Ik heb een nieuwe reportage gemaakt met een AT5 verslaggever. Dit keer met Dirk Boelhouwer. Ook al zo’n aardig iemand. We zijn eerst naar het Tropenmuseum en toen naar een Colombiaanse familie geweest. Die familie had ik op het internet gevonden. Een vriendelijk meisje, Jessica, vertelde me, voor zover ik haar kon verstaan, dat ze een schilderende vader had. Dus daar werd ik heel enthousiast van. 

Eenmaal in de sfeervolle Colombiaanse woning bleek al snel dat Carlos, zoals de vader van Jessica heet, een ietwat andere schilderstijl had dan de schilder van mijn portret. Bovendien is zijn onderwerpskeuze anders: Carlos is gespecialiseerd in het schilderen van Jezussen. Toen hij mijn schilderij zag wist ie bijna zeker dat het de schrijver Gabriel Garcia Marguez was. Dat vond ik slim bedacht. Maar toen ik het op mijn iPhone ging opzoeken bleek dat Marquez geen blauwe maar bruine ogen heeft. Dat vond Carlos geen probleem :”De echte Jezus heeft blauwe ogen, maar ik schilder de mijne ook gewoon met bruine ogen”. Ik: “Maar Carlos, even los van Jezus en de blauwe ogen, je ziet toch wel dat ie er niet op lijkt, op Marquez bedoel ik”. Ondertussen hield ik mijn iPhone met een afbeelding van de schrijver naast het schilderij. De lach was anders, de snor was anders, het haar was anders, de blik in de ogen was anders, de lippen waren anders, de vorm van het gezicht was anders, de kledingstijl was anders. Carlos keek er nog eens goed naar. “Ja, het is Marquez”, zei ie.

En dus zaten we even later, terwijl iedereen een Colombiaanse oliebol at, nog steeds te kibbelen over de al dan niet gelijkenis met de bekende schrijver.

Steekwoorden: carlos, colombia, oliebol, schilderij, tropenmuseum

Dit bericht is geplaatst op dinsdag, 8 december, 2009 om 23:33 in de categorie Aflevering 6. Je kunt reacties op dit bericht volgen met de RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie geven, of trackback van je eigen site.