Antidepressiva en zelfmoord
Antidepressiva zoals Prozac en Seroxat kunnen zelfmoordneigingen opwekken bij kinderen die deze middelen slikken. Dat blijkt uit wetenschappelijk onderzoek. Maar depressieve kinderen geen pillen geven leidt ook tot zelfmoorden, denken psychiaters. Afgelopen vrijdag kon u horen waar deze controverse toe leidt: ruzie tussen experts en onduidelijkheid voor patienten. En die onduidelijkheid geldt niet alleen voor depressieve kinderen. Onlangs werd bekend dat de problematiek ook speelt bij volwassenen.
In Argos Supplement een gesprek met Willem Nolen, hoogleraar psychiatrie aan de Rijksuniversiteit Groningen en Lex Goudswaard van het Nederlands Huisartsgenootschap.
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.


Helaas is dit het geval met eigenlijk alle bewustwordings-veranderings medicatie enzo ook antidepressiva antipsychotica en de huidege mode snoepjes voor de (te) drukke kinderen (ADHD). Tijdens het gebruik lijk je verlost te worden van je lijden en word je medicatie veranderd wat dan een een imouls in je hoofd geeft want die is immers dan al 3 maanden aan een chemische goedje gewent en dat is er nu niet waardoor je weer in het “oude”lijden terrecht komt.
Voor Agnes Kant op dit moment in de uitzending!
Ik slik al jaren zoloft (sertraline) en heb 3x geprobeerd om er mee te stoppen. Iedere keer werd ik enorm labiel en kon niet meer functioneren. Ik heb last van dysthymie. Ik weet dat een persoon geen dubbelblind, crossover onderzoek is, maar ik wil mijn antidepressivum echt niet meer missen. Ik sta veel stabieler in het leven!!
onzin. ik slik al een tijdje prozac en ben nu niet zo depressief als daarvoor…. toen had ik meer suicidale gedachtes als nu!
Het is toch onvoorstelbaar dat de farmaceutische industrie deze info achterwege kan laten. Hoe kan dit in godsnaam. Door wie worden zij gedekt. Ik weet wel dat diezelfde Farm.top aanwzig was op de laatse Bilderbergconferentie in Duitsland in 2007.(zie google bilderberg, wij worden wakker) En dan te bedenken dat o.a. Bea lid is van deze club, sterker nog haar vader de oprichter
Kortom het ruikt allemal niet fris.
Wat mij elke keer verbaast, is dat anti-depressiva worden voorgeschreven zonder dat er een bloedonderzoek op bijv. serotonine of stresshormonen en een neurologische onderzoek, zoals een hersenscan heeft plaatsgevonden. Toen ik met extreme vermoeidheidsklachten bij mijn huisarts kwam, wou hij mij anti-depressiva voorschrijven. Toen ik een andere (orthomoleculaire) arts raadpleegde, liet hij een bloed- en urineonderzoek doen en bleek mijn schildklier slecht te functioneren. Mijn bloed wordt nu geregeld onderzocht. Waarom kan dat niet bij anti-depressiva?
Anti-depressiva van het SSRI-type werken in op de serotonine huishouding. Nu zit het merendeel van de serotonine helemaal niet in het hoofd, maar in je darmen. Dat gegeven alleen al, zou aan het denken moeten zetten over het werkingsprincipe.
Hoe sympathiek sommige van de reacties ook zijn, mensen die deze pillen slikken, zijn niet in staat om hun huidige toestand te vergelijken met een gezond pilloos bestaan. Ze vergelijken de huidige gesedeerde toestand met een voorgaande ongebalanceerde situatie - nogal logisch dat ze tevreden zijn.
Dat mensen enorme afkickverschijnselen krijgen, pleit voor een weldenkend iemand alleen maar tegen deze middelen. Het lamleggen van symptomen is nog geen verwijderen van symptomen. Dat is op zijn beurt nog geen oplossen van de oorzaak. Het begint in de geest en daar moet je dus de oplossing zoeken en dus niet in afgeleide biologische fenomenen.
Antie depressiva kunnen tijdelijk heel goed werken maar ik sluit mij aan bij wat nance zegt, waarschijnlijk zijn we te duur om goed nagekeken te worden zodat er effektiever geheelt kan worden.het is negen van de tien keer een geld kwestie er wordt aan verdiend de rest is pappen en nat houden. Alleen jijzelf bent verantwoordelijk grotendeels, voor hoe je in deze rot wereld gaat,maar ook jouw lichamelijke opbouw kan mede oorzaak zijn van je depressive aard, en dan is de uitkomst van een pilletje oke’, tijdelijk is dan uitgesloten. wanneer het wel voor tijdelijk is reken op een zware depressie wanneer je stopt. Dat geld ook voor illigale drugs. Ik sluit mij ook aan bij wat Dirk.A.van Mulligen zegt. en onthoud goed, wees eerlijk tegen jezelf wand jij bent je eigen kracht. En niet die misleidende farmaceutische industrie.
Ik wil bij deze (weer) reageren op wat D.van Mullingen beweert. Hij stelt: ” mensen die deze pillen slikken, zijn niet in staat om hun huidige toestand te vergelijken met een gezond pilloos bestaan. Ze vergelijken de huidige gesedeerde toestand met een voorgaande ongebalanceerde situatie - nogal logisch dat ze tevreden zijn.”
Ik stel:Mensen met een echte gediagnostiseerde depressie
(ongebalanceerde situatie)zijn helemaal niet gezond en niet in staat om “zomaar” naar een meer authentieke levenswijze te zoeken zonder pillen. In begin jaren ‘50 waren mensen met een echte depressie eindeloos lang veroordeeld tot verblijf in een psychiatrische instelling, eventueel met electoshockbehandeling.
Iemand die deze toestand uit eigen of medische achtergrond niet kent, weet niet waar hij over praat.Ik ben geen promoter van de farm. industrie
maar medicatie kan onder omstandigheden patienten
zeer helpen om hun toestand te verbeteren, en in die situatie in staat zijn met of zonder psy- terapie hun leven naar meer stabiliteit te veranderen.
Beste Dirk van Mulligen
Ik weet niet wie je bent, maar ik weet wel zeker dat je nog nooit een zware depressie hebt gehad, want anders zou je niet zo praten.
Ik heb 3 jaar lang op bed gelegen en kon niets meer. Als ik toen geen medicatie had gehad, was ik er nu niet meer geweest. Een zware/klinische depressie is het ergste wat er is. Het is de hel op aarde en totaal uitzichtloos, want je bent nergens meer toe in staat. Voor mensen met deze ziekte, want dat is het, zijn antidepressiva een levensreddende ‘must’.
En wat dat wezenloze, zombie-achtige: bij mij zijn mijn gevoelens helemaal niet afgevlakt. Tijdens een depressie ben ik een heel ander mens, met medicatie ben ik weer mezelf. Ik huil, lach, ben boos, alles.
Ik vind dat als je niet weet waar je over praat, je voorzichtig moet zijn met het leveren van commentaar en zeker als deze zo stellig is.