Een kamer in het verleden

Gerbrand Bakker (1962) werd geboren in Wieringerwaard, als derde zoon in een boerengezin van zeven kinderen. Hij studeerde Nederlandse taal- en letterkunde. In de avonduren volgde hij een opleiding tot hovenier. Na de afronding van die opleiding is hij - als ‘vakbekwaam hovenier’ - in te huren voor tuinontwerp en -onderhoud. Gerbrand Bakker schreef eerst twee etymologische woordenboeken voor kinderen en de jeugdroman Perenbomen bloeien wit. In 2007 verscheen Boven is het stil, zijn debuutroman voor volwassenen, die bekroond werd met het Gouden Ezelsoor, De Debutantenprijs en de IMPAC Award (een grote, internationale prijs voor de Engelse vertaling). In 2009 zijn tweede roman Juni.  Voor De Groene Amsterdammer schrijft Gerbrand Bakker  elke week een column over ‘groenzaken’ in de breedste zin van het woord.

Paulien Cornelisse (1976) is cabaretier en schrijfster. Vorig jaar verscheen van haar het boek Taal is zeg maar echt mijn ding. Binnen een maand stond het boek op nummer één van de bestsellerlijst. Ze heeft wekelijks een taalrubriek in NRC.next, maandelijks een column in NRC M (het maandblad van NRC Handelsblad), maandelijks een column in Mind Magazine, en eens per twee weken leest ze een column voor bij de Wereldomroep. In 2007 stond Paulien Cornelisse in de finale van het Leids Cabaret Festival. Eerder maakte ze deel uit van cabaretduo Rots, en van 2001 tot 2004 was ze stand-up comedian bij Comedytrain. Vanaf september gaat ze het land in met haar nieuwe voorstelling Hallo aarde.

Saskia de Coster (1976) staat te boek als een koppig en eigenzinnig auteur die enkele jaren geleden met luide stem haar plaats opeiste in de Vlaamse letteren. “Hier is een schrijfster bezig en niet iemand die pretendeert te schrijven. Dit is wat ik van literatuur verwacht”, oordeelde Gerrit Komrij in Vrij Nederland.  Ze schrijft columns (onder meer  voor De Morgen en NRC.next) en filmscenario’s en ze is de auteur van de romans Vrije val (2002), Jeuk (2004), Eeuwige roem (2006) en Held (2007). Met haar nieuwe roman Dit is van mij is De Coster beland op de longlist van de Gouden Uil 2010.

Maarten Doorman (1957) is filosoof, criticus, dichter en essayist. Hij is bijzonder hoogleraar Journalistieke Kritiek van Kunst en Cultuur aan de Universiteit van Amsterdam. Verder is hij filosoof aan de Faculteit Cultuur- en Maatschappijwetenschappen van de Universiteit Maastricht. Recente boeken zijn De romantische orde (2004), Paralipomena (2007) en Denkers in de grond (2009). Daarnaast schreef hij over filosofie, literatuur en geschiedenis voor NRC Handelsblad (1987-2005), Vrij Nederland (1988-1990) en de Volkskrant (1993-95) waarvan hij sinds 2006 weer medewerker is. Verder publiceerde hij zes dichtbundels, zijn poëzie verscheen in tientallen bloemlezingen.

Wim Helsen (1968) is een Vlaamse cabaretier. In 2001 begon hij met solocabaret, nadat hij eerder een duo vormde.  Met de voorstellingen Heden Soup! (2002-2004), Bij mij zijt ge veilig (2005-2007) en Het Uur Van De Prutser (2008-2009) overrompelde hij het Nederlandse cabaretpubliek. Hoe je Wim Helsen ook probeert te omschrijven, je doet hem onherroepelijk tekort. Daarvoor is hij te veel in één. Dichter, absurdist, talkshowhost, filmster. Hij werkte ook als wetenschappelijk columnist voor de Vlaamse krant De Standaard.

Joke J. Hermsen (1961) is schrijver en filosoof. In 1998 debuteerde ze met Het dameoffer, gevolgd door Tweeduister (2001), De profielschets (2004) en De liefde dus (2008). Naast romans, schrijft Joke Hermsen ook essays over kunst, literatuur en filosofie. In 2009 verscheen Stil de Tijd. Van wie is de tijd? Is de tijd nog wel aan ons, want onophoudelijk zit de tijd ons op de hielen. In Stil de tijd neemt Joke J. Hermsen de tijd en de tijdgeest kritisch onder de loep. Met behulp van denkers als Henri Bergson, Ernst Bloch, Peter Sloterdijk en Emmanuel Levinas ontwikkelt zij een nieuwe visie op het fenomeen tijd. Zij stelt vragen als: ‘Bestaat er nog een andere, meer persoonlijker tijd dan de kloktijd’ en ‘Heeft de tijd een begin en einde?’

Atte Jongstra (1956) is schrijver, dichter en essayist. Hij werd geboren in Terwispel (Friesland). Na zijn studie literatuurgeschiedenis werd hij literair criticus en schrijver. Atte Jongstra publiceerde tal van romans, verhalenbundels, essays, dichtbundels, bloemlezingen, en woordenboekjes. Voor zijn verhalenbundel De psychologie van de zwavel (1989) ontving hij de Geertjan Lubberhuizenprijs. In 1998 ontving hij de J. Greshoffprijs voor zijn essaybundel Familieportret (1996). In april jl. verscheen de historische roman De heldeninspecteur, die zich tegen het decor van de Tiendaagse Veldtocht (1831) afspeelt.  Verder is hij redacteur van het Vlaamse literaire tijdschrift DWB en vaste medewerker van NRC Handelsblad.

Arjen Lubach (1979) is schrijver, radio-,tv- en theatermaker. Voordat zijn debuutroman Mensen die ik ken die mijn moeder hebben gekend (2006) uitkwam, scoorde hij een hit met het liedje Jelle en was hij programmamaker en presentator bij 3FM. In 2008 verscheen zijn tweede roman Bastaardsuiker. Verder is Arjen Lubach (mede) verantwoordelijk voor de satirische Buro Renkema, schrijft hij als freelancer teksten voor radio en televisie en speelt hij theatervoorstellingen bij cabaretgroep Op Sterk Water. Momenteel werkt hij aan zijn derde roman en speelt hij samen met Tim Kamps de voorstelling Het Monica Da Silva Trio.

David Pefko (1983) is auteur van de in november 2009 verschenen debuutroman Levi Andreas, die hij schreef in Griekenland nadat hij van school was gestuurd en kerstballen had ingepakt voor V&D. Levi Andreas is een roman over vluchten, leugens en bedrog. Wat slechts in kleine kring bekend is, is dat Pefko het personage Louis Nanet uit zijn duim zoog die op Facebook een geheel eigen leven leidt. (Burgerlijke staat: getrouwd met Tiny Haeck; Kinderen: Mondria de Groot; geboortedatum:13 juli 1949) Pefko: “De vraag in hoeverre mensen in fictie trappen als fictie zich als vriend aanbiedt op Facebook, zoiets was het idee.”

Ester Naomi Perquin (1980) is dichteres. Ze groeide op in Zierikzee, en is sinds enkele jaren woonachtig te Rotterdam. In 2006 afgestudeerd in de richting poëzie na het volgen van de opleiding aan de Schrijversvakschool in Amsterdam. In 2007 debuteerde ze met de bundel Servetten halfstok. Haar tweede dichtbundel Namens de ander zag twee jaar later het licht. Ester Naomi Perquin heeft beroepshalve enkele jaren als cipier in de gevangenis gewerkt. Dat resulteerde tot een reeks ‘gedetineerden-gedichten’. Ze is dus ervaringsdeskundige op het gebied van opsluiting, maar niet eerder bevond ze zich aan de andere kant van de deur.

Franca Treur (1979) is geboren en opgegroeid in Zeeland, in het streng gereformeerde Meliskerke. Maar ondanks haar religieuze jeugd heeft ze het geloof inmiddels vaarwel gezegd. Ze studeerde Nederlands en literatuurwetenschap aan de Universiteit Leiden. Ze schrijft voor NRC Handelsblad en NRC.next. In haar debuutroman Dorsvloer vol confetti schrijft ze over een orthodoxe Zeeuwse boerengemeenschap. Geen televisie, geen internet, en de vrouwen rokken. Het boek werd lovend ontvangen, niet in de laatste plaats omdat het misschien in de eerste plaats wel een roman is over de kunst van het verhalen vertellen.

Tommy Wieringa (1967) schreef onder andere de romans Alles over Tristan (2002), Joe Speedboot (2005) en Caesarion (2009). Zijn reisverhalen werden gebundeld in Ik was nooit in Isfahaan (2006). Essays en beschouwingen verschenen in de Volkskrant en NRC Handelsblad. Verder heeft Tommy Wieringa een vaste column in De Pers en Hollands Diep. De roman Joe Speedboot vormde zijn grote doorbraak. Het boek werd een bestseller en sleepte bovendien diverse prijzen in de wacht, zoals de Ferdinand Bordewijk Prijs. Als gastschrijver  aan de TU Delft bracht Tommy Wieringa met de studenten een bezoek aan een streng zen-boeddhistisch klooster in Drenthe, om proefondervindelijk inzicht te krijgen in het onderdrukken van begeerte volgens de boeddhistische wet. Het experiment behelsde vooral: niets doen, stil zijn.

Menno Wigman (1966) is dichter en essayist. Eind 1997 debuteerde hij met de dichtbundel ’s Zomers stinken alle steden. Voor zijn tweede bundel Zwart als kaviaar ontving hij in 2002 de Jan Campert Prijs. In 2004 publiceerde hij zijn derde bundel Dit is mijn dag, in 2006 gevolgd door de gedichtendagbundel De wereld bij avond. Onlangs verscheen Red ons van de dichters, een boek met essays, reportages en Berlijnse dagboekbladen waarin hij onder andere over zijn bezoek aan de gevangenissen van Oscar Wilde en Paul Verlaine schrijft.

Maartje Wortel (1982) publiceerde verhalen in literaire tijdschriften als Passionate, De Brakke Hond en De Gids  en debuteerde in 2009 met Dit is jouw huis, een bundel intieme verhalen waarin de grens tussen wat privé en wat publiek is flinterdun blijkt te zijn. Maartje Wortel volgde de opleiding Woord en Beeld aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. In 2007 won ze van de 1100 deelnemers uit Nederland en Vlaanderen de Write Now-wedstrijd voor het beste literair talent.

Nilgün Yerli (1969) is schrijfster en cabaretière. Ze werd geboren in Turkije. Op haar tiende verhuisde ze met haar ouders naar Nederland en groeide op in het Friese plaatsje Steenwijkerwold. Haar ouders keerden terug naar Turkije toen ze vijftien jaar was. Met een vriendin begon ze het duo Turkish Delight, en in 2000 stond Nilgün Yerli met haar soloprogramma Wat zeg ik? in het theater, een jaar later gevolgd door haar tweede show Vreemde vreemdgangers. Haar autobiografische boek De garnalenpelster (2001) werd verfilmd. Dit jaar was ze met het programma De adem van Eva in de theaters te zien, waarin zij opnieuw naar de wereld probeerde te kijken, alsof ze er voor het eerst in rondliep.