Het was precies wat het festival nodig had; het niveau van de competitie is behoorlijk, maar er ontbrak een film die het publiek tot op het bot verdeelde en de tongen losmaakte.

In Antichrist trekt een koppel (Willem Defoe en Charlotte Gainsbourg) zich na de dood van hun zoontje terug in hun huisje in een paradijselijk bos. De man, een afstandelijke therapeut, onderwerpt er zijn hypersensitieve vrouw aan een aantal oefeningen die haar moeten helpen haar verdriet te verwerken. Het laat zich raden dat het niet helpt.

Expliciete seks
Antichrist is een verbijsterende combinatie van expliciete seks, psychologische horror en splatter. De vrouw slaat met een blok hout op het stijve geslacht van haar man; met een roestige schaar knipt ze haar clitoris weg. Von Trier zegt Antichrist als een vorm van zelftherapie te beschouwen; het scenario schreef hij tijdens een fikse depressie.

In Cannes is de pers er nog niet uit of Von Trier serieus is of dat hij zijn publiek bij de neus neemt. De verwachting is wel dat Isabelle Huppert er iets in ziet; de voorzitter van de Gouden Palm-jury die in 2001 de prijs voor beste actrice won voor haar moedige rol in Michael Haneke’s Elfriede Jelinek-verfilming La pianiste.