Een andere belangrijke bron waren een paar brieven die ze van haar grote liefde (en vader van haar kind) Lodewijk Driessen kreeg. In de hoeveelheid foto’s die we vonden vermoeden we dat Lodewijk de man op de fiets is (positie D3 dus).

Toen Lodewijk in 1931 begreep dat Aagje in Frankrijk bij een stel gepensioneerde prostituées verbleef schreef hij het volgende : ‘… dat ik je daarom nu klemmend vraag er niet langer te vertoeven. Kwaad vleesch trekt kwaad vleesch en besmet. Bovendien moet Theo, die nu bijna vier jaren oud is, zijn onderricht in de Nederlandsche taal krijgen toegediend. (…) Gebruik de 240 guldens dus voor een nieuw begin in Vlaanderen. 

De brief van Lodewijk is incompleet. Het zou kunnen dat we hierdoor bepaalde belangrijke informatie missen. Heeft Lodewijk daadwerkelijk 240 opgestuurd? Is Aagje onmiddellijk naar België vertrokken? Heeft ze haar fiets weer meegenomen? En wat waren haar dromen op dat moment? Wilde ze verder met haar tuinontwerpen en hoe zat het met haar liefde voor het koken? Of stelde ze alles ten dienste van haar eigen zoontje?

In de laatste brief die wij van Lodewijk hebben heeft ie het over de bibliotheek der benedictenessen waar Aagje in Brugge zou werken. En dat is dan ook meteen de laatste informatie die we hebben. We hoopten, tegen beter weten in natuurlijk, informatie te vinden over haar laatste verblijfplaats..

Laat ik nu ‘enerzijds’ en ‘anderszijds’ even kort behandelen.

Enerzijds: jij als lezer weet te weinig over Aagje. Daar kan ik wel enigszins in meegaan. Kijk, wij vonden het een uitdaging om met de spullen van de oudtante van Bart Janssen op pad te gaan. Die spullen bestonden uit een aantal brieven en aantekeningen die in boekjes waren achtergelaten. Deze ‘krabbeltjes’, in combinatie met wat Bart Janssen ons nog kon vertellen, gaven ons het beeld van een vrouw die vanwege een buitenechtelijk kind met een bakfiets naar het Zuiden van Europa reed. Een vrouw die zich met haar passies voor koken en tuinieren een bestaan wist te verschaffen. Met die minieme aanwijzingen construeerden wij een verhaal over een vrijgevochten (bijkans feministische?) en avontuurlijke vrouw. Maar gaandeweg de reis bekruipt ons het gevoel dat Aagje misschien toch minder bijzonder is dan we gehoopt hadden. Het is bijvoorbeeld zeer frappant dat van haar Franse tuinaantekeningen in werkelijkheid zo bar weinig is terug te vinden. In de tuin van Chateau de Robberville vraag je je af of er wel ooit een ‘jaarrond’ tuin van Aagje te vinden was. Hier worden we zelf ook behoorlijk sacherijnig van (ik hoop maar dat ik sacherijnig goed gespeld heb, anders gaan jullie daar ook nog over zeuren). Kortom, misschien hebben we ons wel vergist en hebben we het allemaal teveel geromantiseerd.

Anderzijds: de stemming binnen de groep. Die is niet zo optimaal meer. Vooraf hadden we het idee om in ieder geval in drie plaatsen waar Aagje tijdens haar reis geweest was een maaltijd te gaan koken. Door pech met de VW bus kwamen we al direct op een grote achterstand terecht. Dit betekende dat we minder konden koken dan we eigenlijk wilden. Hier in Frankrijk hebben we al weer een nieuwe tegenslag te pakken gehad. Het Chateau heeft geen internetverbinding (hoewel ze dat wel beloofden). De eigenaar, een meneer die met Japanse sloffen en een enkele heupslip door de gang loopt, is niet van plan om dit probleem op zich te nemen. En dus worden we via een gemeentehuis, waar een raar koloniaal beeld staat van een leider die waarschijnlijk Boemboe heet, naar een vaag internetcafeetje geleid. Dit betekent dat we alweer niet kunnen koken. Dit alles heeft tot gevolgd dat Dennis, de goedgemutste kok die vier maaltijden in zijn busje meegebracht heeft, er zo langzamerhand genoeg van begint te krijgen. Nu maar hopen dat we het tij kunnen keren.

Spullen klaarzetten (inclusief wegwijzer)

Handelaar in waterkers komt een vuurtje aanbieden.

De chef en zijn muts.

De verraste buurtbewoners.

Een moeder maakt het feest compleet door voor de kinderen pannenkoeken te bakken (kinderen: ‘Gratis pannenkoeken, gratis pannenkoeken!’)

Een Grote Bruine Envelop - Dag 1 - De Road 2 Roborst from Freek Zonderland on Vimeo.

MENU

Boeuf Bourguignon à l’Aagje 

Rundvlees, rode wijn, knoflook, wortel, ui, laurier, gehakte peterselie. 

Aardappelpuree

Aardapppels, room, boter, Dijon mosterd en grove mosterd.

Dialoogje tijdens de eerste kilometer

Ik: Wat handig, de motor zit achterin.

Freek: Ja, als je een frontale botsing maakt zit je je leven lang in een rolstoel.

Ik: Oh ja, dat ook.

Na anderhalf uur staan we op de Belgische snelweg in de file. Dan slaat de motor af. We stappen uit en duwen de bus aan de kant. Gelukkig is Dennis met zijn Ford busje ook op de vluchtstrook gaan staan. We maken van het oponthoud gebruik door even te lunchen en de wegenwacht te bellen. Twee uur later rijden we weer vol goede moed verder.

Klik hier voor foto’s:http://gallery.me.com/freakz#100150

Rond zeven uur ’s avonds komen we in Roborst aan. Te laat om op het dorpsplein te gaan koken voor de bewoners. Gelukkig worden we erg vriendelijk ontvangen door de eigenaars van Hotel De Brouwerij waar Dennis in de keuken een maaltijd mag bereiden. Naar recept van Aagje. Het is een overheerlijke Boeuf Bourgignon met aardappelpuree waar een beetje mosterd in zit.

Vlak voor vertrek from chris bajema on Vimeo.