Bureau Binnenland

Soms klinkt ze als Billie Holiday, dan weer als een folkzangeres in de Amerikaanse traditie. Vijftien jaar na haar dood is recentelijk een aantal nieuwe uitgaven van haar werk verschenen, maar nog steeds is Karen Dalton een raadsel. De mythe van Dalton, door tijdgenoot Bob Dylan ooit uitverkoren tot zijn favoriete zangeres, is onderwerp van gesprek in de cultuurrubriek Horen & Zien. ‘Ze is een mistige muzikale mythe,’ zegt David Kleijwegt, die graag zou zien dat haar verhaal beter wordt uitgezocht. ‘Er bestaat maar één bewegend beeld van haar. Daarin zie je haar met nog slechts één tand in haar mond, drugsverslaafd en aan lager wal. Haar stem klinkt vaak als een blaas-instrument, misschien nog wel het meest als een gedempte trompet.’ In Horen & Zien besteedt Kleijwegt ook aandacht aan de ’soms ongemeen homofobe’  teksten in reggae-muziek. ‘Veel religieuze rastafari zijn geradicaliseerd. De nieuwe grote reggae-ster Sizzla bijvoorbeeld, die komende week in Nederland optreedt. Hij heeft weliswaar de Reggae Compassionate Act getekend, maar zingt nog steeds zijn homofobe teksten, die er niet om liegen’.

Horen & Zien begint na ongeveer 40 minuten: