Ik vermoed dat het uit de reclamewereld komt: ‘Thinking outside the box’. Misschien was er ooit een directiekantoor waar twee oude Amerikaanse reclamegoeroes, Fencher & Stapleton, al hun legendarische campagnes verzonnen. Vol eerbied noemden de werknemers dit kantoortje ‘the box’, een ironische verwijzing naar de mythologische doos van Pandora. Maar na jaren bleek dat de twee goeroes creatief op een dood spoor waren beland. Geen enkel idee kwam er meer uit ‘the box’. En dus riepen ze hun werknemers bij elkaar. De eerste goeroe zei:  “Jongens, het lukt ons niet meer”. De tweede goeroe stond er verdrietig naast. Verdrietig, maar niet verslagen. Ze wisten dat hun tijd was gekomen. De tweede goeroe nam het woord over, en sprak zoals alleen een echte goeroe kan spreken: “Jarenlang hebben we hier ‘in the box’ de reclamewereld naar onze hand gezet, maar nu is het de tijd dat we het stokje aan een jongere generatie overgeven. Aan jullie. (stilte, goeroe twee kijkt goeroe één aan en beiden denken in een flits aan hoe het ooit begonnen is, maar het duurt te lang om daar nu hier verder over uit te weiden, belangrijker is om in te zoomen op de legendarische zin die goeroe twee hierna gaat zeggen). Vanaf nu zullen we hier bij Fencher & Stapleton ‘outside the box’ denken.’ 

Na deze historische dag heeft het ‘outside the box’ denken zich langzaam een weg gebaand over de wereld. En onderweg is het zodanig aan inflatie onderhevig geweest dat de uitdrukking geen enkele waarde meer heeft. Via de reclamewereld is het uiteindelijk tot stilstand gekomen in de uitvaartbranche (”Mevrouw Den Dolde, gecondoleerd met uw man. Even over de keus van de kist. Laten we samen even ‘outside the box’ denken. Doet u mee? Fijn. Wat zou u ervan zeggen als we de kist de kist laten en uw man oprollen in het zeil van zijn zeilboot?”)

Waarom ik dit allemaal schrijf? Omdat ik jullie wil vragen om met ideeën te komen voor de reis die we naar Frankrijk gaan ondernemen. Wat zouden we kunnen doen? En hoe kunnen we ervoor zorgen dat het voor anderen ook leuk wordt om onze reis te gaan navolgen? Want dat lijkt ons erg leuk. Dat wij een route met (bijvoorbeeld opdrachten) uitzetten die anderen kunnen nareizen. Goede ideeën dus, in of outside the box.

Het team bestaat vooralsnog uit:

Chris - radio en schrijven en knutselen en proberen te zingen en Boudewijn Büch spelen
Floortje - schrijven en knutselen en zingen in geknutselde decoortjes
Freek - filmer, en de jongste, 19 geloof ik, dus alle klusjes en wekdienst
Garko - chauffeur en schipper en theaterdier (grrrr) en kok (en accordeon?)

Laurens (weet nog niet dat hij mee gaat) - componist, arrangeur, pianist (neem ik aan) en verborgen ander talent, iest wat een dorpsjeugd leuk vindt (goochelen ofzo)

Nog een vrouw met een aanvullende specialiteit (maar wat? fotografie dan toch maar?) denk ik. 

Afijn, nu nog een grote bus.

Dus.

We hebben nu het volgende idee. We rijden met een grote bus naar de Haute Vienne en stoppen onderweg in een aantal dorpjes. Dan parkeren we op het dorpsplein en zetten tafeltjes en stoeltjes voor de bus, zodat de plaatselijke bevolking naar ons toe wordt gelokt. Die krijgen een lekker kopje koffie en een zelfgemaakt stuk taart.  We raken in gesprek en spreken af dat we bijvoorbeeld ’s avonds een grote pan soep maken en met de lokale muzikanten een concert verzorgen. Of we gaan samen iets knutselen en leggen dat op video vast. Kortom, we strijken neer en zorgen dat er iets gebeurt. En dan doen we net alsof we dit al járen doen. Grote vraag is of we een goede bus kunnen vinden. Floortje kent iemand met een grote bus. Dat is Garko. Die is heel leuk (hij is schipper, theatermaker en heeft een groot rijbewijs én een bus). Vandaar dat we willen dat hij mee gaat. Wanneer Floortje hem opbelt blijkt zijn eigen Franse schoolbus helaas kapot. Nu gaan we op zoek naar een ander exemplaar. We zoeken dus een GROTE bus. En Garko gaat ook mee. 

Toen ik klein was streek er een klein circus bij ons in Vijfhuizen neer. Een circusje van niets denk ik, maar het was voor mij de gebeurtenis van het jaar. De tent werd opgezet, de kleine pony’s kregen  een plekje om te grazen en de artiesten namen plaats voor de tent. Ze deden bijna niets, maar het was reuze spannend. Zo was er een meneer met een donkere snor die de hele middag op een klein stukje plaatijzer zat te vijlen. Na lang aarzelen durfde ik te vragen wat ie aan het doen was. “Iek maak valse kwartjes”, zei ie terwijl hij een rond stukje plaatijzer tussen zijn vingers liet glijden. Ik stond aan de grond genageld. Een valsemunter! In Vijfhuizen! Ik wist niet hoe snel ik het mijn vader moest vertellen. Die reageerde overigens bijzonder laconiek. Misschien moest ik eerst maar eens naar de voorstelling gaan kijken. En dus zat ik de volgende dag met een kloppend hart in de kleine cirucustent. Er liepen wat pony’s door de piste, er was een oude clown waar ik niet écht om kon lachen en een acrobaat jongleerde met vier balletjes. En toen, toen rolde de man met de zwarte snor zijn machine de piste in. Mijn hart bonkte in mijn keel. Dit was de wondermachine. Wat er gebeurde weet ik niet meer precies, maar de valsemunter had niet gelogen. Er ging iets heel gewoons in het apparaat en er kwam écht geld uit! De rest van de voorstelling zat ik verdoofd in mijn kuipstoeltje en die avond lag ik onrustig te draaien in bed. Ik moest en zou er achter komen hoe het apparaat werkte. En dus rende ik de volgende dag na school naar het grote speelveld. Tot mijn grote, schrik was er niets meer te zien. De tent en de circuswagens waren in één nacht verdwenen. Alleen de lichtgroene plekken in het gras vertelden nog dat er een circus was geweest.

Vandaag met Floortje, die reageerde op mijn twitterberichten, bijeen geweest om ideeën te verzamelen over de reis naar Frankrijk. We gaan proberen een inspirerend team (dit vinden we zelf een beetje raar woord, maar vooralsnog is het wel het beste woord) samen te stellen waarmee we op reis gaan. Een team van experts (dit vinden we ook een beetje raar woord, maar vooralsnog is het wel het beste woord): een filmer, een fotograaf, een uitvinder, een schilder, een componist etc.

Het liefst willen we jonge én oude mensen, verschillende generaties eigenlijk (en generaties vinden we wel een goed woord).

MELD JE AAN!