 |
Klimaatneutraal vliegen? |
Morgenochtend stap ik op het vliegtuig om naar Melbourne te vliegen. Dat gaat heel wat broeikasgas opleveren. Van de Rabobank hoef ik me niet schuldig te voelen, want de creditcard waarmee ik de vlucht heb betaald, ‘draagt bij aan een beter klimaat’, zonder dat het mij extra geld kost. Dat is natuurlijk een ongeloofwaardige claim. Een beter klimaat, hoe moet ik me dat voorstellen?
Ik zou al blij zijn als mijn bijdrage aan een verslechtering van het klimaat geneutraliseerd kon worden, door het ontstane CO2 uit de lucht af te vangen. Bedrijven zat die dit aanbieden, meestal door voor iedere zoveel kilometer die je vliegt of rijdt een boom te planten, of wat geld te investeren in duurzame energie. Helpt dat nu echt?
Volgens een artikel in New Scientist van begin deze maand is ‘carbon offsetting’ een schimmige bedrijfstak met oncontroleerbare resultaten. Het artikel verwijst onder meer naar dit rapport van het Transnational Institute, met een titel die voor zichzelf spreekt: ‘The carbon neutral myth’. En als je even logisch nadenkt, kan het zelfs zonder dubieuze ondernemers al niet kloppen, dat klimaatneutrale verhaal. Echte neutralisering van het gebruik van fossiele brandstoffen kun je alleen bereiken door CO2 uit de lucht te halen en voor miljoenen jaren vast te leggen, niet alleen maar voor de levensduur van een boom. Dus ik blijf me schuldig voelen. Maar ik ga toch.
|
Weg zonder jetlag |
Helpt het hersenhormoon melatonine om jetlags te verminderen? Sinds de jaren negentig is het steeds populairder onder reizigers, maar volgens de Vereniging tegen de Kwakzalverij werkt het niet. De vereniging baseert zich daarbij op een literatuuronderzoek dat vorig jaar verscheen in het British Medical Journal. Niet iedereen is het met de conclusie uit dat artikel eens. In sommige onderzoeken slikten de proefpersonen het spul op de verkeerde tijd, stellen de critici, en dan wordt de biologische klok natuurlijk niet op de goede manier bijgesteld.
Dus werkt het misschien toch? Ik werp mezelf op als proefpersoon. In Nederland is melatonine niet zonder recept te krijgen, maar gelukkig heb ik artsen onder mijn vrienden. Voor minder dan een tientje heb ik dus tien pilletjes aangeschaft, in te nemen op het tijdstip dat ik in slaap wil vallen. Zal dat me helpen aan de Australische klok te wennen? Ik houd u op de hoogte. Al zegt het natuurlijk niks, een experiment met maar één deelnemer.
|
Australië in Nederland |
Er zijn veel Nederlanders in Australië, maar zijn er ook Australiërs in Nederland? Ik heb nog net tijd om het even op te zoeken. Australische volkstellers schatten een jaar geleden dat hier tienduizend van hun landgenoten verblijven. Het zijn er dus niet bijster veel. Waarschijnlijk willen ze gewoon niet, want: “Echt gelukkig kan een Australiër niet zijn in Nederland”, zegt ene Albert. Nou, laat dan maar.
Misschien is het enthousiasme in de dierenwereld groter. Dierlijke immigranten hebben we namelijk ook. Of ze gelukkig zijn is niet bekend, maar in ons land worden regelmatig loslopende wallaby’s gesignaleerd, kleine kangoeroetjes van de soort die je soms bij kinderboerderijen ziet. Volgens David van Gennep, directeur van Stichting AAP, kunnen ze zich razendsnel voortplanten. En als de winters niet te streng zijn, overleven ze ons klimaat wel. Zeker als de opwarming doorzet. Zullen de beestjes uitgroeien tot een plaag en zo wraak nemen voor de konijneninvasie die de fauna van Australië zo hard heeft getroffen?
Ik sprak David van Gennep drie minuten lang per telefoon, klik op de mp3 om ernaar te luisteren. (Excuses voor de erbarmelijke geluidskwaliteit. De opname is gemaakt met Skype en de plug-in PrettyMay, beide gratis programma’s. Kan dat beter? Laat het me weten!)
In Amsterdam bezocht ik een interneringskamp voor deze potentieel gevaarlijke faunavervalsers, zie het filmpje hieronder.
