 |
Wat ik niet heb gedaan |
Het zit erop. Geen Australische avonturen meer, want ik ben terug in Hilversum. Ook leuk, maar… ik had best nog even aan de andere kant van de aarde willen blijven. Wat had ik gedaan als ik meer dan zes weken had om op zoek te gaan naar Australische wetenschap?
Ik was misschien op bezoek gegaan bij het bedrijf EnviroMission in Melbourne, dat na veel vertraging eindelijk een zonnetoren in New South Wales lijkt te gaan bouwen (zie dit futuristische filmpje). Van een ander type trouwens dan de Spaanse toren die onlangs in het nieuws was - ook in Australië. Of anders bij ’s werelds grootste zonne-energiepark dat in aanbouw is in de provincie Victoria. Daar wordt licht geconcentreerd op speciale, efficiënte zonnepanelen. Australië is nog steeds een enorme producent van broeikasgas, maar heeft de mogelijkheden om daar snel wat aan te doen: veel zon en veel vlak land. En veel last van klimaatverandering.
Wat ik ook fascinerend vind sinds ik er twee jaar geleden over las in New Scientist (volledige tekst is hier te vinden op pag. 13 en verder), is het bestaan van verborgen ecosystemen onder de woestijnbodem. In de waterhoudende lagen leven al vele miljoenen jaren allerlei dieren die het daglicht nooit zien, zoals dit beestje (foto Douglas Elford, Western Australian Museum). Ongetwijfeld zijn sommige soorten verdwenen voor ze ontdekt zijn, doordat het grondwater is opgebruikt. Ik was graag uit vissen gegaan in de woestijn met een van de wetenschappers die zich daarmee bezighouden.
Ook jammer: ik heb geen vogelbekdier gezien. Vooraf heb ik wel gezocht naar onderzoekers die iets met dit bizarre beest doen. Dat leverde verrassend weinig op. Zijn DNA-volgorde wordt weliswaar volledig ontcijferd, maar dat gebeurt in de Verenigde Staten. Als ik er tijd voor had gehad, was ik in ieder geval een kijkje gaan nemen in het Healesville Sanctuary vlakbij Melbourne, dat een fokprogramma voor vogelbekdieren heeft.
Ik had ook best aandacht willen besteden aan MIRANDA, het aanstaande zusje van de Nederlandse radiotelescoop LOFAR. Het betere zusje, volgens de prof die ik er kort over sprak. Want, zei ze, deze schotels komen in een gebied waar nauwelijks storing door aardse radiouitzendingen te verwachten is. Had ik ook de strijd om de vestiging van de Square Kilometre Array kunnen aanstippen, een race tussen Zuid-Afrika en Australië.
En zo zijn er nog meer onderwerpen. Maar ja, je kunt niet alles hebben. Wat ik trouwens ook niet heb is een jetlag. Deze keer zonder pillen te slikken. Ik ben hooguit een beetje moe na twee nachten in een vliegtuig en een dag rondsjouwen door bloedheet Kuala Lumpur. Dat is misschien niet zo heel raar.
Enfin, dit was de laatste aflevering van het weblog. Bedankt voor de aandacht!
Suzan v. Latum.
Kreeg je nog maar es een keer zo,n mogelijkheid.Zo te zien zwerf je daar nog in gedachten rond, en dat kan ik me heel goed indenken.Het is zo totaal anders en zo intens levend.Waar blijft die miljonair die jou vraagt daarheen te gaan terwille van de wetenschap.Wat zou Noorderlicht stralen zeg!Maar ach..de werkelijkheid!Wel heel bijzonder dat je maar een heel klein beetje moe bent na al die weken.Maar je hebt ons fijn mee laten leven,en we zijn een hoop wijzer geworden.Maar ik ben het er mee eens:jammer van alles wat niet bezocht en bekeken kan worden–vooral voor jou–Maar wel bedankt!! Het was een prima weblog. Suzan.
| maandag, 14 mei 2007 | 17:15 |Diana
Hee Elmar, zo kom ik toch nog op dit inmiddels alweer afgesloten weblog terecht! Beter laat dan nooit (maar beter vroeg dan laat, foei!). Ik ga eens kijken wat je allemaal beleefd hebt aldaar…
| dinsdag, 15 mei 2007 | 19:03 |Lennert
Niet alles gezien? Nou ja, je mag best nog een keer langskomen. Neem wel een flesje water mee, want hier hebben ze het niet. In augustus verwacht de verantwoordelijke minister (van Queenland) dat water restricties niveau 6 ingevoerd moeten worden. Verboden om dan nog water op je tuin te gieten. Het verhaal gaat ook al dat de electriciteitvoorziening gevaar loopt, want geen hydropower mee. Misschien ook batterijtjes mee, dus. Maar goed, deze crisis doet wel veel voor het ecologische bewustzijn, en er vindt ook een herwaardering van de oorspronkelijke bewoners plaats. Misschien waren die aboriginals nog niet zo stom toen ze, ondanks contacten met ZO-Aziatische landbouwers, dat trucje niet in Australie uitprobeerden. El Nino zorgt al sinds mensenheugenis voor onvoorspelbare regenval, ook voordat ‘global climate change’ zijn intrede deed.
| woensdag, 16 mei 2007 | 12:23 |