VPRO Dorst Archief (2010-2012)

Als je geen geld en tijd hebt om op vakantie te gaan, maar toch verlangt naar het geluid van de rits van de tent en de geur van gemaaid gras, ga dan op avontuur in je eigen stad! Een week lang kampeerden we in de binnenstad van Utrecht, in parken, bermen, hofjes en op onbestemde grasveldjes. Een avontuurlijke oplossing voor het gebrek aan betaalbare kamers en het op handen zijnde kraakverbod, of als je gewoon geen zin hebt om naar huis te fietsen of graag iets gezelligs en spannends wil doen!

Op kruipafstand van de leukste cafés in de Utrechtse binnenstad ligt een paar vierkante meter gras met een oude beuk erop. Een goede plek om te kamperen: muisstil, op een enkele verdwaalde dronkaard na, en met uitzicht op de Dom! Deze dom en de andere kerken spelen elke vijf minuten een ander slaapliedje voor ons, super fijn! Tegen het ochtendgloren worden we wakker gemaakt door twee jongens die graag een kusje willen hebben. Nadat we dit verzoek afwijzen blijkt de volgende ochtend dat ze onze schoenen hebben meegenomen… Verder was het een heerlijk kampeerplekje!




Mariahoek
Tip van een ex-junk (die tegenwoordig rondleidingen geeft…): het hofje op de Mariaplaats. Op nog geen twee minuten lopen van het station en het centrum ligt een afgesloten hofje, een geliefde slaapplaats van daklozen en verslaafden. Het grote hek aan de ingang van dit hofje boezemt ons als amateur-daklozen echter zo veel angst in dat we besluiten even door te lopen en twintig meter verderop vinden we een heel mooi, knus en romantisch hofje dat ook ’s nachts gewoon toegankelijk is. Het hofje ligt direct aan de weg, maar onze tent past precies achter de heg, dus niemand die hem ziet… en zo slapen we de hele nacht heerlijk rustig in het plantsoentje, omringd door een lavendelveldje en lantaarns met geraniums!



Heerlijke, rustieke kampeerplek! ’s Ochtends worden we gewekt door iemand die heel hard roept: ‘croissantjes, opstaan!’ Het blijkt een grapje te zijn van iemand die zijn hond aan het uitlaten is en we besluiten ons nog eens om te draaien. Later horen we tussen het geluid van de vogeltjes door: ‘Mama, hebben die mensen geen huis?’ De mama denkt van wel, wij staan op en gaan zelf croissantjes halen om heerlijk in t zonnetje te ontbijten…



Het was zaterdagnacht. Dit gaf sowieso een bijzondere dimensie aan het stadswildkamperen: heel veel fietsers die in meer of mindere mate beschonken waren, taxi’s die af en aan reden en… oh ja, patrouillerende politie.
23.30 uur: We vinden een mooi plekje, op de heuvel. Ronduit schitterend.
01.00 uur: We zijn geinstalleerd en zitten helemaal in de kampeermodus.
01.30 uur: De buurvrouw kijft uit het raam: ’Dit is absoluut niet de bedoeling! Ik bel nu de politie!’
01.45 uur: Vrienden S en J komen langs. Gezamenlijk bedenken we dat de politie heus niet meer komt.
02.30 uur: Een felle lamp schijnt op onze oogleden die allang toe zijn. Ja, er is geklaagd. En ja, we veroorzaken geen overlast, maar we moeten weg. Al is het maar 100 meter verderop.
03.00 uur: 100 meter verderop gooien we de tent weer uit, onder een eeuwenoude boom. Een mooie, maar niet heel beschutte plek. Maar dat deert ons niks. ‘Groh ssj, groh ssj’ zeggen we vrijwel meteen tegen elkaar. De stadslucht maakt slaapbegerig.
05:30 uur: Een welbekende lamp schijnt de tent in. Nee, er is niet geklaagd. Maar ja, we moeten inderdaad naar huis. Dit is geen plek om te slapen. Met de staart tussen de benen druipen we af. Pff…
Conclusies en aanbevelingen: Ga een beetje in de schaduw en uit de spotlights staan. Let vooral op tijdens een zaterdagavond.




Op een heuveltje achter de stadsschouwburg, evenals in park Lepelenburg komen er veel studenten en zwervers langs en is er in het weekend veel lawaai, maar is het er wel erg gezellig!


Vlak bij politiebureau Paardenveld ligt een heerlijk rustig kampeerplekje tussen de bejaardenwoningen. Af en toe gluurde er iemand door zijn gordijntje, maar we hebben heerlijk en ongestoord geslapen om de achtertuin van de oma’s!


Super drukke locatie op 50 meter van het station. De meeste mensen fietsen met hun hoofd naar beneden gehaast van en naar het station en hebben geen oog voor ons tentje. Een enkeling kijkt verrast op en denkt dat hij nog niet helemaal wakker is… Grappig om mensen ’s ochtends vroeg zo druk bezig te zien, maar te veel onrust en lawaai van het verkeer om echt lekker te kunnen slapen…


Op een veldje aan de straat in een leuke buurt. ’s Ochtends komen er veel schoolgaande kinderen langs en mama’s die om ons moeten lachen… ’s Nachts is het wel erg licht en de plek goed zichtbaar, dus je moet geluk hebben dat je niet wordt weggestuurd. Mooi aan het water!



het gras is altijd gemaaid in de goed onderhouden parkjes en bermen
Nooit meer op zoek naar batterijen voor je zaklamp: Genoeg licht in je tent door de straatverlichting.
Door diezelfde straatverlichting zie je nou eens niet zoveel sterren. Dat gefilosofeer over die sterren moet ook maar eens afgelopen zijn. Praten over de sterren is zó Privé. In plaats daarvan worden wolken wel goed zichtbaar. Tractors, schildpadden, de Koningen van Vroeger… alles komt langs.
Je hebt heel veel aanspraak, en niet alleen van buren-waar-je-eigenlijk-niet-op-zit–te-wachten, zoals bij een gewone camping. Nieuwe buren van allerlei pluimage dienen zich aan; en ditmaal niet voor een kopje suiker.
Je maakt eens écht gebruik van de grasveldjes.
De politie houdt je in de gaten.
Je kunt gewoon TV-gluren bij de mensen thuis.


Je bent niet afhankelijk van het Nachtnet.
Het park wordt overdag gebruikt voor recreatie, maar waarom niet ook ’s nachts?
Stadswildkamperen past helemaal in de festivalisering van Nederland. De stad kan vanaf nu worden beschouwd als een groot festivalterrein.