‘Vanochtend vroeg stond er al een studente op zijn stoep, met een reeks vragen in de aanslag voor de afstudeerscriptie die ze over Ammaniti’s werk schrijft. “Vrij vermoeiend allemaal,” vindt Niccolò Ammaniti. “Vooral als je zo ontzettend lui bent als ik. Maar ik klaag niet. Het is altijd mijn doel geweest om zo min mogelijk uit te voeren, en met het schrijverschap kom ik aardig in de buurt van nietsdoen.”

Aan het woord is niet een middelmatige lapzwans, maar de winnaar van de twee belangrijkste Italiaanse literaire prijzen. In 2001 sleepte Niccolò Ammaniti de Premio Viareggio in de wacht voor zijn later verfilmde bestseller Io non ho paura (Ik ben niet bang) en in 2007 volgde de Premio Strega voor zijn boek Come Dio comanda (Zo God het wil). Geen slechte score voor een auteur van eenenveertig, en zeker niet voor eentje die ‘per toeval schrijver werd’. - (Uit: Vrij Nederland)

VN-journaliste Carolina lo Galbo interviewde Niccolò Ammaniti gisteravond op het Crossing Border Festival en de Italiaanse successchrijver bleek een roerend soort Engels te hanteren.

Bieslog presenteert een fragment.
Carolina Lo Galbo in gesprek met Niccolò Ammaniti
Carolina Lo Galbo in gesprek met Niccolò Ammaniti
(flashvideo, 10:28 min)

Interview uit Vrij Nederland met Niccolò Ammaniti