VPRO Dorst Archief (2010-2012)

Mijn lieve Daan,

Hier is dan een brief van mij aan jou. Het is al licht. Toen ik op de fiets stapte kwam de zon net op. Monika en Willem zijn achtergebleven in de kroeg omdat zij vandaag een vrije dag hebben. Ik niet. Ik wist gistermorgen dat ik je vandaag een brief zou schrijven, dus ben ik naar huis gefietst toen de dag begon.

Monika is dikker geworden en Willem is weer kaal. Gister hebben Carla en ik hem geknipt. Carla als eerst met de schaar en toen ik met de tondeuse. Carla vertelde dat de kleine voor het eerst heeft gekropen. Het is echt een poepie, maar Carla heeft veel stress.

Willem vertelde me voor ik op de fiets stapte dat hij zich nog goed kan herinneren dat jij op z’n verjaardag kwam met een bos wietbloesem en wietboter in de vorm van smilies. En Monika mist de gestolen fietsen die jij af en toe voor onze flat parkeerde zonder slot, om ze vervolgens weer te vergeten. Ze doen de groeten.

Mike en Bea zijn alweer zwanger. Ik weet bij God niet wat ik met al die katten aan moet. De buren zijn al wezen klagen en ze vreten als beesten. Dus heb ik ze maar allemaal op marktplaats gezet. Boven ons is die troel ook weer zwanger. Ik snap niet dat de buren daar niks van zeggen, haar laatste leg is nog niet eens uit de luiers. Ze gillen ’s nachts de flat bij elkaar. Maar dan hang ik aan de bar.

Carla heeft weer een nieuwe vent.

Daan, mijn bed is erg leeg en het huis is kaler dan het hoofd van Willem. Al die katten die zich maar laten pakken door katers. Al dat krolse gedoe maakt me af en toe jaloers. Waar is die Daan van me toch? denk ik dan. Dan trek ik mijn kleren uit. Zoals jij dat die avond zo woest deed. Je rukte ze bijna van mijn lijf, precies zoals ik had gehoopt. In de keuken had ik je verteld dat ik dat zo graag wilde. Ik vertelde je dat dat een van de diepe dromen van een vrouw is. Weet je nog Daan, dat je die nacht mijn kleren van mijn lijf rukte? Zo doe ik het niet als ik jaloers ben op die pluizebollen, maar wel woest met mijn ogen dicht. Je pakte toen mijn naakte taille vast, maar niet zoals gewoonlijk. Je handen waren groter en krachtiger. Met van dat eelt. Je was lustig zoals een kater, dat maakte me aan het grinniken. Helemaal toen je je neus in mijn navel stak. Alles begon te sidderen. Weet je dat nog? Het ijzer van de tafelpoten tintelde tegen mijn blote kuit toen je me achterover op de keukentafel duwde. Je likte aan mijn tenen, eerst de grote. Weet je, als ik eraan terug denk begint de spanning weer tussen mijn benen te kriebelen. Toen ook, je likte langs mijn hele been omhoog. En pakte de binnenkanten beet als twee stukken gordijn die geopend moesten worden. Maar Daan weet je nog wat we toen deden, met de resten van het toetje?

Dat doe ik ook als ik jaloers ben op de katten.

Denk je ook af en toe aan mij? Fantaseer je ook over die laatste keer op de keukentafel? Ik hoorde gister van Carla dat alle buitenlanders denken dat wij hier in Nederland altijd neuken op de keukentafel, toen moest ik heel hard lachen en wist ik dat ik je een brief moest schrijven.

Je meisje