together.jpgAl een behoorlijke tijd geleden riep ik de bezoekers van ons blog op om net als de redactie na te denken over onderwerpen en personen die niet mogen ontbreken in de tweede serie 1943-2000. Ook onze eindredacteur Roel van Broekhoven vroeg kijkers om met verhalen te komen, uit de eigen familie of daarbuiten.

De respons is overweldigend te noemen. Talloze lijsten variërend van de maanlanding tot de situatie op Cyprus kwamen binnen, kranten, radioprogramma’s en blogs besteedden er aandacht aan. Aan aandacht geen gebrek, waarvoor ontzettend bedankt. Blijft u vooral insturen.

Wat ons vooral trof was dat veel kijkers, anders dan onze redactie, een minder politiek-historische indeling maakten van de periode. Niet alleen de Berlijnse Muur maar ook het feminisme. Niet alleen de dood van Franco maar ook de ontdekking van het DNA. Het geeft een draai aan de manier waarop we kijken naar ons verleden. Niet de bulderende kanonnen of schreeuwende menigten als belangrijkste motoren van onze samenlevingen, maar de stilletjes werkende wetenschapper of de komst van de tv.

Een enkeling vond het jammer dat we niets aan de buiten-Europese geschiedenis deden: begrijpelijk, maar dit programma heet nu eenmaal In Europa, dus we zijn gebonden aan dit continent. De redactie gaat verder met het uitschrijven van de tweede serie. Dat is een proces van veel vergaderen, lezen, nadenken en discussiëren. Uw lijsten en suggesties leveren daar een waardevolle bijdrage aan.

Blijft u vooral uw verhalen en ideeën insturen en hopelijk zal uw stem extra gewicht verlenen aan de totstandkoming van het komende seizoen. We blijven met name geïnteresseerd in de kleine, persoonlijke verhalen van kijkers. Het soort dat vanuit het individu onze gedeelde geschiedenis kan verklaren. Verhalen die, net als het verhaal van Richard von Schirach, kleine antwoorden op grote vragen geven.

6 reacties

  • Mij is ook opgevallen dat er accentverschillen zijn. Uw redactie heeft inderdaad een meer politieke benadering. Op zich niet erg en gekoppeld aan de meer persoonlijke verhalen mi. telkens weer heel sprekend en interessant. Maar wat laat je in dat (te) kleine half uurtje nu wel of niet aan bod komen? Mij dunkt dat de pretenties veel groter zijn dan de mogelijkheid om dingen tot zijn recht te laten komen. Elke aflevering van In Europa had best 50 minuten mogen duren om e.e.a. wat beter en/of breder uit te diepen. Misschien een goed idee voor de tweede reeks uitzendingen?

    Ricardo 20-02-2008
  • Geachte redactie,

    Nu ‘het volk’ gesproken heeft, lijkt mij het een goed idee toch echt iets aan Europees-filatelisme te doen, aangezien daardoor in een behoefte voorzien wordt. U kunt wat mij betreft van mijn verzameling gebruik maken. Postzegels zijn ware kleine kunststukjes - als je er oog voor hebt!1- die nogal eens ondergewaardeerd worden. Het moet toch geweldig zijn om een postzegel als kaleidoscoop te nemen op de wereld. Het geeft de creatieve filmmaker ook een originele - en tevens gemakkelijke!- insteek om een aflevering te maken. Ik stel me zo voor dat je een postzegel uit een bepaald land en jaartal in beeld neemt en dat die postzegel langzaam overgaat in ‘het echte’ Europa uit die tijd. Overstapjes naar andere landen en tijden kunnen simpelweg ook op deze wijze worden gemaakt. Daarnaast kan bijvoorbeeld een postzegel worden gevolgd. Stel dat een brief van – pak ‘em beet – Rusland naar Frankrijk gaat in 1968, dan kun je ‘m de hele reis ‘volgen’ als het ware en op die reis stil staan bij belangrijke gebeurtenissen uit het jaar dat de brief is verstuurd. En wat te denken van post die pas veel later opduikt omdat er iets mis is gegaan met de bezorging? Er zijn verhalen genoeg van brieven die bijvoorbeeld 30 jaar later dan bedoeld worden bezorgd. Zo’n brief en postzegel hebben 30 jaar Europese geschiedenis gezien! Als u iets met filatelisme zou doen zou dat er in iedergeval recht worden gedaan aan postzegels als kunstzinnige venstertjes op de wereld. Niet voor niets zeggen postzegels uit verschillende landen veel over de landen waar ze vandaan komen en dat op 4 vierkante centimeter!

    Kornuit 21-02-2008
  • Lijst Apostolov:

    1996 Ajax Europees en Wereldkampioen
    1995 Watersnood Betuwe
    1979 Publicatie Delirious New York - R. Koolhaas
    1972 Oliecrisis

    Apostolov 22-02-2008
  • Ach Maarten, maak je niet al te druk omtrent de ‘Buiten Europese’ geschiedenis en het programma ‘In Europa’.Het komt vanzelf goed, dat kan niet anders: “Wie het regiem-Pinochet niet ervaart als zijn eigen, hoogst persoonlijke vijand, heeft nog niet ingezien dat het een wereldwijd systeem vertegenwoordigt, dat tot diep in de Westeuropese samenleving doorwroet en onze eigen mensenrechten bedreigt.” (bron:Twee of Drie, H. Oosterhuis,1980)
    U bent met ‘In Europa’ zeer goed bezig, en maakt in ons grote gezin ‘veel los’
    emoties, discussies, kritiek enz.

    hans de bakker 22-02-2008
  • Beste Geert, mijn familie (of eigenlijk mijn vader) is betrokken geweest bij een ontdekking van enige historische importantie. Echter mijn grootvader, een wat norse zwijgzame man die het niet zoveel op had met historische gebeurtenissen, heeft altijd weten te voorkomen dat hier veel ruchtbaarheid aan is gegeven. Nu deze laatst aan de ziekte van Harftstina is overleden, kan eindelijk aan dit zwijgen een einde komen. Het verhaal is als volgt. Mijn vader heeft jarenlang als bandarbeider in een wattenfabriek gewerkt. Hij was wat slecht ter been en had daarom toestemming om af en toe op een stoel naast de band plaats te nemen om zo zijn gestel wat rust te geven. Vanwege dit privilege en zijn slemielige uiterlijk werd hij regelmatig door zijn collega’s gepest en getreiterd. Op een dag heeft een van de mederwerkers — en wie het was is nooit bekend geworden — een hete wattenspoelpin op de stoel van de vader gelegd, net voor hij neerplofte om weer even uit te rusten. De hete pin boorde zich diep in het achterste van mijn vader en hij begon hevig te bloeden. In paniek hebben toen enkele vrouwelijk collega’s de pin verwijderd en het bloeden proberen te stelpen door stukken watten in zijn gaatje te proppen. En dat werkte wonderwel! Dit voorval vond plaats op de koude winterdag van 13 december 1926. Drie jaar eerder dus — en nu komt het — dan de zogenaamde ontdekking van het tampon door Earle Haas in 1929!! Kortom, niet Dr. Earle Haas, maar mijn vader was de uitvinder van de tampon, die dus niet in Amerika (zoals lange tijd gedacht door historici) maar in Europa zijn intrede heeft gedaan. Over de sociaal-politieke consequenties van deze uitvinding kan mijn vader uren vertellen…u zou er met gemak een uitzending over europa in het interbellum mee kunnen vullen. Nou wie weet te snel!

    Raven 22-02-2008
  • @ Raven. De redactie is bijzonder blij met uw suggestie en feliciteert de inventieve inslag van uw familie, dat zie je tegenwoordig niet vaak meer. Maar helaas is suggestie te laat gekomen, we zijn al voorbij het interbellum. Hopelijk heeft een van uw andere familieleden iets soortgelijks uitgevonden onder wellicht nog zwaardere omstandigheden in een later tijdperk. Dat zou fijn zijn.

    redactie 22-02-2008

Reageer!