VPRO Dorst Archief (2010-2012)

De daad is onvermijdelijk. Seksuele nieuwsgierigheid drijft het kind of puber ertoe om een object te zoeken. Om het op uit te proberen of om opborrelende frustraties de baas te kunnen. Huishoudmiddelen, kleren, badkamerspullen, meubels. Alles dat binnen het bereik ligt is in potentie ‘de eerste’. Of liever, ‘het eerste’. Het resultaat is meestal belabberd, maar opent wel deuren voor verdere, verbeterde experimenten. Het hek is van de dam, de puberteit breekt aan.

“Mijn ouders zijn weg naar een voorstelling, ik ben alleen thuis. Ik heb al geruime tijd seksuele driften, waarvan ik maar niet weet hoe ik die kwijt moet. Aan masturbatie heb ik op deze leeftijd nog nooit gedaan. Waarschijnlijk kies ik voor het bed van mijn ouders, in de veronderstelling dat daar vaker seksuele handelingen plaatsvinden. Achteraf gezien geen gedachte om je bij te verheugen, maar daar ben ik blijkbaar niet mee bezig. Het bed is tweepersoons, maar heeft twee matrassen. Ik ga op het bed liggen en schuur (nog met mijn broek aan) tussen beide matrassen.

“Na een tijdje wordt ik duizelig en krijg ik een vreemd, explosief gevoel – zou dit dan …? Ik ren naar het toilet en val bijna flauw van de impact. Als ik naar beneden kijk, dan zie ik dat mijn broek wat nat is. Ik blijk genept te zijn, niet klaar gekomen te zijn. Ik heb wat geplast. Ik ben helemaal in de war, wanneer ik naar het bed van mijn ouders terugkeer. Er is wat plas in het laken getrokken. Ik doe er tijgerbalsem op, want het stinkt een beetje. Daarna douche ik, teleurgesteld. Ik weet tot op de dag van vandaag niet of mijn ouders de vlek gevonden hebben.”


“We hebben op een avond hotdogs gemaakt, met UNOX knakworsten. Ik hoor al jaren van vriendinnen hoe ze vibrators, dildo’s en weet ik wat niet gebruiken bij de masturbatie. Ik verlang naar seks. Niet op de plastic- en batterijenmanier van anderen (een vriendin deed het zelfs met haar mobieltje op trilstand), een piemel is van vlees en bloed. Ik ben bovendien te angstvallig om zo’n apparaatje in huis te halen. Ik neem dus een overgebleven knakworst uit de koelkast en vlucht naar de badkamer. Niet de meest ideale plek, maar de enige ruimte die op slot kan en ik deel mijn slaapkamer met mijn jongere zusje.”

“Daar doe ik het op een koude vloer met een knakworst. Alsof ik echte seks heb, als een ontmaagding. Het gevoel valt alleen nogal tegen, dus ik beweeg sneller, wilder. Ik voel nog steeds weinig. De frustratie neemt toe. Nog wilder. Te wild, hij knakt - is afgebroken. Paniek, ik spoel het deel dat nog in mijn hand zat door en graaf, maar duw hem er verder in. Op een gegeven moment denk ik dat het me niet meer gaat lukken hem er uit te halen. Ik sta op en wieg mijn heupen heen en weer, zoek en pieker. Moet ik de hulp van mijn ouders inschakelen? Nee, nooit! Uiteindelijk vis ik de worst er met veel moeite uit. Ik gebruik nooit meer een voorwerp en zal dat ook nooit meer doen.”



“Ik sta onder de douche. Ik was mezelf en hij wordt groter. Alweer, dat gebeurt de laatste tijd wel erg vaak. Ik denk aan het filmpje dat ik op het internet heb gezien en aan www.heteballonnen.nl – na www.spele.nl de favoriete website bij ons op school. Nee, die site heeft niets met luchtballonnen te maken… Ik kijk in het kastje. Één briljante gedachte is genoeg: haal de dop van de shampoofles.

“Hij is bijna leeg, ik stop mijn piemel er in. Ik beweeg de fles heen en weer, maar dat werkt niet. Ik wieg mijn heupen heen en weer, dat werkt al beter. De shampoo maakt de fles glibberig en dat werkt goed. “Douche je niet te lang?!” roept mijn moeder terwijl ik nog bezig ben en ik schrik me dood. Daarna ga ik door tot ik, nog wat voorzichtigjes, klaarkom. Als ik hem er uit haal blijk ik nauwelijks te ejaculeren. Ik heb het heet en zet de douche veel kouder. Ik herinner me niet wat ik met die fles heb gedaan… Laten we er maar gewoon van uit gaan dat ik de fles heb leeggegooid. Ik heb het later nog eens met een shampoofles geprobeerd, maar toen paste hij er niet meer in.”


“Het is avond. Ik zit alleen in mijn kamertje met speelgoed. Ik rijd met een autootje langs mijn broek en merk dat het daar beneden best fijn voelt. Als ik in bed ben gestopt en mijn moeder weg is, pak ik mijn potlodendoosje uit het kastje naast mijn bed. Ik pak het rode potlood, mijn lievelingspotlood. Ik doe het in mijn broekje.

“Het is spannend. Ik heb geen idee wat het precies allemaal inhoudt, maar ik voel dat het iets is waar je niet over praat – in ieder geval niet met je ouders. Ik beweeg het langs mijn clitoris. Het potlood is koud en geeft daardoor een wat tintelend gevoel. Hoe lang ik ermee bezig ben weet ik niet. Van klaarkomen is geen sprake. Later gebruik ik ook mijn speelgoed. Op een dag is mijn moeder iets aan het zoeken en trekt mijn deken omhoog. Ze zegt alleen: ‘Wat doe jij nou, dat is vies speelgoed hoor.’ Ik negeer het, ga ermee door tot ik echte masturbatie leer, een vibrator krijg – en later een vriendje krijg, natuurlijk. Dat werkt nu eenmaal wat beter dan een (lievelings)potlood, toch?”

Dat werkt duidelijk beter dan een potlood, bed, shampoofles en knakworst.