3D print

“En meneer, gaan we dit in toekomst printen?” vroeg ik aan de man van
TNO terwijl ik mijn mobiel uit mijn zak haalde. “Ja,” luidde het
antwoord resoluut. Het is nauwelijks voor te stellen maar we staan aan
de vooravond van een revolutie. Binnen een jaar of tien of vijftien is
het heel goed mogelijk dat je electronische apparaatjes thuis op een
3D printer uitprint. Dat is bijna niet voor te stellen maar de
revolutie is al in volle gang. Een vriendin van mij zat laatst bij de
tandarts voor een kroonbehandeling. De tandarts nam 3D foto’s van haar
kies en een half uur later was de kroon klaar. Wetenschappers in
Amerika printten recentelijk de eerste werkende, flexibile batterijen
met ‘gewone’ inkjet print technologie. Zonnepanelen, RFID tags en
zelfs kleuren TFT schermen worden nu ook met dergelijke technologie
geprint. Dit jaar nog komt fabrikant Desktop Factory uit met de eerste
betaalbare 3D printer voor 5000 dollar. De verwachtingen zijn dat de
prijzen van dergelijke printers in de komende jaren zullen kelderen.
Het meest opzienbarend is dat de doe-het-zelvers in hun garages open
source 3D printer projecten van start zijn gegaan zoals de Sugar printer waarbij een 3D printer met suiker
allerlei vormen maakt en de RepRAp. Deze printer moet zich zelf
uiteindelijk voor een habbekrats kunnen repliceren door zich zelf uit
te printen. Dan is er ook nog het fab 2 home 3d printer kit. Voor 2400 dollar koop
je een kit waarmee je eigen 3D printer thuis kan maken. De objecten
die je print zijn nog primitief maar het zijn wel allemaal tekenen aan
de wand.

Fablab

“Het heet een Fablab, en bestaat uit een set machines van bij elkaar zo’n 30.000 dollar, waarmee zo niet alles, dan toch veel kan worden ontworpen en gerealiseerd.” Zelf maken wat je nodig hebt. In het Fablab werk je met machines die je normaal alleen in de industrie tegenkomt. Het is een plaats waar je dingen kunt ontwerpen en maken waar je normaal alleen van kan dromen. Dat is wat de Fablabs over zichzelf zeggen. En dat blijkt ook wel.

In Afrika worden Fablabs bijvoorbeeld gebruikt om er huizen te maken die mensen in sloppenwijken zelf op kunnen zetten. Boeren kunnen er ook een apparaatje maken dat het vetpercentage in melk meet. Nog een leuk voorbeeld: in Noorwegen maakten herders een draadloze netwerkzender die ze om de nek van hun kuddedieren hangen, waarmee ze kunnen zien waar de dieren zijn. Nooit je kudde kwijt.

In Amsterdam ligt het nog iets anders. Je kan hier dingen maken, leuke dingen zelfs, en met mooie machines, maar ik zag er geen dingen gemaakt worden die je dagelijks leven direct positief zullen beïnvloeden. Het is nu nog vooral experimenteren en ontwerpen.

Het is er nog niet helemaal. Maar ik denk dat het Fablab-concept tot iets fantastisch uitgroeit. Als het Fablab erin slaagt om (meer) grote industriële machines neer te zetten, kan het een kweekvijver zijn van vernieuwende ontwerpers. Geen mensen die over veel geld beschikken om hun ontwerp aan de man te brengen, maar dat station kunnen passeren door het zelf te doen. Personal fabrication. Het kan een enorme boost zijn voor jonge creatievelingen. En veel inspirerende ideeën naar voren brengen.

Binnenkort ga ik graag nog eens kijken.