Jaaahhhh, daar zijn we weer met het 3e en alweer laatste deel van onze popronde blog! (fitter, happier, more productive)

Het tripel weekend is voorbij. Het is weer maandag en er gaat vergaderd worden. Vergaderen bands? Waarom dat in godsnaam? Misschien leuk om daar ook even het een en ander over uit te wijden…

Vergaderen dus, dat doen wij. 6 uur durende zweet sessies waarbij iedereen zijn ei uit moet poepen. Daar zit dan uiteraard ook wel bruikbaar materiaal tussen, maar goed, het is afzien. Wat doen we zoal in zo’n vergadering? Koers bepalen. En ik kan u zeggen, dat cruised behoorlijk door elkaar heen. Gelukkig hebben we de zojuist vertoonde jongeman die daar wat orde in creëert. Zo’n jaar geleden gingen we met de beste man in zee en sindsdien gaat de muziekboot wel de juiste kant op. Zoals ik al eerder zei kennen we die bus wel. Al meerdere malen hebben wij ons envelopje met aanmelding bij stichting popwaarts door de bus geduwd, elke keer hopend dat het demo’tje de examencomisie wel kon bekoren. Eigenlijk kwamen we er dit jaar pas achter dat het niet alleen de smaak van de hoge heren is die dat bepaald. Als je laat zien dat je een plan van aanpak hebt, als je dit met anderen deelt en om feedback vraagt kom je een heel eind. Maar het allerbelangrijkste zijn eigenlijk wel CD opnames.

Ohja, en bevriend raken met de 1 of andere niet de minste fotograaf. Daarom nemen we af en toe ook een leuke jongen mee op pad. Deze leuke jongen heet in dit geval Tom Roelofs, u kent hem wel. Wat vindt Tom eigenlijk van de popronde? Op weg naar Almere doet hij zijn verhaal.

En die te vriend houden.

Het einde is al weer in zicht, wat wel jammer is. Dat betekent wel dat we nog ff flink gaan knallen. Ik weet niet zo goed wat we van Amersfoort kunnen verwachten, maar laat dat ons vooral niet weerhouden. En Eindhoven mensen, Eindhoven wordt een afsluitende knaller. Daar gaan dingen gebeuren, daar kan ik nu nog niks over zeggen, maar ik beloof u wat. Wees erbij en regel een slaapplek, die ga je hard nodig hebben.

Maar goed, eerst nog Amersfoort. Wij zijn binnen, uitgeladen en het bier van de band voor ons aan het opzuipen, waarvoor nog sorry jongens. De zaal is inmiddels weer leeg gelopen, Colossa is aan het soundchecken. Op dit soort momenten twitter je gewoon even de hele meute bij elkaar.

Resultaat?

Het werkt! Hiermee weerleg ik toch mooi ff elke azijnpisser met zijn Nokia 8210.

En zoals dat hoort bij een echte rockster had ik deze blog nog ter promotie voor Eindhoven online willen knallen. Mooi niet gelukt dus. Terug blikken dan maar, want dat was mien wat. 2 gigs op 1 avond, dat is natuurlijk de droom van elke zichzelf te makkelijk verkopende artiest. Om 19:15 uur mochten we de after dinner dip als sneeuw voor de zon doen verzuren. Wat overigens een hele leuke gig in Dynamo opleverde.

Daarna was het hangen geblazen. Mensen vragen wel eens aan mij, “wat doe je dan eigenlijk allemaal als je daar zo’n beetje backstage in die kleedkamer zit?” Nou, bijvoorbeeld dit:

Of anders dit

Om 02:30 uur mochten we als verrassingsact de guerrilla jam in leiden. Het liefste was ik als Denvis met een stijve lul uit een levensechte bruiloftstaart gesprongen, maar dat was helaas productioneel niet haalbaar. Wat wel haalbaar was, nadat tijdens het laatste nummer de PA uitgeschakeld werd en we van het podium getrapt werden, was het volgende:

Afterparty Popronde Eindhoven from Tom Roelofs on Vimeo.

Nou dat was ‘m wel alweer hoor mensen. Wij hebben uitermate genoten en danken daarvoor dan ook iedereen van de popronde, iedereen van 3voor12, alle toffe bands en alle toffe publieken!

ps: De beste after-parties vind je in Groningen.

“Aiaiai”

David’s reactie op deze blogpost

10 seconds…… 10seconds nine… 8.. 7 .. 6 . 5……….. aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaargh..

Even voorstellen: redtheplaneeet!!!!!!….Roaming Rabecca(bass, vox, synth, visuals), Super.Robber(drumbeat) en She-man(gitaar, synth,samples, vox) : Dhz-superhelden en we maken edgy, catchy, noisy en synthy discobeat:

We bestaan nu zo’n 2 jaar en nog iets en hebben in die tijd veel in het Nederlandse ‘ onderdegrond ‘ circuit en Duitsland en Frankrijk gespeeld. Afgelopen Mei zijn we 17 dagen op tour geweest naar Indonesië, Filippijnen, Maleisië en Singapore, waar we in totaal zo’n 13 shows hebben gedaan..

De popronde is voor ons één grote verrassing zonder verwachtingen, behalve dan op het bord te komen van boekers, die ons normaliter zouden negeren.. elke geboekte popronde show is dus zo- wieso bonus. We hebben tot nu toe gespeeld op de popronde in Nijmegen, Groningen, Tilburg, Haarlem en Amersfoort.. Eindhoven staat nog deze vrijdag..dus wat ons betreft is het aardig gelukt..

Nijmegen was een beetje een blur.. we stonden om 03:30 in de Vasim op het programma en arriveerde daar in comateuze toestand om 24:00.. Na de gebruikelijke ‘we hebben alle tijd’ – ‘we hebben geen tijd meer-schizo..plus ooh een basdrum zonder gat stress bij de geluidstechnici uhm soundcheck.. lopen we naar het centrum van Nijmegen om te eten en bij terugkomst wachten we en wachten we… De mensen druppelen binnen.. wachten we… het is allemaal een beetje een anonieme bedoening..

De show verloopt chaotisch, de grote industriële klankkast waar we instaan, zorgt ervoor dat we op het podium zelf geen reet horen.. wel zien we het publiek bewegen dus we stuiteren onszelf naar het einde van de show.. Na afloop kletsen we met wat bezoekers, eten alle snoep op en gaan om 05:00 en nog iets op weg naar Den Haag.. Als we Den Haag centrum inrijden is het inmiddels licht geworden. als je de tunnel uitkomt langs snackbar ‘de vrijheid’.. altijd open, altijd druk, altijd Haagse malloten…

Groningen.. ziet er veelbelovend uit, we hebben nog nooit in Groningen gespeeld, dus it’s gonna be funny .. Kult, het kaffee waar we spelen is super, het eten gastronomical.. alleen het geluid moet al achter voor we überhaupt hebben gesoundcheckt .. Dit is altijd een lastige als je als band, speciaal uitgenodigd bent om geluid te komen maken op instrumenten, vooral ‘het type muziek waar ik zin in heb als ik dronken ben, noisy groovy punky trashy dance’ , en zorgt dan ook voor enige apathie bij ons.. We doen ons best qua volume en besluiten op een bepaald moment (… tis niet echt duidelijk of en wat en hoe.. en we worden niet aangekondigd of krijgen geen teken) te gaan spelen.. Kult loopt langzamerhand voller en de show gaat wel aardig. Het lage volume (drums harder dan de andere instrumenten) zorgen ervoor dat het allemaal een beetje bedeesd is van onze kant.. Aan het einde zijn de mensen enthousiast en krijgen we 50 euries aangeboden om nog een nummer te doen. She-Man doet nog een poging (zonder de 50 in ontvangst te hebben genomen) maar Super Robber heeft z’n bekkens al afgepoetst.. Snel even bij NEW YX kijken en luisteren.

De rest van de avond beetje heen en weer hoppen tussen de Kult en de Vera, waar we op zoutloze muziek staan te dansen..en kennis maken met de directheid van diverse Groningers.. ook enig..

damn… we slapen op een heuse boot en ontmoeten daar Major Hostage waarmee we over chips praten.

In Tilburg spelen we voor het eerst een dubbel-bill, wat wil zeggen dat onze gitarist,zanger etc.. dubbelt met zijn solo electronica ‘Yes..PinkpinK..’ Onze poging hiermee rekening te houden met het tijdstip van vertrek is voor niets.. en als we in de ruimte X aankomen staat hij twee set-ups tegelijk op te bouwen.. Alles op tijd af nog net tijd voor frietjes en dan is het alweer tijd om te spelen..

5 minuten voor aanvang van Yes..PinkpinK staat er welgeteld 1 hippie te wachten.. veelbelovend… NOT…

Gelukkig loopt de zaal gedurende de eerste twee nummers behoorlijk vol en is het fun..

Daarna snel omkleden en ombouwen voor Redtheplaneeet!!! De Show gaat goed, het geluid wat minder, maar we hebben veel energie en het publiek digged het behoorlijk. Al gauw wordt er gedanst.. en 10.. 9 .. 8 .. 7 .. 6 … we’re taking off… Na wat leuke gesprekjes met bezoekers en twee mini deejaYsets voor onszelf, gaan we afbouwen en inpakken…

Haarlem

De dag erna spelen we in de Storing in Haarlem, samen met een bluesband en ‘Boef en de gelogeerde aap’.. die zijn grappig!! Na wat technische problemen met Rabecca’s video-setup, gaan we van start.. En we blazen het dak eraf.. De Storing staat vol en het publiek is super open en er wordt vrijwel direct gedanst..

Super show!!!! Hatttieeeeeeeeeeeees…. Hoogtepunt

Na de show wat problemen met one supermobiel. .‘de bordeaux rode 1988 Renault Espace!!’ Ondertussen proberen She-Man en Super.Robber de spullen naar buiten te brengen.. De muziek is inmiddels HockeyClub-dance.classics.. hahaha wat een switch.. Veel bezoekers geven ons complimentjes over de show en vragen wanneer we weer in Haarlem spelen…

Amersfoort:

7 november is het de beurt aan Amersfoort.. weer een dubbel bill met Yes..PinkpinK. We proberen

wederom vroeg aan te komen, gelukkig belet de 12 kilometer file en het op de snelweg aangetroffen vermeend verdachte pakketje (zou onze super villain dr. Crectis fur Vampen hier iets mee te maken hebben?!) komen we veel te laat aan bij Studio Wolhar, een onverwarmde heuse Amersfoortse broedplaats.

Alles toch net op tijd af alleen geen tijd om te eten.. en iedereen is honger.ig maar het gaat niet gebeuren. …eten that is . De keuze voor bier of espresso is dan ook snel gemaakt…

Yes..Pinkpink eerst .. en het is rustig.. Hij speelt een vette set ondanks het moeilijke geluid.. Ook vlak voor het optreden van Redtheplaneeet!!!.. ok .. toch veel mensen.. wederom wat technische problemen en She-Man en Super.Robber beginnen alvast maar.. Het lijkt wel Haarlem in Amersfoort, maar dan nog iets wilder.. Iedereen danst zijn of haar aars eraf.. We blazen de set er echt uit afgewisseld met wat meer track-achtige live electronica…

Iedereen is blij…. En er is speciale. superhelden drank: wodka!!! Op de terug weg nog even langs ‘de Vrijheid’.. vlees, opmerking over m’n nagellak en malloten..

Vrijdag T.A.C. In Eindhoven.. en dan zaterdag in Brussel spelen.. daarna gaan we nieuwe nummers maken en opnemen !!!

check ook onze facebook voor nog komende show

redtheplaneeeeeeeet!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ging de popronde ons voorheen steeds alleen om het snelle geld, per vandaag diende er ook gepresteerd te worden, vonden we. Dan konden we eindelijk beroemd worden net als De Staat of The Mad Trist. Het moest voor ons allemaal gaan gebeuren in het Miditheater in Tilburg, of beter gezegd, boven de toiletten in de foyer van het Miditheater (zie foto). We kwamen aan tijdens de laatste nummers van de Audioknights (by the dashboard light). Het scheen op bepaalde momenten ‘bomvol’ te hebben gestaan, maar nu was het overwegend compleet leeg. Een veeg teken. We konden dus ook niet anders dan ze pro forma doen uitgeleiden met een viermans we-want-more; Sympathieke jongens, die Wrong Jeremies…

3 voor 12 en helemaal niemand (en overigens ook helemaal niemand van 3 voor 12. Dat deed ons als Hollandse Nieuwe weer goed). Zou men dan toch gekozen hebben voor de weg van de minste weerstand, de indie die elders stond geprogrammeerd? Op zich is het voor ons geen probleem om ook eens voor een lege zaal te spelen, maar wij gunden de vriendelijke mensen van het Miditheater toch wel een beetje baromzet. Gelukkig stond de foyer na twee akkoorden opeens voorzichtig afgeladen en konden alle remsporen los. Zelf vonden wij dat we een zeer sterke set speelden, waarbij de aandachtsboog continu gespannen stond. Sterker nog, als we zelf onze recensie hadden mogen schrijven was het iets geweest met ‘wereldverbeterende band’, ‘verrassend origineel’, ‘klaar voor de grote(re) festivals’ en natuurlijk ‘mooie jongens’ (wij worden niet voor niets zoveel geboekt). Gelukkig konden wij uit de reacties van het publiek concluderen dat onze arrogantie totaal niet misplaatst was. WHOA!

Mooie Jongens

Tot besluit van deze saaie blog - het is niet gemakkelijk over je ervaringen te schrijven als je eigenlijk weinig hebt meegemaakt - willen wij nog even ingaan op het bericht dat G.O.T.V. uit elkaar is: Vervelend.

Ha! Belofte maakt schuld.

Soms heb je dat. Doe je een belofte “ja ik schrijf wel een bandblogje”. En voordat je het weet zijn er zoveel shows geweest, dat je er zoveel in zou moeten zetten dat het niet meer te lezen wordt.
Dus bij deze een paar steekwoorden, wat filmpjes en wat foto’s.

Steekwoord 1: Ibiza
Ibiza? Ja, Ibiza! Herman, onze drummer, was namelijk aan het begin van de Popronde nog op vakantie. Dus konden we niet met de hele band. En dat brengt ons bij

Steekwoord 2: Akoestisch
Nijmegen en Rotterdam werden dus ‘noodgedwongen’ akoestische shows. Altijd een leuke ervaring om akoestisch te spelen, omdat je de nummers ontdoet van al het geweld van gitaren, van de harmonieën en meeschreeuwrefreintjes, van de pompende bas, en de kick die het tempo aangeeft. Nee, alles draait dan om één ding; het liedje. En voor sommige liedjes moesten we diep onder de arrangementen graven, naar waar we het liedje ooit in de studio of de oefenruimte hadden bedolven onder lagen van goede (en soms minder goede ideeën). En het leuke is dat je ook nieuwe nummers kan spelen die nog niet met de hele band uitgewerkt zijn. Of juist wat ‘oldies’ die al van de setlist verdwenen waren.
Tegelijkertijd vind ik akoestisch doodeng, omdat je niet het vertrouwde geweld van bas, drums en gitaarversterkers hebt om je achter te verbergen. Maar toch wél geslaagd.

Steekwoord 3: Uithoeken
Omdat we toch echt zo’n beetje al uithoeken van het land aan hebben gedaan tijdens de Popronde; Leeuwarden, Enschede, Deventer, Tilburg, Zwolle, Alkmaar, en alles zo’n beetje er tussenin.

Steekwoord 4: Bier
Zoveel goeie plekken gespeeld, en in zoveel kroegen erg goed bier, inclusief Karmeliet Tripel, soms zelfs op tap! Binnenkort gaan we terug naar De Heks in Deventer, fenomenaal biercafé, om daar nog een keer te spelen en de tap leeg te drinken.

Hoogtepunten
Zo maar ff wat uit de losse pols en in willekeurige volgorde:
• Utrecht: de jongens van The Medics die tijdens onze show het podium op kwamen om ons laatste nummer “Go!” keihard mee te zingen. Vervolgens bleven zij staan en speelden ze ook nog impromptu wat van hun eigen liedjes over onze backline.

• Enschede: de schitterende backstage faciliteiten bij de Atak. Guitarhero, Tafelvoetbal, een enorme backstageruimte/restaurant voor de bands en crew. Én aandacht voor goed eten, inclusief verse appeltaart met ijs als toetje! Oh ja, en een orgel in de kleedkamer:

Op de terugweg nog vast in een enorme politiefuik bij Apeldoorn.

• Rotterdam: we speelden akoestisch, vrijwel naast Kabouter Buttplug. Na onze set zette de Handsome Poets vakkundig de hele tent op z’n kop.

• Zwolle: bizar interview naderhand: Zwolsnieuws.nl (Misschien maar goed dat je ‘m niet kan embedden)

• Deventer: ik was doodziek, en we speelden zonder monitors. Geen idee of ik goed zong, maar het was stampensvol & retegezellig. En we speelden in een biercafé, dus niemand wilde de bob zijn. We zijn maar blijven logeren bij @leipeleon een stamgast van De Heks.

• Almere: beetje leeg, wel gezellig. Maar wat plakte de vloer daar.

• Leeuwarden: lekkere show gespeeld. Handsome Poets zouden na ons, maar hun auto was die middag ingebroken. Dus ik heb uiteindelijk nog een akoestische set daarna er doorheen gegooid. Direct een nummer gespeeld die ik die week had geschreven.

Popronde Leeuwarden
foto’s van Oscar Anjewierden

• Nijmegen: omdat het akoestisch was een extra gadget ingezet: een roze-mini gitaar. Volgens mij geen foto’s van, helaas.

• Den Haag: veel te vroeg aanwezig. Wederom heel klein geluidssysteempje, waardoor geluid dit keer niet zo best was. Wel okee gespeeld, naderhand bonje met recensent van gehad. Wel weer goed gemaakt, hoop ik.

Popronde Den Haag - De Bieb
foto van Peter de Hoog

• Tilburg: als je in het Zuiden aankomt, merk je altijd dat mensen aardig en gemoedelijk zijn. Beetje vreemde set-up van het podium, maar goeie show gehad. Heel leuke reacties van mensen naderhand. Tilburg, we love you.

• Alkmaar; meest hilarische moment was toen een groupie in veel te kort rokje na afloop van de show in d’r eentje de basversterker de bandbus in tilde. Hupsakee! Overigens is die avond de banner van Serious Talent gestolen. Heb je ‘m toevallig op je studentenkamer besloten op te hangen, zou je ‘m dan weer in willen leveren? Popronde is er niet zo blij mee ;-(

Algemeen hoogtepunt
1: Martijn Rozelaar, de regelaar van de Popronde. Heb je iets laten liggen, hij neemt ‘m de volgende avond weer voor je mee. In ons geval een pedalenbak (Rotterdam, Antonie), een kabel (Den Haag, Antonie), een fiets !! (Enschede, Herman). Daarnaast gewoon een all-round good guy!

2: De Pormomeisjes van de Popronde (ja er staat pormo, veel gemaakte typefout door popronde coordinator Francis Pronk en inmiddels een veelgebruikte term binnen het poprondegezelschap). @sarahoranje, @rubyvdbrink en @francispronk zorgen ervoor dat ver voor de eerste noten van de Popronde de sfeer er altijd al goed in zit op Twitter…

Zo, en dan nu als de wiedeweerga de trein in. Op naar de volgende show, vanavond in Nijmegen met mede Popronde band Handsome Poets.

Antonie

www.littlethingsthatkill.me

In het kader van de Popronde Rotterdam speelden we op 17 september met I Am Oak in de Grrr Jamming Squeak. Dit is een studio op het Stadhuisplein (doorgaans niet de meest inspirerende plek) waar je doordeweeks muziek kunt opnemen. Iedereen kan er gratis terecht voor wat voor genre dan ook, de instrumenten en technici staan klaar, de enige voorwaarde is dat je (op wat voor manier dan ook) gebruik moet maken van de database met dierengeluiden. Op vrijdag is er altijd een concert die vanuit de opnameruimte naar buiten wordt gemixt en tegelijkertijd opgenomen.

Aangezien de Grrr Jamming Squeak nog niet zo lang open is, doen ze dit jaar voor de eerste keer aan de Popronde mee. We hadden ook de eer om het festival te openen. Gelukkig hadden deze twee feiten geen invloed op het aantal bezoekers; het was lekker vol! Voor de gelegenheid had dierenliefhebber en muzikaal brein Thijs er ook geen problemen mee gehad om een aantal van de (niet altijd even normale) dierengeluiden te verwerken. On Talons werd ipv orgel gespeeld met vogelgeluiden, wat deed denken aan een kapotte mellotron. Bij een aantal nummers werd onze herkenbare floor en snare vervangen door een kattenhartslag en het geklepper van een albatros.

Thijs had zelfs een heel nieuw lied geschreven, Wrens, met een loop gemaakt van weer andere vogels. Door deze toevoegingen moesten we voor één keer werken met drumpads en eigenlijk vond ik dat wel verfrissend. Wat ook erg fijn is, dat je het geouwehoer niet kunt horen, omdat je opgesloten zit in de studioruimte. Aan het eind van een nummer konden we even het applaus horen, maar daarna werd je weer helemaal alleen gelaten met je eigen muziek. Je kunt beter horen wat je speelt op een koptelefoon dan uit een monitor, de concentratie was optimaal.

Goed geluimd door deze frisse nieuwe set gingen we vol moed de rest van de avond verkennen na de show. En eigenlijk heb ik daar maar twee woorden voor: Grizzly Adams. Wat een band! Nadat Boy Ler de handdoek in de ring heeft gegooid hebben de leden een doorstart gemaakt onder deze naam. Gruizig, gitzwarte humor, intensiteit, foute solo’s, harkerig gitaarspel en een gemeende croonstem vielen nooit eerder zo mooi op hun plek. Op cd net zo bijzonder als live, dus check het uit.

Vervolgens de normale dingen die bij de Popronde horen: bijpraten met oude bekenden, nieuwe bekenden, drank, shoarma en met een voldaan gevoel op je matje kruipen bij je plaatselijke vrienden.

Op de website www.grrr.nu kun je al twee liedjes luisteren die we op de Popronde hebben gespeeld. Op het moment van typen moeten Emmen, Amersfoort en Eindhoven nog bezocht worden, maar de dieren laten we thuis. Kom toch maar gewoon kijken, want voor je het weet is de Popronde 2010 weer voorbij en moet je weer een jaar wachten op die mooie avonden.

Stefan - I Am Oak

Bird on the Wire samen met NewYX op popronde tour

Donderdag middag vertrok de Bird on the NewYX caravaan richting het verre noorden. De Engelse bus werd volgestouwd met instrumenten inhoud van de twee bands. Naast de bebaarde bestuurder Paul (die natuurlijk aan de verkeerde kant zat), was er nog plek voor twee. Dat betekende dat we met de vijf plekken in de nimmer vermoeide volvo wagon precies uitkwamen! Rosa reed de gebruikelijke weg naar Groningen weer bijna perfect, zoals dat altijd gaat. Helaas moest zij dit keer de warme Vlaamse stem van Lucy de tomtom missen, maar met enige omweg kwam Bird on the Wire toch redelijk op tijd aan in Groningen. NewYX begaf zich vol Velvet Underground verwachting naar ‘De Warhol’ en Bird on the Wire werd warm onthaald door de Ierse pub eigenaar. Peter de Ier met de snor stond erop dat wij mee gingen naar zijn huis om heel erg lekker te eten. Na een vegetarische feestmaaltijd keerden we terug naar O’Caelleighs waar de avond kon beginnen.

O’Caelleighs is een Ierse pub zoals geen andere. Het is geen keten, maar een orginele lieflijke Ierse hangout. Werkelijk overal hangen schilderijtjes, plaatjes en foto’s die doen denken aan de vervlogen tijden waarin klavertjes vier nog wel te vinden waren. De sfeer werd gezet door overwegend 90s nummers van Nirvana, Soundgarden en natuurlijk Ierse riedels. Ons jaren-negentig-in-Ierland gevoel was compleet doordat we tijdens de opbouw al onze eerste cover aanvraag te pakken hadden: The Cranberries . Gezien we alleen Mötorhead coveren konden we hier helaas niet aan voldoen.

Enfin, de popronde jongens van Groningen waren de meest relaxte Popronde jongens die we ooit ontmoet hadden en ietwat laat begonnen we ons optreden. De pub stond barstens vol en zelfs buiten werd er geluisterd. Naar ons gevoel ging de gig aardig goed, zeker zonder monitor. Het publiek luisterde aandachtig en was enthousiast, ik zag zelfs wat elleboog geduw. Ook hebben we er een fan uit India aan overgehouden. Na heel wat Guinness en appelcider besloten we om het optreden van NewYX in de Warhol te bezoeken. In een factory achtige setting (inclusief Edie aan de muur en campell soup cans) speelden ze het dak eraf. Ze rockten en speelden goed, het publiek was wederom enthousiast. We dansten onze oren eraf en na hun optreden vervolgden we onze weg naar de Vera om de afterparty te bezoeken.

Helaas waren de live bands net gestopt toen we daar aankwamen. Wel werd er nog tot in de vroege uurtjes gedanst op the Cure en muziek die minder goed was. Of het nu wel of niet aansloot bij onze muziek voorkeur, de sfeer zat er goed in en er werden zelfs Afrikaanse rituelen nagebootst door NewYX trommelaar Okatsjellie Jaap. Toen we op een gegeven moment doorhadden dat er enkel nog door ons gedanst werd, werd het tijd om te gaan. Ons een weg banend door het Groningse studenten corps vonden we uiteindelijk een taxi die ons bracht naar het huis van de Ier. Lief als hij en zijn vrouw waren ontvingen ze ons met wijn en kaas en was het feestje helemaal af.

De volgende ochtend werden we vrolijk wakker en vervolgden ons weegs naar Arnhem. Het regende non stop, van Groningen tot Arnhem en daar heeft het ook nog heel lang geregend. Het was een weg vol chips, visjes, een bandje van Lou Reed en extra applaus voor de grootste bikkel van de tour: chauffeur Paul. Twee dagen rijden met een bus vol idioten is soms nog best vermoeiend.

In Arnhem zonk ons de moed in de schoenen. Hordes Sting publiek liep ons en de auto’s onder de voet. Boa’s en rode shirtjes hadden de stad overgenomen en heel even wisten we niet meer wat we hier kwamen doen. Gelukkig is Arnhem ook nog een aantal muziek liefhebbers rijk die liever naar de popronde gingen dan Sting, dus speelden we voor een rijkgevulde zaal. Het geluid was perfect, het was een mooie theater zaal in ‘Bosch’ en het was wederom een optreden om tevreden over te zijn. Wel begonnen de gezichtjes naar de avond vorderde steeds bleeker te worden , en voelden we ons als echte rocksterren die geen huis hadden en alleen maar toerden. Dat we nog maar 2 dagen onderweg waren daar buiten gelaten.

Het waren twee hele gezellige en leuke popronde dagen. Het publiek was fijn en lief, de feestjes waren goed en het belangrijkste was dat iedereen het gevoel had goed gespeeld te hebben. Dan zeggen we nu alleen nog dat de parkeerpaaltjes van het Arnhemse centrum wat ons betreft met stenen bekogeld mogen worden, en dan sluiten we dit tour verslag af met een vrolijke noot:

We gaan zondag opnemen! Het wordt weliswaar gewoon een demo, maar het mag eens tijd worden.

Liefs en vrede van de vogels

Foto’s van Vrederick

www.birdonthewire.nl

Ons avontuur naar Leeuwarden kende een veelbelovende start. Jeannet*, onze zanger, had last van prikkelpoes en kwam ter hoogte van de afsluitdijk tot de ontdekking dat hij zijn retard-pillen was vergeten. We waren echter vastbesloten onze internationale capslock day niet te laten verpesten, dus vervolgden we onze weg.

Prikkelpoes pillen vergeten…

Goed. We speelden in Blokhuispoort, een oude gevangenis, het perfecte toneel voor onze drop-the-soap-rock. Eenmaal aangekomen in de zaal wisselden wij enkele vriendelijkheden uit, regelden we een handtekening van Syb van de Kast en spoedden wij ons naar de kleedkamer. Ondertussen was de eerste band, Yoshimi, al begonnen, maar daar hebben we vanuit de kleedkamer niet veel van meegekregen. Zelf vonden ze dat het vrij aardig ging en wij zien geen reden om ze niet te geloven.

Gekke Syb

Toen wij aan de beurt waren, stond de zaal aangenaam vol, maar geheel conform protocol werden de eerste 3 meters voor het podium vrij gelaten, wel zo veilig. Ook niet geheel onverwacht hadden we na het eerste nummer gelijk alweer problemen met het drumstel. Gelukkig hadden we sinds Popronde Almere geoefend op pijnlijke stiltes, want anders had het goed uit de klauwen kunnen lopen. Buiten het constante ge-etter met het drumstel verliep onze set eigenlijk zonder noemenswaardige problemen.

Aan G.O.T.V. om de avond af te sluiten. Voor ons betekende dat: opletten geblazen. Het zijn toch concurrenten als het gaat om de meeste Queens vergelijkingen (+1 voor TWJ). Daarbij heeft Torre ook over hen nooit een woord losgelaten dus de algemene waarheid over hun kwaliteiten lag nog in het midden. Voor de gelegenheid hadden we een refreintekst uit ons hoofd geleerd en die zongen we dan ook uit volle borst mee (aaaaaitekkakieeeeeeeeeeeeeeeeh, aaaaaitekkapeppaaaaaaaahh). De Boilerroom riff (pffff….) kwam hard tegen de kin aan en dat die dude opeens gitaar begon te spelen met zijn telefoon hadden we niet zien aankomen. Harde set. Leuk dat we in Anusfoort weer met ze spelen.

* jeannet

(de ~ (v.), ~ten)

iemand die verwijfd is, ook pejoratief voor homofiel, janette

Onze tegenstanders zijn een stel jeannetten.

Gans Vlaanderen

Net een EP uithebben en touren, toch wel de drukste en leukste periode in de levensloop van een band. En wij zitten er middenin! ‘Baby, It’s A Face’ is nu bijna 2 maanden uit en we hebben al een hoop plekken gezien.

Vanavond Arnhem.

‘Oh, Luxor Live? Gave zaal!’, heb ik al een paar keer gehoord deze week. En niets is minder waar. Combineer Carre en Tushinki, gooi er een pop podium in en je hebt ‘m. Een groots gevoel dat wij hier om 1:30u de Popronde mogen afsluiten!

Mathias soundcheckt eerst met zijn andere band GOTV.
Onze geluidsman Tom checkt ondertussen de akoestiek en constateert met een Brabants accent dat het nogal galmt, maar de ambiance een hoop goed maakt.

Na een veel te korte soundcheck (that’s rock & roll) gallen in de backstage. Althans, die gasten. Ik kijk toe hoe er een paar peren de douche in worden gegooid en een Braniac-achtig ‘wat-gebeurt-er-als-ik-een-appel-in-de-magnetron-doe’ experiment wordt uitgevoerd. Don’t try this at home. Ondertussen kleed ik me om en ga ik me maar weer eens schmincken, inmiddels ook een fabriekswerkje geworden.

Na even snel een 2 minuten ‘band-moment’ met een nog na-dampende Mathias (vind ik belangrijk), wordt na een ‘Hi, we are Bombay Show Pig’ de intro track door onze trustworthy Schot Timothy ingestart.

Parapluutje uit en gaan!

Mensen zijn al lekker ver heen, dus gaan lekker los. Mischa van de Popronde gaat hevig uit z’n dak met z’n armen in de lucht, leuk om te zien.

Een paar schoonheidsfoutjes daar gelaten (tijdens het eerste nummer valt mijn clutch (het ding wat je hi hat bij elkaar houdt) uit elkaar, struikel ik van mijn drumpodium op weg naar backstage om er 1 van Tobias (drummer GOTV) te lenen, sla ergens halverwege op mijn vinger (blood eveywhere) en vallen mijn crash- en microfoonstand naar beneden) is het een goeie gig.
Terwijl Tom Roelofs zich verstopt achter een gitaarversterker en een paar van zijn geniale plaatjes schiet, geven we alles.

Aangezien het erg laat is en Sting zo nodig in het Gelderdome moest spelen (alle hostels en hotels vol), zijn Tom (Roelofs dus) en Ruud (Krach) zo lief geweest hun kamers aan te bieden als slaapplek. Ruud vindt nog wat rum thuis, Timothy nog wat bier in een nachtwinkel en ik wat mix-spul in onze kleedkamer koelkast en het feest kan zich voortzetten.

Rondom 7u sluiten wij onze ogen, morgen krakersfestival in Amsterdam.

Het mogen barre culturele tijden zijn, maar wij hebben het niet minder naar ons zin!

STING SUCKS..

Afgelopen vrijdag was de beurt aan gastvrouw Arnhem. Voor de helft van ons zo’n beetje het meest oostelijke avontuur binnen NL ooit. Van te voren werden wij al gewaarschuwd voor “extreme verkeersdrukte” rond Arnhem i.v.m. Sting zijn bezoek aan het Gelredome. Dus, gewapend met een karig beschreven A4’tje luidend: STING SUCKS, vertrokken wij naar het verre oosten.

Veels te veel mensen in dit land..files, en kutweer ook. Gelukkig in Amsterdam nog een vrouw zeiknat kunnen maken door expres veels te hard door een diepe plas te rijden, life’s a tuff cookie. Ssup!

Eenmaal aangekomen in de Luxor rezen de spirits onder ons, erg vette tent. Prachtig. Daar wordt je als band nou vrolijk van, spelen in een zaal die de moeite waard is. Personeel dat begrijpt hoe het werkt en waar je mee kunt communiceren. Met een beetje verbeelding zag je ook nog de Star Trek Enterprise aan het plafond hangen in de vorm van een enorm lampenrek.
Dus.

Zo mooi als de zaal was, zo moeilijk de akoestiek. Klasse galmbak zegmaar. Gelukkig was onze altijd stonede geluidsman Phil ‘Girls On Phil’ Lewis er om te zorgen dat het toch allemaal nog ergens op ging lijken. (Queens?)
Na de strijd met het zaalgeluid zo’n beetje gewonnen te hebben konden we allemaal even lekker in de luxe, met veel drinken en snacks uitgeruste backstage hangen. Iemand moest per se een lekker sappige peertje kapot gooien in de douche, en een appel in de magnetron doen, maar zeer gemoedelijk sfeertje voor de rest.

Gig ging ok, Arnhem was niet helemaal down met down gaan. En nee, ook niet bij de act na ons. Toch genoeg hoofdjes op en neer zien gaan dus zal wel aan het weer gelegen hebben. Onder de bezoekers nog een aantal leden van De Staat dus dat is ook altijd weer mooi meegenomen als die eens komen kijken wat voor concurrentie er rondloopt.
De Bombay Show Pigs deden ook hun ding fijntjes dus daarna was het inpakken en chillen. Heb één van ons op de dansvloer betrapt met een lellek wief maar voor de rest bleef men aardig in de buurt van de koelkast met bier.
Aan de gastvrijheid van Arnhemmers (zeg je dat zo?) niks dan lof, fotograag Tom Roelofs en drummert Krach boden ons en Bombay een knus slaapplekje aan bij beiden thuis.
Chill.

Spullen gedropt bij Tom en op naar de afterparty, wat een cockfest bleek te zijn. Uiteindelijk met zo’n 17 man, plus 2 vrouwen, op Ruud z’n kamer gehangen met vrij weinig booze und keine muzik.

De korte kennismaking met het hoge aantal testosteron brachten Richard, Phil “Girls On Phil” Lewis en mij tot een snel einde en nog één jointje in de slaapkamer van Tom een paar straten verderop. Oordoppen in en maffen maar, morgen weer naar Hoorn voor een klein festivalletje.

Het leuke van dit soort nachten is dat er vaak ’s ochtends al snel om iets of iemand op de verkeerde plek gelachen kan worden. Deze keer was dat onze drummer Tibolt die verkrampt in zijn te kleine slaapzakje op de harde grond onrustig lag te snurken. Met zijn hoofd op een uit de kluiten gewassen rode wuppie..

G.O.T.V. bedankt Tom, Ruud en de dude die de kleedkamer moest schoonmaken voor een geslaagde avond in Arnhem.

Volgende week Leeuwarden.