Al een behoorlijke tijd geleden riep ik de bezoekers van ons blog op om net als de redactie na te denken over onderwerpen en personen die niet mogen ontbreken in de tweede serie 1943-2000. Ook onze eindredacteur Roel van Broekhoven vroeg kijkers om met verhalen te komen, uit de eigen familie of daarbuiten.
De respons is overweldigend te noemen. Talloze lijsten variërend van de maanlanding tot de situatie op Cyprus kwamen binnen, kranten, radioprogramma’s en blogs besteedden er aandacht aan. Aan aandacht geen gebrek, waarvoor ontzettend bedankt. Blijft u vooral insturen.
Wat ons vooral trof was dat veel kijkers, anders dan onze redactie, een minder politiek-historische indeling maakten van de periode. Niet alleen de Berlijnse Muur maar ook het feminisme. Niet alleen de dood van Franco maar ook de ontdekking van het DNA. Het geeft een draai aan de manier waarop we kijken naar ons verleden. Niet de bulderende kanonnen of schreeuwende menigten als belangrijkste motoren van onze samenlevingen, maar de stilletjes werkende wetenschapper of de komst van de tv.
Een enkeling vond het jammer dat we niets aan de buiten-Europese geschiedenis deden: begrijpelijk, maar dit programma heet nu eenmaal In Europa, dus we zijn gebonden aan dit continent. De redactie gaat verder met het uitschrijven van de tweede serie. Dat is een proces van veel vergaderen, lezen, nadenken en discussiëren. Uw lijsten en suggesties leveren daar een waardevolle bijdrage aan.
Blijft u vooral uw verhalen en ideeën insturen en hopelijk zal uw stem extra gewicht verlenen aan de totstandkoming van het komende seizoen. We blijven met name geïnteresseerd in de kleine, persoonlijke verhalen van kijkers. Het soort dat vanuit het individu onze gedeelde geschiedenis kan verklaren. Verhalen die, net als het verhaal van Richard von Schirach, kleine antwoorden op grote vragen geven.
