Klimaatzorgen

Australiërs zijn zelf ook verbaasd over de razendsnelle omslag. Na jarenlange ontkenning en bagatellisering van het probleem staat klimaatverandering plotseling helemaal in de spotlights, ook bij de overheid. Een beetje laat, want het Groot Barrièrerif is waarschijnlijk al niet meer te redden en de droogte heeft ondragelijke vormen aangenomen. Maar toch, beter laat dan nooit. Op de wereldconferentie van wetenschapsjournalisten is er ook veel aandacht voor het klimaat. De media doen het niet goed, vinden de meeste sprekers. Omdat journalisten altijd op zoek zijn naar conflicten, overbelichten ze de paar sceptici die nog ontkennen dat de mens schuldig is aan de opwarming. Het publiek denkt daardoor ten onrechte dat de wetenschap er nog lang niet uit is; misschien is er wel helemaal niets aan de hand…

The Republican War on ScienceDe beste opmerking hierover kwam van de Amerikaanse journalist Chris Mooney (redacteur van Seed magazine en schrijver van de bestseller ‘The Republican War on Science’). Hij zei dat de media nu eenmaal zo werken en dat daar weinig aan te doen is, maar dat wetenschappers zich ervan bewust moeten zijn en er slim op moeten inspelen. Ze moeten niet blindelings de agenda van de journalisten volgen - veelal geen wetenschapsjournalisten trouwens, wat ook een deel van het probleem is - maar goed nadenken wat hun eigen boodschap is en hoe ze die het beste over het voetlicht kunnen brengen.

Ondanks alle bezorgde lezingen en discussies over klimaatverandering is echte actie nog niet in zicht op deze conferentie. Veel deelnemers zijn per vliegtuig gekomen, er worden honderden kilo’s glanzend papier uitgedeeld en weer weggegooid, de luxe maaltijden volgen elkaar in hoog tempo op, enzovoort. Ik vroeg de organisatoren of ze een idee hadden van de ecologische voetafdruk van de bijeenkomst, en wat ze gedaan hebben om die te beperken. Wel aan gedacht, was het antwoord, maar niet aan toegekomen. In 2009 wordt de volgende wereldconferentie in Londen gehouden, werd gisteren bekendgemaakt. Op mijn vraag of daar gestreefd zal worden naar een zo ’groen’ mogelijke conferentie was het antwoord: “Goed idee, daar hadden we nog niet aan gedacht, maar we willen er wel aan werken”. Hoe krijg je zoiets voor elkaar? Tips zijn welkom en zal ik doorgeven aan mijn Britse collega’s. 

| Elmar Veerman | donderdag, 19 april 2007 | 01:07 | | categorie: Onder wetenschapsjournalisten
er zijn 3 reacties


Lennert

Grappig dat de kloof tussen ideaal en daar ook zelf iets aan doen zo zichtbaar is op de conferentie. Overigens is de opmerking van Chris Mooney ook wel erg makkelijk: niet de journalisten moeten hun werk goed doen, maar wetenschappers moeten leren met ze om te gaan. Zeker nuttig hoor, daar niet van. Sommigen kunnen het ook heel goed, maar het doel is natuurlijk vaak om het eigen onderzoek belangrijk te maken om zo meer fondsen binnen te halen. Zo wordt er bijvoorbeeld veel gedaan om klaar te staan voor een eventuele grieppandemie (tamiflu op voorraad) terwijl het maar de vraag is hoe kosteneffectief dat is. Weinig wetenschappers in dat vakgebied hebben een groot belang bij het relativeren van de gevaren, en als die er al zijn lijkt me de kans groot dat de media niet staan te dringen (maar misschien heb ik het mis).

| donderdag, 19 april 2007 | 11:20 |

Suzan v. Latum.

Maar dat is bij ons niet anders.Neem de Elsevier,een heer schrijft daar graag artikelen waarin hij laat horen hoe ongelovig hij is.En staat daar ook echt achter.En reacties maken duidelijk dat mensen het ook echt niet meer weten.En ja, jullie moeten veel meer tussen de gordijnen gaan staan, laat de wereld het eerst van jullie horen, dan kunnen de journalisten na-breien. De waarheid heeft tenslotte voorrang.Tenslotte, laat iedereen zijn eigen broodjes meenemen,en na afloop goedkoop gaan eten.Wel van tevoren waarschuwen en onderling ook afspreken.

| donderdag, 19 april 2007 | 16:48 |

Verse Wetenschap - » Klimaatkritiek

[...] Verbeter de wereld, begin bij jezelf. Klimaatonderzoekers zijn veel te kwistig met broeikasgassen, becijfert Andreas Stohl van het Noorse Instituut voor Luchtonderzoek. Hij nam alle activiteiten van zijn collega’s onder de loep en concludeert in het vakblad Atmospheric Chemistry and Physics dat klimaatonderzoekers niet bepaald het goede voorbeeld geven. Hetzelfde geldt voor wetenschapsjournalisten. Veel zorgelijk gepraat over het klimaat, maar intussen… [...]

| maandag, 24 november 2008 | 10:44 |


reageer!