- Chris, je begrijpt het weer niet.

- Oh. Heeft het weer iets te maken met de doelgroep?

- Ja, de doelgroep.

- Ik word zo zenuwachtig van de doelgroep.

- Dat moet je niet zijn. De mensen die jouw site bezoeken zijn hele lieve en aardige mensen. Eerlijk waar.

- Als jij het zegt. Maar wat doe ik dan nu weer fout met de doelgroep?

- De planning.

- De planning?

- Ja, want veel mensen bekijken de site als ze aan het werk zijn.

- Ja, en?

- Nu is het vakantie.

- Oh, op die fiets. Wat stel je dan voor?

- We pakken het zwikkie op 4 januari weer op en dan gaan we vol overgave aan de slag met de laatste envelop.

- Oké.

- En…

- En wat?

- Wat zeg je dan tegen de doelgroep?

- Tot 4 januari?

- En…

- En wat?

- Fijne feestdagen en een gelukkig 2010.

- Oh ja, dat ook.

Het is een obsessie geworden. De dag na de uitzending op AT5 droomde ik dat de-man-met-de-snor met de rode sjerp aan het touwtje springen was terwijl hij een liedje zong. Omdat ik het niet goed kon verstaan boog ik mijn hoofd naar de Zangeres Zonder Naam (het was een avondje Latijns-Amerika en zij had zojuist met een snerpende en overslaande stem haar liedje ‘Mexico’ gezongen). Ik vroeg haar of ze kon horen wat ie precies zong. “Volgens mij zingt ie dat ie Repelsteeltje heet”, antwoordde ze. Daarna pakte ze een stenen stamper uit haar broekzak en begon ermee in haar Mojito te draaien. Terwijl er stukjes ijs uit haar glas vielen keek ze me met droevige ogen aan: “Ik stop met zingen, dit is niet meer om aan te horen.” Ik sloeg mijn arm om haar schouders (wat is ze trouwens klein zeg) en drukte haar hoofd tegen mijn borst. “Soms is het maar beter om te stoppen”, zei ik en aaide liefdevol door haar permanentje. 

Achteraf was het een voorspellende droom. Soms is het inderdaad maar beter om te stoppen. Ik heb twee bruikbare suggesties binnengekregen naar aanleiding van mijn oproep op televisie. 

Johan Kampen dacht dat het de ex-president van Honduras is. Het woord ‘ex’ voor president zou dan kunnen verklaren waarom hij op straat is gezet. 

Maar deze man verft zijn snor en draagt ATLIJD een cowboyhoed. Dat weet ik omdat ik tientallen foto’s op internet heb gevonden. Het is overigens wel ALTIJD DEZELFDE hoed. Maar ja, zo breed kunnen ze het in Honduras natuurlijk ook niet laten hangen. Er loopt toch ook zo’n Zuid-Amerikaanse president met Zeeman truien rond. Ik vind de cowboyman te ijdel om zich met een grijze snor en ZONDER cowboyhoed te laten schilderen.

Dan de suggestie van Maurits Burger. Hij schreef dat het wellicht Alfredo Stroessner is, de voormalige Paraguayaanse dictator. Ik vind dat een betere suggestie en had ook even een gevoel dat het ‘m wel eens zou kúnnen zijn. Vooral de rode sjerp deed mijn hart sneller kloppen. Hoewel hij er wel heel nonchalant mee om is gesprongen, met die sjerp. Zo nonchalant dat ie bij het omdoen zijn toupet er afgeschoven heeft. 

Neen, het is geen van beide mannen. Helaas. Ik stel nu voor dat ik volgende week een laatste envelop ga uitkiezen. En dat deze zaak voorlopig onopgelost blijft. Voorlopig hè, voorlopig!

Het was een leuk item bij Kort Amsterdams. Alleen ontdek ik nu net dat ze als adres www.eenbruineenveloppe.nl hebben laten zien. En op die manier komt niemand natuurlijk op deze website terecht. Enige hoop is nu dat, omdat ik dit rare adres hier nu optik, google de echte site ook gaat vermelden bij de zoekresultaten.

Gemiste kans.

Hier kun je het item bekijken dat op AT5 is geweest:

Naar aanleiding van de oproep op televisie nog even het schilderij, zodat iedereen weet waar het nu om gaat.

Het potret is ooit in Amsterdam (in de buurt van de Overtoom) gevonden. Maar wie staat er op? En waarom is ie ooit op straat gezet? Als je iets weet, of een vermoeden hebt, laat het dan even weten. 

Degene met de Gouden Tip wint 125 euro! (en dat terwijl er bij AT5 nog sprake was van 100 euro!)

Dit zijn nog twee details:

Een symbooltje (of knoop?) en een signatuur met jaartal 2000