De komende weken gaat David Kleijwegt de montage in om zijn aflevering 1929 te monteren. Hier zijn verslag over zijn zoektocht naar het decadente verleden van Berlijn.
De uitzending van In Europa over Berlijn 1929 moet niet alleen gaan over de jaren rond het einde van de Weimar-republiek. Ook het huidige Berlijn speelt een rol, omdat er nogal wat overeenkomsten zijn met de jaren twintig. Berlijn als trekpleister voor kunstenaars uit alle windstreken bijvoorbeeld.
Een daarvan is Vladimir Kaminer, een na de val van de Muur gevluchte Rus. Hij is nu een gevierd auteur: alle jonge Berlijners kennen zijn boek ‘Russendisko’. De kans is groot dat zij ook een keer een kijkje hebben genomen in Café Burger, waar hij in eens de zoveel weken plaatjes uit het voormalig Oostblok draait.
Wij ontmoeten Herr Kaminer in de regionale tv-studio’s, waar hij is uitgenodigd voor een gesprek over de toekomst van Berlijn. Je moet een beetje bestand zijn tegen zijn grappen en grollen, maar één ding moet gezegd: Vladimir Kaminer is een levendig gesprekspartner. Hoewel gesprekspartner? Hij neemt de camera van In Europa eigenlijk meteen in zijn bezit en begint een lofzang op de jaren twintig. Volgens hem een decadente en een anarchistische tijd, waarin hij graag had willen leven. Maar de opkomst van de nazi’s dan?, werpen wij tegen. Een blik in Kaminers ogen die zijn gedachten verraadt: waar heb je het over? Dat doet voor hem niet ter zake, ook al is het voor anderen zo’n heikel onderwerp.
Tijdens de tv-opnamen van de talkshow steelt hij de show met droge opmerkingen. Zie hem daar zitten: een soort George Clooney met clowneske trekken. Na de show wil hij onmiddellijk weg, naar de Russische ambassade, waar hij wordt verwacht voor de viering van een feestdag in zijn geboorteland. ,,We gaan lopen’’, zegt hij tegen zijn gezelschap, behalve de crew van In Europa, ook zijn vrouw en haar nicht. Frau Kaminer sputtert tegen, zij vindt het te ver. Al kibbelend gaan we over straat. Totdat Vladimir Kaminer een bus ziet stoppen. Rennend stapt hij in, de rest verbouwereerd achterlatend. Hij lijkt bijna teleurgesteld dat de chauffeur zo lang wacht dat wij ook nog kunnen meerijden.
Voor de ingang met de Russische ambassade blijkt er iets niet in orde met de uitnodigingen. Niet alleen wij, maar ook de nicht van Frau Kaminer mogen er niet in. De beroemde schrijver probeert het nog maar een keer, maar nee, geen kans van slagen. Het humeur van Frau Kaminer heeft er ernstig onder te lijden. Ze steekt nog maar eens een sigaret op, zo’n hele dunne die alleen vrouwen uit Rusland lijken te roken. ,,Dit’’, zegt ze, met de mondhoeken naar beneden, ,,is nou de reden waarom ik geëmigreerd ben.’’
Meer over ‘1929 - Berlijn’:
- Bekijk de hele uitzending ‘1929 - Berlijn’
- Lees alle weblogberichten over 1929
- Vind meer video, audio en artikelen op de In Europa Atlas: 1929
