Het Museum voor Politieke Geschiedenis in Petersburg heette vroeger het Museum van de Grote Oktober Revolutie. ‘We zijn HET politieke museum geweest’, verklaart de directeur, van de hele Sovjet Unie. Ooit kwamen er treinenvol verplichte bezoekers uit het hele land. De medewerkers aan tafel knikken instemmend. Ooit waren zij de bewaarders van Leninrelikwieën in de Leninstad.
Maar zie, eerst begon het socialisme te dwalen, dan mank te lopen, vervolgens viel het definitief uit elkaar. Het belangrijkste politieke museum van de Sovjet Unie kromp mee. Eerst moesten zij zich terugtrekken uit de paleizen naar een filiaal in een stadsvilla, imposant, ruim, historisch, maar toch. De nieuwe winden bleven maar heiligschennis na heiligschennis brengen, de eerbied- was weg, de liefde voor idealen- werd cynisch uitgelachen. De negativiteit, meneer, de negativiteit viert nu hoogtij, zucht de directeur.
Ze zijn nog steeds met z’n tweehonderd, de bemanning met hun directeur, het museum laveert, manoeuvreert tussen de rotsen van moderniteit. Voorlopig overleven zij. Er komen zelf bezoekers. Niet veel, wel gestaag. Een deel van de tentoonstellingsruimte is nu gewijd aan de prerevolutionaire eigenaresse, een zedeloze ballerina. In een andere deel weer een tol aan de moderne buitenwereld, een hele tentoonstelling over de jaren dertig, de kampen, de verschrikkingen… over de negativiteit, kortom.
Er zijn zelfs een paar jongeren aangenomen die zulke tentoonstellingen met graagte maken. Maar Lenin, de Grote Lenin, de Grondlegger is tegenwoordig gekrompen tot twee nietszeggende zalen. Zij overleven wel. Maar het doet pijn.
Sasza Malko
Meer over ‘1917 - Rusland’:
- Bekijk de hele uitzending ‘1917 - Rusland’
- Lees alle weblogberichten over 1917
- Vind meer video, audio en artikelen op de In Europa Atlas: 1917
