+part(0x20x120x66)+colorizehex(ebebeb)+f(png) "vpro")
+colorizehex(ebebeb)+f(png) "vara")
+part(0x0x120x30)+colorizehex(ebebeb)+f(png) "human")
6 oktober 2012- Adoptie, markt van corruptie en geluk
Adoptie is een mogelijkheid voor ouders om toch aan een kind te komen. Maar adoptie is ook business en de adoptiemarkt is gevoelig voor corruptie. Kinderen worden geroofd, er wordt voor kinderen betaald. De biologische ouders die afstand doen, begrijpen vaak niet wat adoptie inhoudt.
De laatste jaren wijkt de adoptie-industrie vooral uit naar Afrikaanse landen waar het gemakkelijker is jonge, gezonde kinderen te vinden. Maar ook daar maken mensen zich schuldig aan wanpraktijken. Afgelopen donderdag verbood staatssecretaris Teeven van Justitie adopties uit Oeganda.
Waarom duiken er steeds nieuwe corruptieschandalen op in de adoptiemarkt? Willen adoptieorganisaties wel weten van de misstanden? Is controle van adoptie-procedures in verre landen mogelijk?
Argos over adoptie, een markt van corruptie en geluk
Presentatie: Max van Weezel
Enkele uren na uitzending te beluisteren:
Podcast: Speel af in een nieuw venster | Download (0.0KB)
Als ik de titel al zo zie, weet ik al dat adoptie weer negatief in het nieuws komt en dat er een journalist is die er van gaat smullen. Dit had ik overigens al gehoord binnen mijn netwerk. Ik vraag me af of het een herhaling is van een paar jaar geleden, want alles was al eens genoemd over de adopties in Ethiopie, met als gevolg dat het in 2009 uitgebreid onderzocht is en het adoptiekanaal een flinke tijd dicht heeft gezeten. Het onderzoek is goed afgerond en ik weet uit ervaring dat het (vooral door Stichting Afrika) super goed gecontroleerd wordt. Gelukkig maar, want ik deel de mening dat dit goed moet zijn en er geen twijfel mag zijn over de goedheid van adoptie. Wat wel vergeten wordt is dat je met cultuurverschillen te maken hebt en Ethiopie ethisch gezien anders in elkaar zit dan Nederland. Dat snap je ook niet als je je niet verdiept in zaken en alleen maar op sensatie uit bent.
Dus allemaal oude koeien over adoptie uit Ethiopie. Goedkope manier van uitzending maken. Jullie waren niet eens in staat een recent voorval te noemen, want de mensen die jullie gevraagd hebben wilde alleen maar positieve dingen noemen, maar daar gingen jullie niet mee akkoord, want alleen negatieve verhalen mochten aan de orde komen.
Ik heb met veel belangstelling naar de uitzending van Argos geluisterd ‘’Adoptie een markt van corruptie en geluk’’. Belangrijk dat continue zeer kritisch gekeken wordt naar adoptie van kinderen uit de armste landen ter wereld. En de misstanden rond ‘’Adoptie markt en corruptie’’. Resulterend in een goede samenvatting van een met name stuk historisch, theoretisch onderzoek naar veelal bekende rapporten dat zo’n 15 jaar terug gaat in de tijd. Waarvan een deel van de problemen aangepakt zal zijn maar inmiddels zeker ook weer andere nieuwe problemen ontstaan zijn die niet in de geraadpleegde rapporten stonden.
Natuurlijk is er veel mis in landen waar het gemiddeld inkomen ver onder het bestaansminimum zit, waar de kindersterfte onder de 5 jaar hoog is en de levensverwachting laag. Landen waarin ‘’rijke ‘’ Europeanen het blijkbaar niet voor elkaar krijgen om gefundeerd onderzoek op locatie te doen omdat ”het noodlot toeslaat en de benzine tank lek is”. Maar het lijkt er op dat zelfs de rijkste landen ter wereld (bijv. de USA) blijkbaar niet voor hun kinderen kunnen of willen zorgen. Waarbij de adoptie kosten vanuit de USA ook nog eens in de buurt van een gemiddeld jaar inkomen in de USA komen.
Kinderen weghalen bij ouders (of uit landen) die voor hun kinderen kunnen én willen zorgen moet ten koste van alles voorkomen worden. Om alle risico’s op dit soort adopties te vermijden kunnen we er dus vanuit ons comfortabele Nederland voor kiezen om kinderen gewoon aan ”hun noodlot” over te laten en op straat te laten zwerven of in overvolle weeshuizen te laten zitten, machteloos en uitzichtloos. Altijd met het risico aan een relatief (voor europese begrippen) kleine ziekte te sterven.
Er zijn in 2011 een kleine 600 buitenlandse kinderen in Nederland geadopteerd. Volgens Unicef overlijden er per dag meer dan 20.000 kinderen uit armoede. Het zou mooi zijn als kindersterfte met een rekensommetje op te lossen was. Dan zouden we als Nederland meer dan 300 jaar de armste kinderen moeten adopteren om 1 dag kindersterfte te voorkomen.
Terug naar de realiteit. Soms ben je journalist, soms moet je verantwoordelijkheid en risico’s nemen en vechten voor een verbetering van de levens van de kinderen die het hard nodig hebben. Wetende dat je vaak balanceert op de dunne lijn tussen leven en dood en dat welke misstap ook een enorme impact heeft op het leven van een kind en zijn biologische ouders.
Waarbij de keuze van ieder geestelijk gezond mens zal zijn dat kinderen ten eerste bij hun ouders zouden moeten kunnen blijven, als dat niet kan bij andere ouders in hun land en bij uitzondering het laatste, zwaarste middel toegepast wordt: internationale adoptie.
Het zou een mooi vervolg zijn voor Argos om eens onderzoek te doen naar het tweede deel van de subtitel ‘’en geluk’’. En uit te zoeken of er toch ook adoptie kinderen zijn die wel door adoptie de kans hebben gekregen op een gezond en gelukkig leven. En vooral: hoe hun leven er uit gezien zou hebben als ze niet geadopteerd waren.
Er zijn berichten uit Uganda, de Staatsecretaris laat het onderzoeken, op basis van het onderzoek stopt hij adopties uit dat land. Dat is geen verhaal uit het verleden, maar een actueel verhaal. Er zijn dus nog steeds misstanden. Het verhaal van Ethiopië, waar je trouwens ook China, Indië en Haïtie voor kunt lezen, geeft aan dat het niet om een incident gaat. Dat is denk ik de reden dat Argos deze uitzending maakt. Als door wereldkinderen bewust een rapport wordt verzwegen en als er geen onderzoek gedaan mag worden, dan kun je toch niet meer volstaan met: ja maar het gaat in een aantal gevallen goed?
Wel wat kort door de bocht adoptieouder.. als er geen wanttoestanden zijn , is er ook niets te vertellen. OUde koeien die in de doofpot worden gestopt zijn niet oud en maakt nieuwe koeien mogelijk. Het maakt voor ons iig een heleboel zaken duidelijk. Dank jullie Argos
“ Vanuit wantrouwen naar het proces kijken….”, kundig Nederland dit kan toch niet waar zijn? Stel je nou eens voor dat het jouw kind is. Moeilijk voor te stellen, ik weet het, maar toch. Is zekerheid dan niet de enige maat waarlangs het adoptieproces zou moeten lopen? Zodat je zeker weet wat er met je kind gaat gebeuren en wanneer je überhaupt je kind weer te zien krijgt. Dat je kind zomaar van de een op de andere dag uit je leven zou verdwijnen is iets onvoorstelbaars toch?
Reagerend op de reactie hier boven; ook al zijn het “ oude koeien” we kunnen er niet genoeg van leren blijkbaar. Zolang er misstanden zijn mogen we dit dit onderwerp niet vergeten.
Maar goed…eindelijk weer eens aandacht voor een onderwerp wat het daglicht (soms) niet kan verdragen, ook al zijn het dus oude koeien.
Het dringt maar niet door tot ons dat dit onderwerp over een mens gaat, in beginsel een kind. Een kind waarvan het levenspad in een vroeg stadium wordt bepaald o.a. door wild vreemde mensen uit verre landen. Hoe krankzinnig klinkt dat, dit ook gecombineerd met de juridische eigenaarschap binnen adoptie maakt dit systeem onhoudbaar voor deze tijd.
Een levenspad dat een individu ver van zijn eigen basis brengt en soms letterlijk 10.000 km ver weg. Dit is een grote verantwoordelijkheid voor de mensen die aan de tekentafel staan. Mijn inziens wordt er te licht gedacht over het verloop van dit levenspad. “ Ach ze zijn toch goed terecht gekomen” . Dat goed terechtkomen is meestal in materiele zin gedacht en er wordt weinig nagedacht over hoeveel levensenergie er verloren gaat op dit levenspad. Hoe zwak het systeem eigenlijk is voor de ziel van alle betrokkenen. Veel mensen waar onder geadopteerden beseffen dit niet met alle gezondheidsrisico’s van dien. Als ervaringsdeskundige weet ik dat het systeem gegoten is met verdriet en leegte en dat (na)zorg (soms levens lang) nodig is.
Het belang van het kind sneeuwt al snel onder onder de twee grote mensen belangen, ” ik heb recht op een kind” en de verleiding om geld te verdienen met iets wat zogenaamd goed is volgens de maatschappij. Ik zou zeggen alle krankzinnige prikkels die kunnen leiden tot verleiding moeten worden geëlimineerd uit het adoptieproces. In de context van adoptie is geld (Macht is een andere prikkel vermoed ik maar daar laat ik het bij voor nu. ) natuurlijk een krankzinnige prikkel. Geld is de voedingsbodem voor corruptie, trek de lijn door naar de markten / landen van herkomst waar het systeem zwak is en je kan je eigen conclusies trekken.
Daarnaast is veel gehoord dat er met ideële motieven wordt geadopteerd, nou zeg ik op mijn beurt, haal het geld uit het systeem, eens kijken hoe ideëel het systeem dan nog is.
Ik heb respect voor vrouwen die een kinderwens hebben, echter laten we dit ” oerinstinct” niet verwarren met “ recht hebben op”. Helaas zoals het systeem nu werkt, met alle middelen vanuit het westen, is die wens toch getransformeerd naar ” recht hebben op”. De natuur neemt zijn recht en niet de mens met zijn kunstmatigheden. Dit gevoel is onjuist vanuit het collectief bewustzijn van onze maatschappij en kan een destructieve uitwerking hebben.
Ik doe een appèl op aspirant adoptie ouders, de sterke wens in combinatie met alles kunnen kopen, maakt nog niet dat je je ogen moet sluiten voor de donkere kant van het adoptie. En die kant is er gewoon. Kijk naar feiten, luister naar de mensen die vooral kritisch zijn en hun (veilige) positie op het spel zetten zoals mevrouw Ina Hut.
Er valt veel te zeggen om een tijd lang als verzorger te mogen zijn voor een kind. Het kind te laten opgroeien in een omgeving waar de mogelijkheden voor het grijpen liggen. Maar dan wel met garantie van behoud van de eigenheid van een individu. Als je echt een kind wilt helpen, zorg er dan voor dat je op een natuurlijke manier met het kind in contact komt in zijn of haar natuurlijke omgeving.
Ik doe verder een sterke oproep aan alle vergunninghouders, wordt wakker en stop jullie medewerking aan mensenhandel en wandaden tegen de mensenrechten en het niet willen inzien van jullie handelen door de doofpot te gebruiken. Binnen adoptie is geen ruimte voor amateurisme en oneerlijkheid.
De autoriteiten wil ik oproepen om hun verantwoordelijkheid te nemen, alle vergunningen in te trekken, mensen belangen voor economische belangen te laten gaan en te leren kijken naar de wandaden en deze te erkennen. En zo de wetgeving in te richten.
Kijk naar pleegouderschap als vervanging van adoptie. Dit model is is een evenwichtiger voor alle betrokkenen, waarbij de identiteit van het kind niet zomaar kan worden weggeveegd als of het leven voor NL niet bestaat, zoals nu bij adoptie (juridische eigenaarschap, geen contact basis of met afkomst ouders / familie). Het belang van het kind komt meer voorop te staan.
Als laatste doe ik een oproep aan geadopteerden (afkomst ouders zijn even moeilijk te bereiken:)).
Wordt wakker, laat je verhaal horen zodat er een evenwichtiger beeld gaat ontstaan over adoptie. Het gaat namelijk over jou en de vele die nog komen. Gaat het echt goed met je? Denk na over wat loyaliteit voor jou betekent en hoe ver je daarin wilt gaan. Loyaliteit kan als een showstopper werken voor je gezondheid en ontwikkeling en het maakt je onbewust. Maak je los van het systeem wat jouw proces als persoon doet stagneren of heeft gestopt. Je losmaken van zegt namelijk helemaal niets over het respect wat je hebt voor je adoptie ouders en mensen daarom heen. Kom uit de taboesfeer.
Wij zijn de enige groep die recht van spreken heeft en zinvol richting kan geven aan het debat.
Interlandelijke adoptie bestaat nu ruime 40 jaar. Het wordt tijd dat er grondig en onafhankelijk onderzoek komt onder geadopteerden. De centrale vraag in het onderzoek zou moeten zijn; “ hoe gezond is adoptie nu daadwerkelijk voor de adoptiedriehoek?”. Dan wordt duiderlijk dat het een ziek makend systeem is op vele fronten en dat het systeem moet transformeren naar pleegouderschap.
Sluit je ogen niet , neem contact met mij op , ik sta open voor het debat.
Hartelijke groet,
Judy Bralds
judy@haiticontact.nl
Ik begrijp dat het in het intervieuw weer gaat om adopties vanuit Ethiopie voor 2009. In 2009 is er onderzoek gedaan naar de adopties in Ethiopie en dit onderzoek is positief bevonden en de adopties vanuit Ethiopie konden na aanscherping van regels weer herstart worden. Er worden weer oude koeien uit de sloot gehaald. Ook vanuit Ethiopie worden momenteel de wetregels tbv adoptie aangescherpt wat positief is vooral ten aanzien van landen als Amerika die vanuit Ethiopie adopteren en waar veel kan en mag tav adoptie en vaak adoptie daardoor in kwaad daglicht zet. Over andere adoptielanden kan ik niets zeggen omdat ik daar niet veel vanaf weet en daarom ook geen uitspraken wil doen. Ik ben het er helemaal mee eens dat alles goed onderzocht moeten worden voordat een kind voor adoptie naar het buitenland gaat. Wat betreft Ethiopie is alleen maar weer oude koeien uit de sloot halen, dit was al bekend en is in 2009 onderzocht. Een oud sensatieverhaal dus.
Ik kan het niet beter verwoorden dan Frank en Judy. Het omschrijft precies zoals ik er tegenaan kijk. Ik heb jaren deelgenomen aan gesprekken vanuit de adoptiedriehoek, als geadopteerde. Vanuit die ervaring deel ik de mening dat een kind uit zijn omgeving halen, naar een andere cultuur brengen, hoe goed alle bedoelingen ook lijken, de laatste en minst goede optie is.
alle mensen die denken te weten wat voor een kind goed is, zouden zich eens beter moeten verdiepen in de ervaringsdeskundigen.
vriendelijke groet,
José Dillen
Namens de directrice van een van de betrokken weeshuizen, zie persbericht over adopties vanuit Oeganda:
http://www.welcomehomeafrica.nl/WHMA/press/Press%20Release%20-%20Adoptions%20151012%20-Dutch.pdf
Slechte, ongefundeerde en op sensatie gerichte journalistiek. Uit ervaring weet ik dat Wereldkinderen zeer zorgvuldig te werk gaat als het gaat om adoptieprocedures. Valt me erg tegen van Argos.