280-belgie.jpgIn Europa zal vanaf komende dinsdag, 8 januari ook bij de Belg verschijnen. Om 21:40 verschijnt het eerste deel van de serie op de Vlaamse zender Canvas. Daarna kunt u aanstaande zondag bij het programma Spraakmakers een interview met Mak zien. Over wat het succes voor hem betekent en waarom het hem niet alleen applaus oplevert. Hij vertelt hoe zijn vader - een calvinistisch predikant - hem de stof voor zijn boeken leverde, wat het verleden vandaag kan leren, en waarom hij het niet kan laten om zich in het actuele politieke debat te mengen.

6 reacties

  • Ik heb het prachtig geschreven boek “In Europa” gelezen, tot aan het hoofdstuk over Istanbul. Door toeval weet ik iets meer af van de Turkse geschiedenis dan de gemiddelde kijker/lezer. In dit hoofdstuk valt voor mij Geert Mak door de mand, als iemand die zijn huiswerk niet heeft gedaan. Ataturk wordt als een “dictator” neergezet, terwijl juist deze man een nieuw Turkije heeft opgebouwd, compleet met vrouwenrechten, rechtsbestel en parlemanet, waarbij vooral West-Europa als voorbeeld is genomen. Voor Ataturk en het moderne Turkije was West-Europa altijd een lichtend voorbeeld voor dit Oost-Europees land. Een dankbaar onderwerp om in een boek als “In Europa” eens flink op in te gaan. Verder slaat Geert mak de plank volledig mis door het militaire ingrijpen in 1980, als een militaire coupe tegen de ultra-islamisering te scharen. In feite was het ingrijpen beldoeld om het moorden tussen linkse en rechtse groepen te stoppen. Interessant zijn de kranten die een paar dagen voor het ingrijpen de militairen verzochten om iets te doen tegen een schmerende semi-burgeroorlog. Tot slot maakt Mak zich wel erg makkelijk af van de massamoord op de Armeniers. Met een simple check op Wikipedia had Mak kunnen zien, dat de zaak een stuk genuanceerder ligt dan een “genocide met 1,5 miljoen” slachtoffers. De Armeense vervalsing van een document waarbij de Sultan opdracht zou hebben gegeven (alsof die nog macht had) tot een geplande massamoord, is een van de vele details warbij de lezer op het puntje vna z’n stoel gaat zitten. Dat los van de Armeense massamoord op niet-Armeense (vnl Ottomaanse) burgers, als onderdeel van een grondige etnische zuivering. Geert Mak laat zien dat hij zijn huiswerk niet heeft gedaan en onderwerpen ongenuanceerd behandeld. Voor mij niet diegene die over Europa zou moeten verhalen.

    J Welink 06-01-2008
  • In het boek noemt Mak Atatürk niet alleen een dictator, maar ook een oorlogsheld. Misschien heeft de heer Welink daar in zijn boosheid overheen gelezen, maar in mijn exemplaar staat wel degelijk “deze oorlogsheld uit de eerste wereldoorlog die de chaos uit de eerste wereldoorlog beteugelde” Ook wordt daar genoemd wat Atatürk allemaal aan vooruitstrevende zaken heeft geregeld. Maar dat was wel per decreet volgens Mak. Klopt dat misschien niet? Want ook iemand die per decreet goede zaken regelt, of althans zaken die we nu misschien goed vinden, kan een dictator zijn.
    Over 1980 schrijft Mak dat “duizenden opposanten zonder vorm van proces (werden) opgepakt”. Is dat onwaar? Wie waren verder die opposanten? Was er verder geen sprake van een militaire coupe? Dat past niet echt in een democratie volgens mij. Verder lijkt me dat ingrijpen door het leger niet door kranten, maar door de regering moet worden gevraagd. Is dat gebeurd?
    Het bezwaar tegen het verhaal over de moord op Armeniërs kan ik al helemaal niet plaatsen. Wat Mak doet is vaststellen dat al voor dat Atatürk aan de macht was naar schatting 1,5 miljoen Armeniërs zijn omgebracht en dat de Turkse regering dat nog steeds ontkent. Over dat laatste hoeven we niet lang te praten, dat is zo. Of de schuld ten onrechte in de schuld van een Sultan is geschoven weet ik niet, maar nergens wordt in het boek van Mak gezegd dat het wel zo is.Hij heeft het over conflicten en deportaties.
    Kortom: ik snap eerlijk gezegd niet waarom de heer Welink niet gewoon verder gelezen heeft na dit hoofdstuk. Hij heeft in elk geval veel gemist.

    Fred Schiphorst 07-01-2008
  • Prachtig initiatief van Canvas. Aan allen die het boek bezitten zou ik aanraden het hoodstuk (of hoofdstuken) telkens opnieuw door te nemen voor de aangekondigde uitzending op televisie. Er is danig veel geschiedkundig materiaal in het oorspronkelijke werk anwezig dat er dikwijls bepaalde belangrijke gegevens uit het geheugen verdwijnen. Eventjes opnieuw een beperkt aantal bladzijden doornemen en daarna verder inprenten aan de hand van de beelden op het scherm draagt ontegensprekelijk bij tot een gemakkelijker onthouden van de feiten.

    uw naam 10-01-2008
  • hoe heet dat gebouw ookalweer??

    Anoniem 18-01-2009
  • @Anoniem: Het Atomium. Of bedoelt u een ander gebouw dan dat op de afbeelding?

    Joop Hopster 18-01-2009
  • ik ben er naar toe geweest en dat was eegggttt heeeeeeeeelll leuk je gaat met een roltrap en zoo

    Katrien 23-01-2009

Reageer!