Bureau Binnenland

‘In Michael Hanekes nieuwe film Funny Games U.S. wordt briljant geacteerd, maar de maatschappijkritiek is achterhaald’ vindt recensente Saskia Legein. Tien jaar na Funny Games, waarin twee keurige, welbespraakte jongemannen en modelgezin terroriseren en vermoorden, komt de Oostenrijkse regisseur Haneke met een replica, speciaal voor de Amerikaanse markt, met Naomi Watts en Tim Roth. Ook in deze film richt één van de daders zich af en toe rechtstreeks tot de kijker om die te confronteren met zijn zucht naar sensatie en geweld. Legein: ‘Dat paste tien jaar geleden in de tijdgeest, maar inmiddels weten we het wel. Hij heeft de ontwikkelingen die sindsdien hebben plaatsgevonden niet meegenomen, dat is jammer.’ Manipulatie, geweld en psychologie zijn thema’s die ook in het werk van Alfred Hitchcock een belangrijke rol spelen. Saskia Legein kwam er achter dat Funny Games en Hitchcocks meest experimentele film, Rope (1948), zijn te herleiden tot een bizarre moordzaak uit 1924 toen twee hyperintelligente, erudiete en eloquente Amerikaanse studenten een 14-jarige jongen vermoordden. Haneke is schatplichtig aan Hitch, maar waar Haneke zijn publiek wil confronteren met de zucht naar sensatie en de beschuldigende vinger richt op de media (vooral televisie en films) die geweld verheerlijken, vond Hitchcock het gewoonweg vermakelijk ‘to simply scare the hell out of people.” Het opgeheven vingertje ten spijt, is Funny Games U.S. cinematografisch een prachtfilm, zoals we gewend zijn van Haneke. De film draait vanaf deze week in de Nederlandse bioscopen.