Waar zijn de anti-globalisten gebleven?


globalisten.jpgWie de berichtgeving volgt over de G-8-top die dezer dagen in Japan wordt gehouden, vraagt zich misschien af waar toch die meute anti-globalisten is gebleven die bij een dergelijke gelegenheid demonstreert tegen het grootkapitaal? Goed, er was een enkele Bush-pop in beeld, maar de tijd van The Battle of Seattle ligt ver achter ons. ‘Dat heeft verschillende oorzaken,’ zegt activist Kees Stad van solidariteitsfonds XminY in de uitzending. ‘De eerste ligt erg voor de hand: je komt er niet meer bij. In Seattle en Genua waren indertijd honderdduizenden mensen op de been. Het was een shock dat zo’n stad zo kwetsbaar is. Sindsdien wordt iedere top ver weg van de gewone mensen gehouden, zoals nu op dat praktisch onbereikbare eiland’. Maar de relatieve stilte rondom het anti-globalisme (of ‘anders-globalisme’, zoals het later is gaan heten) heeft ook dieper liggende oorzaken. ‘Indertijd, eind jaren negentig, was de tijp er rijp voor. Het neo-liberalisme van de jaren negentig had de grote milieu- en armoedevraagstukken links laten liggen. Het was bovendien, met name in de VS, een periode waarin vakbonden en grote ontwikkelingsorganisaties gemakkelijk toenaderbaar waren door de kleinere, radicale clubs. En dan was het anti-globalisme ook nog eens hip. Dat een band als Radiohead die fans opriep te demonstreren tegen het IMF maakte het mogelijk dat het uitgroeide tot een jongerencultuur. Ook Naomi Kleins boek No Logo was ongekend populair’. Volgens Kees Stad, een pseudoniem van Kees Hudig, zijn de contacten tussen kleine, radicale groeperingen en de instituties weer verwaterd en hebben de verschillende groepjes die deel uitmaken van het andersglobalisme-netwerk zich de afgelopen jaren sterk gespecialiseerd. ‘Je kunt zeggen dat het andersglobalisme zich aanzienlijk heeft versmald.’ Maar zijn er in al die jaren dingen bereikt? ‘Absoluut. In Quebec bijvoorbeeld hebben de anders-globalisten de vakbonden en andere instanties de munitie verschaft om de teksten die er lagen over vrijhandelsakkoorden te schrappen. Het netwerk heeft aantoonbaar invloed uitgeoefend’.

Informatie en Links

Draag bij door te reageren, bij te houden wat anderen te zeggen hebben, of naar dit blog te linken vanuit een eigen blog.


Andere berichten
‘Bij elk stadion denk ik: feestje!’
Experiment in de politieverhoorkamer

Schrijf een reactie

Neem even de tijd om je mening of opmerking toe te voegen, eenvoudige HTML is toegestaan.

Reacties van bezoekers

Ook in Nederland wordt er nog altijd geprotesteerd tegen de G8-top. Daarnaast wordt er ook steeds meer aan alternatieven gewerkt. Kijk bijvoorbeeld maar naar het succes van de weggeefwinkels. http://www.weggeefwinkels.nl

De grote demonstraties zoals we die kennen van 2001 zijn nu vooral nationaal gericht. Je ziet in Nederland dat mensen zich steeds bewuster worden van de gevolgen van neo-liberalisme. Bonden dreigen nu eerder met stakingen en hebben ook eerder succes.
Groepen die actief zijn, zijn dat nog steeds internationaal, maar zien ook dat ze nu vooral binnen de eigen grenzen kunnen blijven strijden voor een betere wereld en dat het top-hoppen niet zo zeer meer noodzakelijk is.

Ik werk op een basisschool in amsterdam als onbetaalde vrijwilliger voor de opvang. Het doel is dat de kleintjes er vredig kunnen spelen.
Ik wil u een klein voorval melden welke mijn aandacht trok en zeker van invloed is op hoe u over het geweld in Gaza zult denken.
Er was een kind van zes jaar oud dat blij speelde op de openbare speelplaats met zijn eigen speelgoed welks hij van zijn moeder had gekregen. Plots kwam er een stevig gebouwde jongen van 16 jaar oud, die naar ik later vernomen heb van zijn eigen school was geschorst wegens diefstal, opdraven op de openbare speelplaats, ging op het jonge kind van zes jaar oud af en eigende zich diens speelgoed toe. Omdat het kind echter weigerde zijn speelgoed ongevraagd af te staan begon het te meppen en te schoppen tegen de jongen van 16 waarop deze zich boos omdraaide en greep naar een stevige stok die op de grond lag om het kind daarmee te gaan toetakelen. Gelukkig kon ik op tijd ingrijpen en vroeg de jongen van 16 wat hem mankeerde om zo’n kleintje te willen slaan met de stok waarop hij mij antwoordde dat hij dit uit “zelfverdediging” deed omdat het kind hem maar bleef meppen en schoppen “zonder reden”. Sindsdien heb ik het kleintje van zes jaar oud de naam GAZA gegeven en de jongen van 16 de naam ISRAEL.
Ik denk persoonlijk dat ook U en anderen met u het onverantwoordelijke gedrag van de 16 jarige jongen in deze beslist zouden veroordelen.