+f(png)/image.png)
Reportage: het Turkse meisjes-internaat
Twintig Turks-Nederlandse meisjes tussen de 12 en 17 jaar wonen met vier begeleiders in een Turks internaat in Breda. Zelf noemen ze het liever een educatie-centrum. De meiden verblijven er zeven dagen per week: overdag gaan ze naar school, ’s nachts slapen ze op een slaapzaal met stapelbedden. Eens in de twee weken gaan ze even naar huis. Verslaggever Irene Houthuijs wordt in De Binnenlandreportage van deze week rondgeleid in het internaat, spreekt met de meisjes en de woordvoerder. Waarom zo’n educatie-centrum voor deze specifieke groep? ‘Alleen via educatie kunnen de problemen met integratie en de werkloosheid opgelost worden,’ zegt een woordvoerder in de reportage. ‘Al direct na de basisschool zijn de meisjes welkom. We stimuleren ze hier om zo goed mogelijk te presteren op school’. Het educatiecentrum draait op vrijwilligers en is afhankelijk van donaties en giften. Hoewel de meisjes en medewerkers allen islamitisch zijn, wil de woordvoerder niet spreken van een ‘islamitisch educatiecentrum’. Het gebouw, waarin ook onder meer een moskee is gehuisvest, is in beheer van stichting Respect, die graag financiële ondersteuning van de provincie zou krijgen. De kans dat dat verzoek wordt ingewilligd, is overigens klein. De provincie wijst er op dat ze alleen subsidie vertrekt aan instellingen die geïndiceerde hulp verlenen, hulp dus die onder jeugdzorg valt. Het is niet precies bekend hoeveel van dit soort educatiecentra bestaan in Nederland.
Luister naar de reportage (let op: de reportage zit in het laatste kwartier van het uur, na Noorderlicht):
Beschamend is de neerbuigendheid waarmee u op het woord internaat blijft hameren. Zeker omdat u ernaast zit. Een internaat (of kostschool) heeft het onderwijs binnenshuis. Het Educatie-centrum blijkt een heel andere, eigen agenda te hebben. Dat u de betrokkenen niet beter de kans gaf hun doelstelling onder woorden te brengen is een gemiste kans.