Bureau Binnenland

Een goede vrouw zorgt voor haar zieke ouders, schoonouders of voor een gehandicapte broer. Zo wordt er door veel Turkse en Marokkaanse mannen en ook vrouwen gedacht. Het zijn daardoor veelal de vrouwen die zich als mantelzorgers bekommeren om een ziek familielid en dat vergt zoveel tijd en energie dat zij vaak flink overbelast raken. Dat blijkt uit onderzoek van Evelien Tonkens, bijzonder hoogleraar actief burgerschap van de Universiteit van Amsterdam. ‘Het meest schrijnende voorbeeld? We spraken met een jonge vrouw die op haar zestiende van school ging om voor haar zieke moeder te zorgen. De moeder overleed en vervolgens werd haar vader ziek. Inmiddels is ze vierentwintig en heeft ze totaal geen toekomstperspectief. Geen idee wat ze met haar eigen leven wil’, zegt Tonkens in de uitzending. ‘De vrouwen zijn vaak net wat beter opgeleid dan hun mannen, ze spreken beter Nederlands en ze houden zich staande in alle bureaucratie. Met als gevolg dat zij niet alleen hun een zieke moeder wassen en voor haar koken. De dochter of schoondochter vraagt ook het persoonsgebonden budget aan en gaat mee naar de huisarts of het ziekenhuis. Taken die mannen ook op zich zouden kunnen nemen om hun vrouwen te ontzien, maar daar wordt thuis nauwelijks over onderhandeld.’ In haar onderzoek komt Tonkens met aanbevelingen: ‘Het zou al veel schelen als mantelzorgers niet zouden hoeven zwijgen over hun zieke familielid. Dat kan door de discussie er over aan te wakkeren, bijvoorbeeld in de moskee. Turkse en Marokkaanse mantelzorgers staan er vaak alleen voor. De gemeente kan een actieve rol spelen om hen uit het isolement te halen.’ De gemeente Amsterdam probeert dat al door folders in meerdere talen te verspreiden.

Het gesprek begint halverwege het uur.