Weg met de indringers (2)

Vreemde dieren zijn een grote bedreiging voor de Australische natuur, maar planten kunnen er ook wat van. In de afgelopen tweehonderd jaar zijn wel dertigduizend soorten uit andere continenten ingevoerd, waarvan bijna drieduizend zich nu in het wild voortplanten. Ongeveer vierhonderd van de vijftienduizend unieke inheemse plantensoorten dreigen overwoekerd te worden door allochtone kruiden, waarbij ze ook nog wat diersoorten in hun val zullen meeslepen (zoals de toch al zwaar bedreigde ‘mountain pygmy possum’ op dit plaatje). Al deze cijfers komen van het ‘Cooperative Research Centre for Australian Weed management’ - het centrum voor onkruidonderzoek. (lees verder…)

Zeewierspecialist

Eigenlijk had ik dr. Guillermo Diaz-Pulido willen interviewen in het onderzoekscentrum op Heron Island van de universiteit van Queensland. Bijvoorbeeld bij zestig aquaria, waarin stukken koraal aan verschillende CO2-concentraties en temperaturen werden blootgesteld, om de toestand van de toekomst na te bootsen. Een heel team onderzoekers volgde wat er gebeurde met dit koraal en de algen die er op en om leefden. Maar in de nacht van 30 maart heeft een brand het hele onderzoeksstation in de as gelegd (zie meer foto’s hier). “Een ramp”, zegt Diaz bij een kop koffie op de campus in hartje Brisbane.  (lees verder…)

Weg met de indringers (1)

Een van de informatiestandjes op de conferentie van wetenschapsjournalisten was van het ‘Invasive Animals Cooperative Research Centre’, dat zich bezighoudt met het bestrijden en zo mogelijk uitroeien van dieren die niet in Australië thuishoren. Het is een miljoenenbusiness. ‘Repel the invaders’, is het motto, oftewel: verdrijf de indringers. Een van de grote boosdoeners is de giftige reuzenpad, waarover we op Noorderlicht al vaker hebben geschreven. De beesten worden bij duizenden tegelijk gevangen en zonder pardon afgemaakt, maar ze rukken steeds sneller op. Waar ze verschijnen, leggen allerlei inheemse kikkers het loodje. Ook roofdieren zijn de klos, omdat die hun eerste hap pad vaak al met de dood moeten bekopen.  De noordelijke quoll bijvoorbeeld, een buidelbeestje met een schattige pluimstaart, maar een fel karakter. (lees verder…)

Vriendelijk vuur

Traditioneel platbranden in Kakadu National Park

Hier is het filmpje, een kleine acht minuten lang. Copyright berust bij CSIRO, en wie er meer over wil weten, mailt met Barbara.McKaige@csiro.au. Ik heb ook net een artikel voor Noorderlicht af over vuur in het landschap. Dat staat hier.

Het vuur van vroeger

Hoera, ik heb toestemming om een filmpje online te zetten over het beheren van een nat natuurgebied. Dat liet een groep onderzoekers vorige week zien op een persconferentie over vuur. De hoofdrolspeler, Peter Christophersen, herintroduceert met zijn familie de traditionele manier van gecontroleerd platbranden in de Kakadu-wetlands, en dat komt de biodiversiteit enorm ten goede - wat dan weer netjes volgens de wetenschappelijke methode wordt gemeten. Er komt heel wat kijken bij zulk landschapsbeheer op Aboriginal-wijze. Enfin, ik heb nog een berg ondertitelwerk te doen, maar ik hoop het filmpje vanavond online te kunnen zetten. Vanmiddag, voor Nederland.

Gisteren was het hier trouwens duidelijk herfst aan het worden: waterig koud, overal afgevallen bladeren op de weg, vroeg donker… maar nu schijnt de zon weer volop. En hij draait natuurlijk tegen de klok in.

Collectieve waan

Een hele dag met je neus op de droevige feiten over klimaatverandering gedrukt zitten is nuttig, maar leuk is anders. Ik voel me na het schrijven van dit koraalverhaal dus niet echt vrolijk. Mijn aandacht afleiden met een artikel over het nut van wallabymelk lukt maar nauwelijks. De grootste ramp die de mensheid ooit getroffen heeft, is zich aan het ontvouwen, maar voetbal en filmsterren krijgen meer aandacht. Hoe kan dat?

Misschien doordat het gevaar van klimaatverandering bij iedere communicatiestap een stukje verder wordt gebagatelliseerd. (lees verder…)