderingen kwamen wel.

  nico stoop.santpoort. 23-02-2009

• @reactie op schrijven van de heer Molenaar.

  Wat u heeft geschreven, daar ben ik het meer dan mee eens, de bio-genetica is met hare antwoorden derhalve velen malen doorslag gevender geweest voor onze toekomst, én tijds bepalender dan welke culturele blikseming dan ook. Het gaat over wie wij zijn, en heeft wellicht een “blue-print” gegeven waar de hogere kunst alleen over kan dromen.

  Kortom: De simpelste vragen zijn het diepzinnigst.

  The Human Genome Project is een zeer waarlijk kunst stukje wat in haar schoonheid alles overbrugt.

  van Wijk 26-05-2010

Reageer!