+part(0x20x120x66)+colorizehex(ebebeb)+f(png) "vpro")
+colorizehex(ebebeb)+f(png) "vara")
+part(0x0x120x30)+colorizehex(ebebeb)+f(png) "human")
28 april 2012-Weinig controle vooraf op subsidie-aanvragers
Een ondernemer die al twee keer failliet is gegaan krijgt toch voor een derde project 289.000 euro subsidie van de provincie en de gemeente. Hoe kan dat? Kijken de overheden dan niet na aan wíe ze subsidie geven? Uit onderzoek van de Rekenkamer bleek vorig jaar al dat er weinig tot niets te zeggen is over de werking en het effect van veel overheidssubsidies Omdat dat zeer gebrekkig worden geëvalueerd. Maar ook vooraf wordt er niet goed gekeken. Voordat de subsidie wordt toegekend blijkt de overheid nauwelijks de gangen van de subsidieaanvrager na te gaan. Dat blijkt in deze aflevering ook niet gebeurd te zijn in het geval van ondernemer Bous de Jong, die, na ettelijke faillissementen, toch steeds weer subsidie kan krijgen voor een nieuw project. Argos over weinig controle op veel subsidie.
Een reportage van Gerard Leenders en Jelte Posthumus
Fraude in de wetenschap
Een gesprek over weer een geval van wetenschappelijke fraude. Aan het UMC St. Radboud deze keer. Een huisarts/onderzoeker sjoemelde met onderzoeksgegevens en nam (al dan niet gedwongen) ontslag.
Freelance journaliste Hélène van Beek, die de zaak sinds het begin volgt, laat haar licht schijnen over het interne onderzoek dat het Radboud naar de fraudezaak deed.
Prof. dr. Yvo Smulders, hoogleraar interne geneeskunde aan het VUmc en supervisor bij een onderzoek naar publicatiedruk onder medische wetenschappers, zet de kwestie in perspectief: waarom verkwanselen onderzoekers hun wetenschappelijke integriteit?
Presentatie: Max van Weezel
Enkele uren na uitzending te beluisteren:
Podcast: Speel af in een nieuw venster | Download (0.0KB)
Voor mijn opleiding Juridisch Medewerker deed ik anderhalf jaar onderzoek naar cultuurbeleid annex aanbesteding- en subsidiebeleid van de Gemeente Venlo in de wijk Q4. Conclusie: specifieke ondernemers werden/worden structureel bevoordeeld. Men betaalde jarenlang lage tot geen kosten voor woon- en kantoorruimtes (concurrentievervalsing) en men verkreeg zelfs een onrechtmatige gegund contract t.w.v. 850.000,- euro. De provincie Limburg subsidieerde het beleid in de wijk vanaf 2006 met in totaal 2x 2,5 miljoen euro, echter zonder enige controle tot nu toe.
Alle wet- en regelgeving (gemeentelijk, provinciaal, Europees) werd bij de gunning van het contract bewust door gemeentelijke en provinciale ambtenaren overtreden - in samenspraak. Het college van B&W Venlo heeft dit na vragen van de coalitiepartijen schriftelijk toegegeven. De besluitvorming hierover voert terug naar een niet-openbare agenda van B&W. De gemeenteraad is hier nooit in gekend.
Download de scriptie: http://www.obras-del-alma.com/Gemeentelijk-cultuurbeleid-in-de-Venlose-wijk-Q4,2004-2011.pdf
Alle ontwikkelingen nadien (vragen en antwoorden gemeenteraad en Gedeputeerde Staten van Limburg) zijn te volgen op mijn blog: http://www.obras-del-alma.com/blog/
Tot enige bestuurlijke consequenties heeft dit hele debacle echter nog niet geleid. Burgemeester Bruls (sinds 2005) vertrekt in mei naar Nijmegen.
Ik zou hier graag een andere fraude signaleren, gepleegd door de hoogleraar Herman Amersfoort en de directeur van het instituut voor militaire geschiedenis Piet Kamphuis, hetgeen ressorteert onder het ministerie van defensie. Het betreft hier het boek mei 1940, de strijd op Nederlands grondgebied.
Als men klikt op het internet op “1940 fraude” vindt men bovenaan onder de titel “de best geslaagde fraude in de wetenschap” hoe die fraude is ontstaan, onder de titel ” WO2 ministerie van defensie” een uitvoerige beschrijving van de frauduleuze data in voormeldt boek en onder de titel “WO 2 mei 1940 geschiedenis vervalsing en plagiaat bij Wikipedia.
Eric van den Bergh
Jammer dat Jelte Posthumus in het programma over controle op subsidieverlening vrijwel alleen ingaat op de rol van Bous de Jong. Het lijkt daarmee wel erg op een persoonlijke vendetta, waarbij niet zozeer de subsidieverlening aan de kaak wordt gesteld, maar de Jong. Zo wordt bijvoorbeeld de curator van de Ocean Warrior niet aan het woord gelaten. Ik heb een brief van hem dat de Jong niets te verwijten valt inzake het faillissement van de Ocean Warrior.
Als nieuwe eigenaar van De Oorsprong heb ik natuurlijk gekeken naar de oorzaken van het faillissement van de coöperatie, waarvan de Jong een vande leden was. Hierbij spelen heel andere factoren een rol dan Argos suggereert. De subsidie voor dit porject is trouwens alleen verleend als ook de bank zou financieren. Die heeft tot 2010 kredieten verstrekt en reken maar dat die het doopceel van de Jong hebben gelicht. De subsidie bedraagt overigens niet meer dan 8% van de totale stichtingskosten.
De teneur van het programma is daarom tendentieus: alsof de Jong niet zou deugen en het met zijn projecten niets gaat worden. Beiden zijn onwaar. In de Stentor verscheen overigens nog een artikel van de hand van Pothumus waarbij, anders dan in het radioprogramma, geen wederhoor is toegepast. Dit artikel spitste zich toe op de Oorsprong.
Er wordt hard gewerkt om de Oorsprong binnenkort weer te kunnen openen en daarmee zal Deventer een markant project rijker zijn.
Betreft: de ingezonden reactie van de heer Bartels.
Bartels stelt onterecht dat voor het verhaal in de Stentor geen hoor en wederhoor is gepleegd. Voor de gezamenlijke productie van de radio-uitzending en het artikel in de Stentor hebben wij alle door ons verzamelde feiten die ook maar enigszins verband hebben met de rol van De Jong bij de verschillende faillissementen tijdens een zeer uitgebreid interview aan De Jong voorgelegd. Het resultaat daarvan is zowel in de radio-uitzending als in het verhaal in de Stentor opgenomen.
Wat betreft het vertrouwen dat de Triodosbank in eerste instantie inderdaad in dit project stelde: volgens een betrouwbare bron binnen deze bank heeft de Triodosbank zich op een gegeven moment bewust uit het project teruggetrokken omdat men er geen heil meer in zag.
Tenslotte is ook Argos in het bezit van een brief van curator Joris Lensink, over het faillissement van Ocean Warrior. Deze brief heeft Lensink begin 2011 op verzoek van Bous de Jong geschreven, die deze brief vervolgens zelf aan de Stentor heeft overhandigd. Hoewel Lensink hierin aangeeft dat hij de eerdere berichtgeving over Ocean Warrior eenzijdig vindt, wordt De Jong in deze brief in ieder geval op geen enkele wijze vrijgepleit van (mede)verantwoordelijkheid voor het mislukken van het filmproject. Argos heeft vervolgens wekenlang contact met de heer Lensink gezocht, maar hij gaf slechts via email aan dat hij niet in staat was verdere toelichting te kunnen geven.