+part(0x20x120x66)+colorizehex(ebebeb)+f(png) "vpro")
+colorizehex(ebebeb)+f(png) "vara")
+part(0x0x120x30)+colorizehex(ebebeb)+f(png) "human")
30 januari 2010- De moeizame STAP naar pleegouderschap
SIRE-campagne pleegzorg
Het aantal kinderen dat wordt ondergebracht bij pleegouders in Nederland is de afgelopen tien jaar verdubbeld. ‘Het blijft een probleem om kinderen binnen de gestelde termijn door te plaatsen’, schreef Pleegzorg Nederland vorig jaar in haar jaarverslag. De groeiende vraag naar pleegzorg betekent dat er meer pleegouders nodig zijn. Maar pleegouder word je niet zomaar. Zo moet iedere pleegouder aan een aantal wettelijke criteria voldoen en bestaan er stevige trainingen voor aspirant pleegouders.
Argos volgde eind vorig jaar de STAP training - Selectie Training Aspirant Pleegouders - bij Jeugdformaat, de pleegzorginstelling van de regio Haaglanden. En vroeg zich daarbij af: Is deze training dé manier om de wachtlijsten weg te werken of schrikt het eventuele pleegouders af?
Daarnaast verzamelde Argos cijfers van het aantal gezinnen dat in 2007 en 2008 begon aan een training en hoeveel daarvan uiteindelijk geregistreerd werd als pleeggezin.
We leggen die cijfers voor aan Maria de Vries van de Nederlandse vereniging van Pleegouders en aan Ans van de Maat, woordvoerder van Pleegzorg Nederland.
Presentatie: Max van Weezel
Enkele uren na uitzending te beluisteren:
Podcast: Speel af in een nieuw venster | Download (Duur: 48:00 — 43.9MB)
Pleegouders krijgen meer rechten althans wanneer het probleemkinderen betreft. Er wordt enorm gesold met (andermans) kinderen, in het bijzonder gaat het vaak om ontvadering denk daarbij ook aan lesbo-gezinnen. Kinderen ehbben recht op de zorg&opvoeding van beide biologische ouders (hetero’s.) Op allerlei manieren is de wetgeving hieromtrent vervalst. Wanneer de echte ouders (tijdelijk) niet in staat zijn voor kinderen te zorgen is pleegzorg een uitkomst. Vuile wonden en valse hechtingen: te pas en te onpas worden kinderen pedologsich definitief ontouderd door instanties als JZ in navolging van familierechters&RvdK. Kinderrechten worden misbruikt om mensenrechten te schenden. Pleegkinderen zonder zorgen bestaan niet ook al wordt dat ervan gemaakt. Er moet altijd maximaal op herstel worden gericht en adoptie en pleegkinderen zijn jouw kinderen niet. De opbrengst van alle professionals staat in geen verhouding tot de kosten, daarbij is er een geheime onaflosbare onbetaalbare (staats)schuld namelijk al het ONrecht en leed aan meestal kinderen&vaders aangedaan en de schade aangericht. Geen mens heeft oog voor geruineerde vaders en voor de misvormde vervreemde onthechte kinderen! Dus pleegouders, doe je best en richt op (duurzaam) gezinsherstel bij vader&moeder thuis of bij gescheiden kinderen op 50-50! In plaats van van kwaad tot erger wordt iedereen daar wellicht beter van!
Ik heb samen met mijn vrouw in 2006 de STAP training doorlopen bij Stichting Kompaan de Bocht. Wij hebben het als zeer zinvol ervaren. Door deze training hebben wij precies kunnen beschrijven wat wij (en ons gezin) te bieden hebben met betrekking tot pleegzorg. Samen met de begeleider van de training hebben we een aanbod kunnen opstellen. na een jaar is er een meisje geplaatst wat tot op heden nog bij ons is. De STAP training heeft er zeker aan bijgedragen dat we nu op een manier met onze pleegkinderen en hun ouders kunnen werken die voordat we de STAP training hadden doorlopen zeker anders geweest was. Het is belangrijk dat ouders en pleegouders op een respectvolle manier kunnen samenwerken zodat de kinderen weten dat de ouders een belangrijke plek hebben in hun leven. Dit werd tijdens de STAP training zoals wij die doorlopen hebben erg benadrukt.
Vroeger was de standaard manier om pleegouder te worden één of meerdere screenings gesprekken met een pleegzorgvoorziening. Het effect daarvan was dat de pleegzorgvoorziening dan wel veel wist over de kandidaat pleegouders maar zij meestal niets over de pleegzorg en hun toekomstige rol. Daar heeft STAP verandering in gebracht. De bijeenkomsten bieden aspirant pleegouders een heel traject om verstandelijke, gevoelsmatige en praktische informatie over hun toekomstige werk te krijgen. Zo kunnen zij een goed geïnformeerde beslissing nemen om wel of niet actief te worden voordat een kind geplaatst wordt. De meneer Rik uit de uitzending heeft door deze training daadwerkelijke ervaring opgedaan over samenwerking met de betreffende pleegzorgvoorziening. Nu kan hij een goed geïnformeerd besluit nemen of hij wel met deze club wil samenwerken. En opnieuw voordat er een kind is geplaatst. Hoeft die daar niet de dupe van te worden.
Wij hebben nu 5 jaar geleden, samen met andere pleegouders, de STAP cursus gedaan bij Horizon/Jeugdformaat en zijn daar erg tevreden over. Veel facetten van het pleegouderschap komen aan bod waardoor het voor jezelf maar ook voor de pleegzorginstanties een goed instrument is om te bepalen of dit echt is wat je wilt, er een goede samenwerking mogelijk is en of je voldoende uitgerust bent om deze verantwoordelijke taak op je te nemen. Waar wij ook nog steeds blij mee zijn is dat we met de groep van pleegouders nog steeds intensief contact hebben om ervaringen uit te wisselen en elkaar met raad en daad terzijde te staan. Wellicht wordt je ‘zomaar’ gezinsvoogd (zie uitzending SBS 6 afgelopen zondag 31/1) maar pleegouder niet; daar moet je wat voor doen. En in het belang van het (pleeg) kind is deze STAP-cursus als basisuitrusting een goede stap op weg naar een succesvol pleegouderschap!!
“Beste mevrouw/meneer,
Ik heb die uitzending van Argos zitten luisteren, en ik had het idee dat die mevrouw die de STAP cursus leidde (Monique Duindam?) dat heel goed deed.
Enerzijds kwam ze heel professioneel, deskundig en ervaren over, en ook kreeg ik het gevoel, dat ze erg betrokken was bij het lot van de pleegkinderen.
Prima.
Het rollenspel, waarbij de kandidaat pleegouders min of meer moesten ervaren hoe het was om als pleegkind ergens naartoe gebracht te worden, leek mij ook een goeie, al leek bij een aantal deelnemers aan de cursus het kwartje niet helemaal te vallen.
Zelfs als argeloze luisteraar, die op een parkeerplaats bij de Makro op zijn vrouw zit te wachten, kreeg ik een idee van hoe het zou kunnen voelen om als pleegkind ‘zomaar ineens’ naar een pleeggezin gebracht te worden; vanuit een perspectief van waaruit je normaal niet kijkt.
Wat ik wel heel vreemd vond, was dat aan het eind van de uitzending ineens heel erg kritisch werd gedaan over de STAP cursus en hoe die in Den Haag wordt gehanteerd.
Zonder dat er eigenlijk een weerwoord gegeven kon worden door jullie.
Er was wel iemand in de uitzending die namens een overkoepelende organisatie (?) iets kon zeggen, maar die wist volgens mij niet feitelijk inhoudelijk iets af over de situatie rond de STAP cursus die voor de uitzending gevolgd was.
En dan was er nog een andere mevrouw uit Gelderland, meen ik, die beweerde dat ze het onbegrijpelijk vond dat de kandidaat pleegouders niet eerst van alles over de procedures uitgelegd hadden gekregen.
Maar dat was natuurlijk wel gebeurd, lijkt mij, alleen ging daar de Argos uitzending niet over.
Volgens mij was het punt dat de Argos programmamakers wilde maken, dat er te weinig pleegouders zijn, omdat jullie mogelijke pleegouders afschrikken met een betuttelende STAP cursus?
Misschien is een van de programmamakers ooit niet geschikt bevonden door jullie?
Voelen jullie je niet een klein beetje genomen?
Op basis van wat ik in de uitzending over de STAP cursus gehoord heb, vind ik de kritiek die er vervolgens in het programma op die cursus werd gegeven helemaal misplaatst.
En ik hoop dan ook dat jullie je er niet door van de wijs laten brengen, maar gewoon doorgaan met het plaatsen van kinderen bij goed geschikte gezinnen, en gezinnen die het niet goed gaan doen (of die niet samen kunnen werken met pleegzorg) eruit blijven filteren, want daar schieten die kinderen helemaal niets mee op.
Waarbij natuurlijk altijd naar nog betere methodes gekeken kan worden, maar gooi vooral geen oude schoenen weg, voordat je nieuwe hebt.
Met vriendelijke groet,
Henk de Leeuw”
Ik heb recent een STAP-training gevolgd, ook in de regio Rijswijk. Ik herken een boel uit de radio-uitzending, maar herken ook veel niet. Zo was ook in onze groep er een ‘vervelend gevoel’ bij het rollenspel van de mensenverhuizer. Maar al snel werd ons akelig duidelijk dat dit vervelende gevoel kwam door de situatie waarin het rollenspel ons bracht: er wordt zomaar over jou beslist zonder dat je er zelf invloed op hebt. Ik begrijp hierdoor heel veel beter hoe een pleegkind zich moet voelen, dat komt mede door dit rollenspel. Ik vond dat dit in de uitzending erg negatief werd belicht, wat jammer! Zelf heb ik dit rollenspel juist als heel nuttig ervaren.
Ook de andere onderdelen van de STAP-training vond ik uitermate nuttig. Ik vond het zeker niet inefficient en werd juist elke avond weer aan het denken gezet over m’n eigen motieven en heb een veel beter beeld van wat me te wachten staat.
Al met al: fantastisch dat jullie aan dit onderwerp aandacht besteden. Heel jammer dat de uitzending toch wat negatief van aard was en dat er geen enthousiaste mensen uit de STAP-training aan het woord zijn gelaten.
(ik ben de Rik uit de uitzending)
Ik heb met veel belangstelling ieders commentaar gelezen. Wat ik bijzonder vind is dat iedereen enorm betrokken reageert. Dat is mooi om te lezen en het sterkt mij in het besef dat ik bij jeugdzorg én Jeugdformaat met enorm betrokken mensen te maken heb.
Voor alle duidelijkheid: Ik was en ben enthausiast over pleegzorg, gebaseerd op onze gesprekken, mij eigen denkproces en de ervaringen die ik nu aan den lijve mee maak. Maar ook ben ik oprecht van mening dat de selectie en begeiling van aanstaande pleegouders beter en efficienter kan. Ik zeg dat zowel uit eigen ervaring als deelnemer aan de STAP-cursus, maar ook als trainer/coach in mijn dagelijks leven.
Ik heb aangeboden en ben nog steeds bereid om samen met Jeugdformaat te werken aan een ‘upgrade’ van de cursus.