Daar staan we dan in Brugge. Achteraf bleken we (nog voor we op reis gingen) ieder ons eigen Aagje te hebben geconstrueerd.

Mijn Aagje was een vrijgevochten vrouw die ik moeiteloos als een soort pre-feministe aan mijn vrienden verkocht (”Met een fiets de wijde wereld in jongens, en gewoon haar eigen kost verdienen!)

Voor Floortje was Aagje een tuinarchitecte én dichteres die zich had gespecialiseerd in ‘jaarrond tuintjes’ en lieve kindergedichtjes over alles wat groeit en bloeit.

Voor Dennis was Aagje een eigenzinnige kokkin die vergeten groenten op het menu had staan nog voordat ze vergeten waren.

En voor Freek was Aagje een ontsluierd mysterie dat hem op jonge leeftijd een reeks documentaireprijzen op zou leveren voor camera, regie én montage.

Maar met de minieme informatie die we over haar laatste jaren hadden konden we niet eens meer de bibliotheek vinden waar ze in Brugge gewerkt had.

Dit bericht is geplaatst op maandag, 22 maart, 2010 om 10:38 in de categorie Aflevering 7. Je kunt reacties op dit bericht volgen met de RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie geven, of trackback van je eigen site.