19 mei 2012- Ingang NL- standplaats Ter Apel, deel 1
Het Oost Groningse Ter Apel is het hart van de Nederlandse asielindustrie. Niet alleen wordt hier het leeuwendeel van de asielaanvragen afgehandeld, ook verblijven er ruim 500 mensen in de zogenaamde VBL, de Vrijheids Beperkende Locatie, omdat ze -als uitgeprocedeerde asielzoeker- het land uit moeten. Argos- verslaggever Willem de Haan was de eerste vertegenwoordiger van de audiovisuele pers die er een week lang opnames mocht maken.
Een Turkse man is de naam van de straat vergeten waar hij woonde,een Ethiopische man kwam wegens politieke activiteiten in de gevangenis,een tot Christen bekeerde Irakees raakte onderweg zijn vliegticket kwijt,en Iraniër ontvluchtte zijn land omdat hij een geheime Christelijke kerk bezocht.Hoe moet je als IND ambtenaar deze verhalen beoordelen?
(volgende week deel 2: Uitgang NL)
Een verslag van Willem de Haan.
Presentatie: Max van Weezel
Enkele uren na uitzending te beluisteren:
Podcast: Speel af in een nieuw venster | Download (0.0KB)


Dit probleem kan alleen maar in EU verband worden opgelost. Men vindt het kennelijk normaal in dit
land dat het land van herkomst haar eigen bevolking
weigert weer op te nemen. Dit is ronduit schandalig.
Passende sancties tegen dit soort landen acht ik
zonder meer gerechtvaardigd. En dan het soort lieden
die onder een humaan sausje asielzoekers in Nederland menen te moeten houden. Hypocrieter kan het niet. Nederland is de aantrekkelijke vergaarbak van Europa voor mensen van buitenaf.
In de jaren 90 heb ik een jaar of 4 voor VW Nederland gewerkt o.a. in OC Beatrixoord.De asielprocedure is behept met een aantal zwakke schakels.
De contactambtenaren, hun optreden varieert van begripvol, tot bot, cynisch, intimiderend en zelfs kwaadaardig.
De beslissing wordt niet geslagen door de c.a.maar door een jurist die de a.z. nooit gezien heeft en ag moet gaan op de subjectieve rapportage v.d. contactambtenaar.
Veel a.z. hebben geen id bewijs omdat ze het verloren hebben, dat het ze afgepakt is of omdat ze het nooit gehad hebben.
In veel landen weet haast niemand wanneer hij geboren is. Straatnamen en huisnummers bestaan vaak ook niet, toch zaagt de c.a. maar door. Ik woon in Frankrijk en heb ook geen adres met straat en huisnummer!Mijn postcode is voor de postbode (die heb je hier nog, net als postkantoren!)voldoende. Veel a.z.liegen, geven een andere voorstelling van zaken enz. Maar dat wordt vaak niet ontdekt. Veel c.a.´s betrappen de a.z. op een kleine onjuistheid en qualificeren dan het hele gehoor als onbetrouwbaar. Hier laat ik het maar even bij.
met vriendelijke groet
PvdC
@Paul van der Singel: Uw indruk van de werkzaamheden van de IND is mogelijk onjuist en inmiddels achterhaald, zo blijkt ook uit de reportage van Argos.
Ook de IND groeide de afgelopen jaren door als organisatie en leerde van wat er in het verleden misging. Bijvoorbeeld: Inmiddels wordt horen en beslissen in de regel door dezelfde ambtenaar gedaan.
Het is inderdaad juist dat veel asielzoekers niet beschikken over documenten. Dan is de vraag gerechtvaardigd of daar een plausibele verklaring voor is. Hetzelfde geldt voor niet meer weten waar je geboren bent of waar je woont. Alle naar voren gebrachte beweringen worden voor zover mogelijk gecheckt aan openbare bronnen.
De IND gaat af op wat de asielzoeker zelf aandraagt, maar laat zich ook niet zomaar iets op de mouw spelden.